lundi 31 août 2009

HACHONS E NON O primari al PS


Aqui i sem. 
Los "bac mai dètz e mai" d'HEC de l'ENA o de Scienças PO del PS  an capitat de donar al PS lo biais anglo-saxo que bota dabant ,  per la presidença, non pas lo que los "militants" del PS coneisson coma "un de la familha" , mas lo Berluscòni estatal,Lo Nicolas televisual,  l'Obama conquistaire, dabant la television,   que passa milhor dabant las cameras, que lusis jos los espòts e que sab parlar coma un jornaliste du vingt H vingt , o excusatz que voliai dire le H1N1,  excusatz encara , ambe l'accent d'Orly dona  "H On N on" per resumir, e èstre mai clar" HACHONS  ET  NON" , le virus que nos fotrà sus la palha, subretot quora l' espicrina es nascuda del mièjorn .
Auèi un militant del PS telefonèt a França inter per demandar si avian encara besonh de militants.... Consi estre mai clar?
La question es pausada. Lo militant es desvariat.
De tot biais lo PS es per la mitat dels elefants passat del costat de Nicolas.
Nosautres al POC avem gasanhat ambe Euròpa Ecologia. Levat que lo Con Bandat   raisva pas que de s"aligar ambe "totes" los autres , per lutjar,.... contre  los uns... o al revèrs , coma volètz...Mas quals? 
Aquel ex revolucionari , ròsa palle , ai pas encara comprès contre qual es,  levat benlèu los, que li barra la plaça per un cadièral de ministre .
Oc ben qu' ai  cregut comprendre qu' es per lo  "liberalisme" ecologista, mas lo "socialisme ecologiste" , de que ne dis?  i dis pas res, aquel mot . Nos trobem dabant un socialisme estranh,   son per  la taxa " Carbona , es a dire , son per que nosautres pagavèm, los paures coma los rics, mas los paures subretot,  la  talha verda del  Rocard , lo nasejaire radiofonica mormolhejaire ,  que nos caguèt , un còp la CSG , e que tot lo mond sab plan, qu'ara ,  qu'es pas gaire mai socialiste que Nicolas, la realitat que dis sonque la realitat economica , qun coratge! ,  e qu'aquel tipe  lo Con Bandat , son amic, es pas gaire mai d'esquèrra que Benoit XVI. 
E encara que coneissem pas gaire Benoist XVI...
Aquò dich cal se remembrar que lo 12 de setembre  a Mureth " la batalha" i aurà l'acamp del POC per ne parlar. Se debanarà al nivèl de la Securitat Sociala....  
Aquò's dubèrt per totes....
S'avètz de remarcas  o podètz las dire, que sem d'un païs dels drèches de l'òme e, qualques còps de la femna, se vòl plan se calar jos la Burka . Aquò dich sens malvolença...  
Bonas regionalas ambe lo POC .

samedi 29 août 2009

Darrièras rosas de l'estiu


D'un poèma de F Deleris .
Lo grand doblidat dels "
medias occitans"...
Clicar aici sus
Poèma trach de la revista Canta Grèlh de setembre 1993 ,
la revista creada per Mouly , Seguret e Calèlhon.
Elses meteisses grands creators...

jeudi 27 août 2009

J. Vaylet e pastron



Un brave grèlh del Roèrgue,
Que vos agradetz, d'escotar un tròç de sa poësia, e clicatz aici sus.

mardi 25 août 2009

A Leon Còrdas



Trach d'un poèma inedich de L Cordas... paregut dins "Occitans" aprèp la mòrt lo 19 octobre 1987
Notat per Joan Maria Petit.

Sansonha

que la sòm-sòm dèu venir:
a caval sus tas lunetas,
a crambalhons sus un fus,
brecairòlas , cambiròlas,
de fantasmas cuol en sus,
e clugadas las parpèlhas,
sus un cèl grand de Menèrba
nius fantasmas en plen Cèrç...
La sòm-sòm es arribada
a caval sus una craba
la sòm sòm torna fugir
a caval sus un polin.

Benlèu l'aviam pas sonada
que n'i a pron de far miègjorn
pro d'una bona nuèitada
tant que deman farà jorn.
La sansònha es acabada ,
sòm-sòm vai còrrer l'estrada
breçar la patz dels enfants
e los sòmis per mila ans.
Sòm, sòm, sòm, vèni , vèni , vèni,
Sòm, sòm, sòm, vèni d'endacòm...
Pas qu'una sansònha vièlha
mas s'es sabuda gandir,
Brecairòla per las maires.
breçar la patz dels enfants,
E los sòmis per mila ans.
La sòm sòm se n'es anada.
A caval sus una cabra .
La sòm sòm vòl pas venir.
Qu'avem tròp panta de legir.
I a tanben quicòm que plora.
Sòm sòm que ven d'endacòm ,
una pena que gingola,
Dins lo planh d'aquèl quicòm,
la sòm-sòm es arribada.
a caval sus una dralha.
la Sòm-sòm fa carnaval.
a crambalhons sus un pal.
Tota una bibliòtèca.
per te parar de dormir.
farà pas demesir l'ora...

Leon Còrdas

dimanche 23 août 2009

Lo camin tort


L

a fenèstra dubèrta, sus una nuèch d’infèrn,

D’unes còps l’ostal craicina jos las auradas.

Udolon totes los diables al vent del desespèr.

E los dracs dapassèt, traversan son estelada ;

Lo talent es aqui , dempuèi tant de seradas

La mòrt tusta la pòrta, e buta las tempadas

D

emòra l’espandi nègre, ont’ estajan las fadas ;

Que traparià per astre, se n’ avia l’abelum.

Seguirià lo camin plond, segond son besalum.

Lo que rosiga l’ama, que cordura los uèlhs.

Un vial estranh que seguis en renegant al cèl.

Se vira als capfoguièrs, sebelits jos las cendres ;

Plora e sosca lo poèta, per son amiga tendra.

Qu’i daissèt pas, que la sal per las plagas.

Baste sas quitas mans alisen la glaç !

L

a solesa ? Cinema.

Òm sab pas, çò qu’òm mira, o çò qu’òm ausis

Om se tracha quite pas de la frescor amara

Quand se gèla lo còrs dels pès dusc’a la cara.

De cantar mal, d’un còp sa lenga renadiva,

D’annadas de se jocar dins lo sèu falorditge.

Mai que mai s’emmantelar de son capuditge

S’amudir, e bredonèjar d’incantacions…

Venir ‘quèl òmenàs que sacran contra Dius ?

Diga-me ont’ es aquesta Tèrra Blava ?

Qu’es la vida renegaira ? Una sembla vida ?

Ara, desalena de longa dabant lo recaliu.

E

contunha aital, sens frenir de lassitge.

Mormolha son buf, de paraulas escuras

Alisa de sa pluma, las garbas mirgalhadas

Que rajan sul papèl, de la tencha oblidada,

Mentre que lo fial teunha de son amor lusis.

Que la nuèch blanca aluque d’unes uèlhs!

Los de l’amiga ! Cinema

En pensada son que. Qu’ amiade l’imatge fòl ;

Que fise al papèl sas belugas d’amor quèc

Tal un masc, que se carre de porgir al pairòl ,

Los mots oblidats que dormon de sa vida,

Trai de son sòmi vièlh, de son quasèrn secret ,

Per la magia d’una fuèlha, d’un simple gredon.

Que trape de sa dicha, un chucal de pèl blanca ;

Raisve eternal e suau, dusca l’alba lachosa,

A las frasas vanas, a l’embuc de sas pòts.

Q

u’al cap, demòre un poèta, mud, amb son calèlh

Son oblit, son ombra que tremola sus les pareds.

Son camin tòrt que tira drèch dusca a la davalada.

Un solaç pantaissat d'una font estorrida.

vendredi 21 août 2009

un còp èra




Un còp èra , èrem liures
coma palombas al cèl.

Mas son liures los aucèls?
Benlèu pas...
Alara, que vòls?
qu'èran liures elses...
Pareis...
M'o diguèron un còp èra....
video

jeudi 20 août 2009

Images d'Occitania


Me pareis que se pòd trobar de pichòtas meravilhas dins las revistas OC, fòrça raras auèi, las dels temps passats , de las annadas 50, e que crompe a plen ponhs tre que n'ai l'astrada, carrièra del Taur, e que mantuns còps , me cal copar las paginas , coma s'èran quitament nòvas la revista ... Un vertadièr plaser doble de descubrir.
Ai descubèrt aital Max Allier (l'Emperau) mas pas la debuta del text, sonque la segonda partida.
Max Allier sai que un dels mai grands e que se'n parla auèi a pron pena....
Alara aqui i a un text de P Bec....
L'Unic e la Predera
, la primièra partida que n'ai pas la seguida çò que me falta. Se qualqu'un la me podià passar...


Ubiquitat deus sens prohibits dens las artérias deu còr.
La harda que, penjava , trista , a las hièstras . La broma de la vila grana que pesava sus las causas coma la vièlha consciéncia sus las anmas . Lo solelh qu'avia un rictus de contra faiçon. Las cortias qu'èran tancadas , ja que la gent non comprenia pas mes la debanada infinita deus trepadors e las convulsions umanas sus l'asfalt . los lums qu'escopian la sua sang sus aquera espessor d'abséncia e de mogèra . L'Unic qu'èra sol: que'u hasian paur los sons pès perduts dens de luenhs pesquèrs de saunejada e aquera flaquèra deu jo , aquerra soledat d'ua orredessa dens los vertigis d'ua horrèra invisibla , la crotz deu Crist subrondant de la broma , cerebrala còm un sillogisme . Qu'èra sol , sol , e que plorava. A ! la lenha ! la lenha au huèc! Jogatz , joguinejatz , drollòtas ! A quin mit de doça simplessa l'Unic qu'arraparia son auejanca?
Tot d'un còp, a un cairehorc, que vedèc la broma a mauta 's dens l'ombra, l'ombra ue desplacèc la lutz, la lutz que portèc ua forma. la dansa de la sua sang , sobte , que's hasquèc mes amigalhanta en eth. Qui èra aqueth Aute? Aquera solitud, sobte, que venia au son rescontre? E l'ombra acesta qu'avia ua votz , e aquera votz que disia
:

Que volètz?

Los òme que venguen entà jo:

n'i pòdi pas arren.

Que soi l'amor redusit a la sua mes simpla expression,

l'amor sens sequelas,

l'Absolut entre parentèsis,

l'Absolut dens sa crudeltat.

Que m'agradan las situations claras e la passion que veni

Qu'es pròpria e lavada com un calhau blanc .

Que soi la libertat:

Que venguen , que'm possedissen e que se'n van.

Lo mens amor qu'es carrat , viril , dret , logic,

tots temps a la hautor d'eth -meteish ....

OC NO 209

mardi 18 août 2009

Parlar Gascon

Aquèth còp que m'agrade de parlar gascon. D'ensatjar paure qu'es pas aisit per ièu. Excusatz prèp de las hamilhas que soi nascut al centre d'Occitania.: de Milhau dins Avayron per dire.
Sufis de clicar aici sus
Aprèp que pausèri l'idèa. Sus un article de Jaumes Allières trach de Oc d'octòbre 1954.
Per dire que los aujòls èran davancièrs....Aqui sufis de clicar aici jos.

video

dimanche 16 août 2009

istòria recenta e vielha


Un còp èra nasquèt un rei pichon, un rei, consi dire, " elegit" d'un biais curios, per una còla d'avesques, fach rei per "acclamations". E pas qu'un còp. A n'aquèla epòca un rei devià mantuns còps o remembrar, als subjects qu'èra lo rei.
Passam .
Aquel rei que tenia un territòri vingt còps mendre que lo del comte de Toulouse , a mai lo del rei d'Aragon , d'Anglatèrra , lo del duc Guilhem de Peiteus, sens parlar dels espandis sens raras de l'Emperador germanica.
Aquel rei pichon , tant pichon, que los autres o vesian a pron pena, prenguèt la costuma de se mesclar de tot. Venguèt lo pòrta paraula del bon sens "crestian". Es aital que los autres reis que se mesfisavan pas gaire d'aquel reironèl , tant èra enfangat dins un realme estrech , grand coma tres departaments d'auèi , per dire... Doncas los autres , li fisavan qualques còps un enfant de servar dins l'espera d'un maridatge princièr , qu'el, lo pichon rei per aclamacions, gausava pas d'i somiar per son filh, , tant lo trobavan un pauc ridicul ambe son capuditge de grandor. Prenguèt la tissa de far coronar son eiritièr de son viudant , rei tanben de segur.Michelet n'en demòrèt estabordit. Los reis , los vertadièrs dels realmes vesins , e lo quite emperador se trucavan de l'espasa e pensavan pas que d'alargar son realme o de l'aparar. La femna alara èra pas qu'un uterus que devià pichonar de drolles.
Mas cal dire qu'a l'epòca i avià un capmestre absolgut, rei dels reis , e de las causas terrestres qu'estajan dins Italia , a Roma, e que vesià sens plaser aquelses truca-lunas se chaplar, sens escotar la paraula divenca e, sens se trachar mai de recaptar los Luòcs Sants .
L'emperador German ne'n fasia pas que de son sicut. Lo rei angles pensava pas que de fugir lo poder del representant de Dius sus Tèrra . E lo quite rei d'Espagne tot aureòlat de glòria de la Reconquista se sentia pas pus pissar.
A mai tot aquel monde se maridava, divorçava , e fasian d'aliganças sens pensar a ren, sens demandar l'idèa de la gleisa , l'autorisacion, çò qu'insuportava mai que mai al Papa. Dusc'al jorn ont un cert Innocent III, Papa de son estat n'ajèt un brave sadol. Que l'escomenjada i fasia pas res e l'afar pressava. Se faguèt ambe lo rei de França...
Que s'endevenguèt un eveniment prodigios . La naissença d'una religion novèla. Sens trapar lo temps d'alenar, al moment que venian a pron pena de caçar l'Islam d'Espanha ! Quna vergonha!
Era pas de creire, una nòva religion èra a mand de s'afortir dins lo miètjorn d'un païs sonat Acquitania o benlèu Ocquitania , o Provença. Aquò's aital qu'aquel pòble, d'eretics se desvirèt de sos Pastres los Avesques, per causa, que se la menavan dolca la vida , dins sos palais , que se maridavan, fasian de bastards de pertot e amolonavan d'argent , qu'es pas de creire, e que se bandavan quand lor venian.
Per dire consi aquelses tipes s'èran aluenhats de la paraula de Dius.
Mas lo paure Innocent III, lo plan nomenat, capitèt pas de comandar , l'emperador german, ni cap l'anglès que demandèt tròp , lo rei d'Aragon el vejèt pas cap de problèmes a se trapar d'unes braves tròçes de tèrras, subretot que lo comte d'aquel païs meravilhos èra per tal dire de la familha. Levat qu' Inocent remarquèt , que volià pas cap d'un second empire que podrià pas gaire endralhar.
Aquò's aital que l'idèa nasquèt de congrear un quatren "realme" entre germans, angleses, e espanhòls, que podrià contrapesar los autres , e que subretot devrià tot al Papa de Roma.
Aquò's aital que lo miraclos realme de França espeliguèt jos l'ala de la gleisa.
Tot anèt plan. E França venguèt lo braç armat de Roma de pertot.
Creaccion infernenca, mas qu'escapèt a son creator en 1789 e, vertat que la republica refusèt , e refusa totjorn de conaisser, levat sonque l'engenh françès e lo sèu universalisme fondator, resultat de l'espendiment glorios de sas termièras.

Era lo françès , l'esperit françès l'engenh sola causa de la capitada.
Entre que la gleisa quitava pas de recòrdar que França èra " la filha ainada" .
La pacha foguèt oblidada, qu'avian escambiat las tèrras contra las armas. Mas tot aquò França, vòlguèt pas se'n remembrar...
O França ingrata dis lo Papa tre que n'a l'astrada ...
E dempuèi França se mescla de tot , e parla al monde coma se lo passat e son universalisme li donavan lo drèch.
Un rei per acclamacions, que braçèja, la mosca del còche.
Un realme que torna trobar la sia plaça, suaudament, un còp l'istòria mitica recaptada e netejada del fantasme universaliste "françes" .

vendredi 14 août 2009

Una ora ambe Nina



Gorilha vièlh e bela dòna . Aital l'òra se passèt.
Degun vejèt ren entre que la vida se debanèt .
Un còp davalat de l'aubre ont se tenià sietut. Rajèt las grèmas acidas

de sos uèlhs perduts.
Ding dang dong, lo glas de las secondas , lo tindament de las campanas, entre qu'éla se despuèlha de son vestit.

Aquò's fa cent euròs ... Volètz que vos lo plegui?
Ajustèt en se trufant...
Se tròba qu'an copat los aubres ont avia per costuma de me jocar . diguèt lo paure el...
E ara sai pas tròp ont anar. ..
La filha bèla trapèt los bilhets e fugiguèt sul trepador.
L'ora d'amor èra passada.
E demòrèt gorilha, la cara e lo cuol roja coma una tomata de l'estiu.

mercredi 12 août 2009

artiste







Aqui una pintradura que mostra plan ,
lo grad d'implicacion d'un artiste que lutja per la libertat...

Se vei clarament lo sinhificant e lo sinhificat e la pregondor de l'eime totalement enclausa dins lo non esser de la realitat....
Se vei clarament lo fum de la pollucion de la Tèrra , l'enverenajament , l'empudentissament .
Mas çò que m'agrada aquò's que, per un còp, alenem totes lo meteis èr , que siam ric o paure
.
Anem viure ensems o morir amassa...
La bona novèla qué

mardi 11 août 2009

Ongrés totes a Carcassona

Pareis que lo governament slovaca ven d'impausar l'usage de la lenga slovaca a totes los estajants de la Slovaquia . Paures. Que s'i tròbon mantunes Ongres que parlan sonque ongrés .
Doncas vosautres que coneisson la libertat subrebèla , quitament inimaginabla de França , es a dire lo drech de parlar la lenga mairala , a l'escòla de la republica , suls luòcs de trabalhs , a l'ostal de comuna , a la radiò , a la tele , dins los jornals ambe lo Monde , lo Figarò o encara Françà Cultura que son los nòstres faras aimats per çò que n'es de la diversitat sens comptar de jornalets coma la Despacha ambe sas longas paginas pesucassas d'occitan, de longa , que desvarian lo brave toriste francilien que demanda pas que de parlar la sia lenga de la Molièra ....
E ben, pel còp, podem imaginar lo prejudici , lo patiras ongarés, lo malastre, que nos fa dire auèi : Slovacas respectatz l'Ongrés coma aici França nos respecta nosautres occitans .
Non, excusatz que me soi enganat : Ongrés respectatz lo Slovaca coma respectem lo Françés ...
Puta que soi encara enganat
Cercatz la deca....
Puslèu...
Occitans e Ongrés meteissa lutja
Aqui i sem????

lundi 10 août 2009

Un ramelet


Un ramelet per Clotilde Reiss prèsa coma ostatja ;
pels "revolucionaris" islamics ,
savètz, los que servan

la revolucion
dins las presons, d'Iran.

vendredi 7 août 2009

lo palpaire


Aqui l'istòria d'un òme que venguèt òlhièr.
Sabètz pas per de que?
Per qu' aimava chucar. E òc que sa maire lo tenguèt tròp de temps a la popa .
Pel còp que las dents del davant li venguèron pas coma cal.
Un jorn que se passejava a l'exposicion internacionala occitana organisada pel conse de Tolosa , un occitan acarnassit, que parlava pas mai que de parlar la lenga de Jaures, que te vejèt un tipe en trin de far d'olas , de topins , sus un torn , polidament.
Alara son amor de la popa i tornèt , e coma sa maire socitosa lo demandava un brave matin , çò qu'esperava de far un jorn de sa traça de vida, li respondèt: topinièr.
La maire s'estavaniguèt.
Mas l'enfant èra ja sortit de l'ostal en sarrant sul pitre un crane topin que revertava los de cada femna qu'estajava la carièra .
Es aital que dempuèi quarante ans lo Milou chuca al topinon, l' alisa, lo brèça, sul torn, que las quitias femnas ne son ofegadas, de son manca de vergonha .
Aquò aital que Milon trobèt son gauch.
Moralitat: per t'agradar cal t'amagar.

mercredi 5 août 2009

Chaplas françèses


Besièrs, Montsegur, Merindòl , Orador sus Glana


Dins leis annadas 1300 , lei senhors de Leberon, en Provença, aviàn aculhit d'immigrants vaudès per travalhar lei terras enermassidas de sei domènis. Ansin se constituièt una comunautat de quauquei vilatges , units per la pratica de la Fe Evangelica. Lei Vaudès de Provença patiguèron mantuns periòds de persecucion, mai totjorn tenguèron testa . Dins lei annadas 1530 , au moment que la Gleisa s'unissià ambé lei Glèisas Reformadas, la tension se fasià granda entre catolics e reformats . La promièra campanha de terror foguèt menada per l'inquisitor Joan de Roma , entre 1528 e 1533 . Lei Reformats , e subretot los Vaudès , foguèron inquietats e torturats ambé tan de frenesia e de sadisme , que lo (quite) representant dau rei Françès????( qu'aquò's pas de creire qu'es el que va chaplar òmes femnas e enfants) i faguèt foranbandir Joan de Roma dau Leberon. En 1534 , lo Parlament d'a -z-Ais-de-Provença comandèt ai Vaudès siàgue de se renegar , siàgue de s'exilhar. Sens succès. Mai lo partit papista volià de sang . En 1540 , lo Parlament d'a-z-Ais-de-Provença publica l' »Arrest de Merindòl », que condemna los Vaudès , lei uns au lenhièr, leis autrei a la preson, e prevei lo destrusiment de sa « capitala » Merindòl. Francès i trantalha ???? e lo 1 de Janvièr de 1545 , fenis que dona son acòrdi a l'execucion de l'Arrest. Lo Promièr President dau Parlament de Provença e Governador « interimeri » de Provença , Meinier d'Opeda, lo Vici-Legat d'Avinhon representant dau papa , e Escalin deis Aimars , generau dei tropas reialas , recrutan de milicias , obtenon l'ajuda de l'artilharià pontificala d'Avinhon , mobilisan lei regiments dau Rei (lo rei que mobilisa los regiments del rei?) que tòrnan dei guerras de Piemont ( que lo rei sab pas ont donar de l'espasa????), e ambe aquela cobesa de sacatge , a l'uncòp poderosa e fanatizada, parton en campanha dempuèi Cadenet . Dau 16 au 21 d'Abriu , lo Leberon es ensanhosit per una barbaria sens raras . Lei tropas sagatn los estajants , lei torturan e lei mutilan avans de lei tuiar , craman leis ostaus e fan la picorèia. A Cabrièras d'Avinhon , la POPULACION SE REND: Opeda la far sortir coma se volià l'espanhar, a sona aise dins un prat vesin.

A Murs , d'enfants e de femnas amagats dins una bauma son cremats vius. Enluòcs mai, davant lei ostaus en fuòc las alabardas son ficadas en tèrra per que lei gents que sautan de lei gents que sautan de lei finestras s'i vengon embrocar .

(milhor encara)

Las femnas son violentadas e los cadavres copats en tròças .

D'aqueste temps au castèu d'Opeda, lei parlementaris acampats fan fèsta en veguent montar lo fum e en escotant la canonoda. En una setmana , 22 vilatges son aroïnats (d'unes son jamai estats rebastits e estan encara en roïnas) , 884 mas son cremats , 3000 Vaudès tuiats . Entre aqueli que sobrevivon , ne'n creman 255 sus lo lenhièr e ne mandan 666 ai galeras , òmes femnas e enfants . Aquelei que se son escapats per òrta mòron de fam e de marrana. Quauquei còlas an pogut fugir dusc'a Geneva o dins lei Valadas de Piemont .

Lo rei françès i , puèi lo rei Enric II assabentats???? fan menar una enquista . Sol lo Procuraire Generau dau Parlament de Provença , Guerin conegut copabla es penjat a Paris.

Mai Meinier d'Opeda es pas inquiètat ( lei avesques de Provença , los remercejan de son accion) ; pasmen morirà empoisonat per un mètge reformat que revenjèt ansin lei martirs de Leberon.

Lo Chaple de Merindòl en 1545 entre aquèu de Besiers en 1209 e aquèu d'Orador sus Glana en 1944 demòra coma un simbòl dins istòria d'Occitania . Lo Marquès de Sada ( qu'èra dau Castèu de Lacòsta , a costa de Merindòl, dos sègles pus tard denonciava aquel genocidi en s'adreiçant au Parlament d'-a-z-Ais : i vesià la bèla pròva , coma podem encara la veire , que lei Parlamentaris e la ierarquia catolica , que se disian estre lei « paires » del pòble , n'èran , de fach leis promièrs enemics....


Que França es pas aqui per prendre mas per donar coma disia Michelet.
Avètz dich dever de memòria? Pels Iogoslavas oc mas pas aici.

mardi 4 août 2009

gospèl




França aima la diversitat.... stop.
França fa tot çò que pòd per la diversitat....
stop
Per exemple França aima lo djaz
stop...
Pregaria d'envejar un baiard, pels occitans nhafrats per la diversitat françèsa....
stop.
França es lo paîs pus liure de la Tèrra...
stop...
Calatz vos ... es pas rigòlò...
stop.
Venetz passar las vacanças dins França ...
Stop
Lo païs de la diversitat ...
stòp.
De la francofonia amenaçada (chut qu' o cal pas dire)

lundi 3 août 2009

Diaussis



Ont
son
los?

Ont son los occitans .
A Carcassona mantuns còps .
Per de que far .
E tira la lira lira lon la lira lon la .
Mas per de que far ?
Fan tira lon la lira lon la ?
E que te save pas ièu per de que fan?
Que fasiai pas que passar dins las bruguièras adormidas ...
Per cercar los campariòls
e tira lon la , la lana Joaneta ...
Tira la
... Tira te de la...
Tara tara tara TATA.

samedi 1 août 2009