vendredi 30 octobre 2009

Identite française


 Meritez vous d'être français?

Qu'est-ce qui nous "lie"

L'identitat françèsa naseja e tanben las questions sens responsa. Empudesinat l'eleccion venenta jà , ni mai las enganas, e la volontat de tornar sus l'empont una vièlha luna de la drecha. França un vièlh païs de drecha . Òc ben.

 Agachetz amont devèrs Paris , i veiretz en passant totes los castèls de Leire , totes los castèls bastits ambe las talhas levadas aici bas. Que de castèls, ne'n mancava pas dins lo miègjorn , levat qu' aprèp lo sègle XV se faguèron totes al nòrd... De Leire.
Los crocants de Roèrgue conta aquela istòria crusèla de Petit, de Laforca de Lapalha , d'Issalas , e de Raol . Petit dansèt pel rei de França sus la ròda , quand se quilhèron davant per pas pagar encara e totjorn. F Delèris nos o dich polidament.
D'un biais apara lo Noalhas , senescal . Li prèsta de sentidas nòblas. Foguèt contra la caça terribla dels revoltats? Trobèt vertadièrament que Terrière anava tròp luènh. 
E i a los vicaris , que se retròban del costat dels revoltats entre que los avesques fan pas que de caçar lo pòble, pel compte del rei de França. Enfin del regent lo cardinal italian que ven ajudar la regenta per que lo miègjorn contunha de pagar las talhas. Los evesques qu'assistiguèron lo rei de França entre que caçava lo catar o l'uganaud. 
Ara se compren la frasa ressegada :  «  agacha pas los pecats de la glèisa , mas la fe de tos avesques » e deuriam pas dire aital mas puslèu : «  agachetz pas los pecats de tos evesques mas la estupiditat e la falsièra de tos evesques »   e espèri plan que l'infèrn ne' s comol...  
Que sens elses e lo capuditge de Roma jamai França seriá arribada de se trapar un empèri alara que daissèt de costat la Soïssa e la Belgica francofòna...
 Puèi la ròda virèt e Petit tanben e cal se remembrar de l'estrambòrd dels aujòls per los ideals de la revolucion , de la Comuna , quand lo pòble poguèt polsar . Mas durèt pas. Pr'aquò l'òme del miègjorn oblidèt jamai aquela paraulas . Explica plan , per melhor comprendre l'estacament occitan a las valors totjorn traidas e totjorn vidantas. 
L'identitat françèsa aici es pas que la memòria d'aquelas promessas , los sacrificis per milions per de guèrras imperialas , sens capitada possible levat lo poder parisenc, coma la de 1914 1918 que Joan Jaurès ne'n moriguèt. 
L'identitat francesa es donc quicòm de complèxe , una mena de parlicada ambe d'esquisofrenes . Es a dire que França sap totjorn nos recòrdar las grandas oras , las revolucions , Zola , V Hugo mentre que fin finala ne sèm totjorn de bada. 
Seriá pas estonant qu'un jorn N Sarkosy cantèsse l'internacionala , la cançon del desespèr, coma los carbonièrs de la Sala , mentre contunharà de tuar l'escòla , lo sistèma de securitat sociala , los servicis publics, lo quite principi de l'egalitat (que los quites escolans de l'ENA de HEC , de Normala Sup e autres escòlas prestigiosas , demòrèssen totjorn lo filh de son paire.)
L'identitat francesa per un occitan es pas que qu'aquela tissa d'egalitat , de fraternitat , e de libertat.
L'occitan ten una sèt que ven de luènh.

Es a dire que l'occitan trespassa l'idèa del gal francimand, que desliura la Tèrra, sonque ambe la legidura del passat gloriós ( mas ensagnosit ) e en oblidant totes los chaples que resultan d'aquel apetís de glòria, o per astre que li sufís de parlar la sia lenga , de bolegar la bandièra per la « pas nascuda  » idèa d' universalisme francés , que (per ieu) l'occitan pichonèt, coèt, e servèt dins lo sèu còr, coma poguèt, dins l'espaci estrech del païs dels dreches de l'òme, lo païs garrèl.
Èstre occitan dins l'ensem francés es donc de contunhar de lutjar per las valors que nosautres occitans engamèron al brèç, que faguèron l'espelida de França defòra alara que nosautres ne'n trobàvem pas jamai lo nòstre compte . 
Qu'i aguèt pas que l'idèa . Que tot es de far dins l'encastre francés o defòra, dins l'encastre europenca o defòra encara dins l'encastre occitan . Que s'agís pas de servir de rebat a la cerca perpetuada de glòria d'un amic que vos vòl de ben , mas de butar sul davant las nòstras valors. 
Per qué es la lucha de l'òme per sa libertat . E que lo drapèu , fin finala servís pas que de pelha. 
L'identitat francesa es doncas la libertat de l'òme. Tomba plan es la tòca de l'occitan mejan. 
Per mai d'entresenhas sufís de legir la declaracion de l'òme e del ciutadan. 
Aquí l'identitat occitana de segur. Per de qué; aquò's l'identitat de l'Òme 

mardi 27 octobre 2009

after Carcassona


Après Carcassona òm ausis lo concertò costumièr dels comentaris curios . Mas l'actualitat buta la pòrta , per exemple La Depêche de Toulouse , tal un fara de la democracia , tal un exemple pel monde liure , s'atendresit e nos dis "tout de go"de pas nos descorar, qu'aquò's mirvèlhos, qu' l'Obelix a passat los 50 ans.
Que 20000 personas se sian bolegadas per aparar una lenga blassada a mòrt, per aparar una cultura milenaria, los espantan pas mai los "Despachacolhons". Obelix ten lo còp.
Mai grèu, la còla de "França" de rudbi es tocada de mòrt , tres jogaires del stade , se son faches empapaotar per una mèna de sècta , entre que pausavan nus pel calendièr de la pòsta, sai que mas o dison pas . Carla va quitar de cantar , çò qu'explica benlèu la meteò, e la dabalada ensolèlhda qu'avèm.

E subretot novèla importanta , lo PSG jogarà un jorn contre l'Òm. Mas quand?
Paures que la protèsta de Carcassona arriba a la trenta uena pagina.... Un pichot article polidonèl ont apprenèm que l'occitan se parla dusca'l miètjorn de l'Italia (ils sont venus ils sont tous là même du sud de l'Italie , ).
Ambe la sentida que jà nos an oblidat...
Per dire que cal quicòm de mai fòrt, coma o diguèt lo president de las calendretas, per se far ausir, benlèu cal ara se los farcir:
- sai que lor far vergonha internacionalament , escriure a l'Euròpa , als deputats, a totes los aparaires de la francofonia, que sian del Liban , del Quebèc , del Vietnam , de l'Africa .....
- s'amassar ambe los bascs, breton , còrses, catalans , creòles per anar Bruxelles... (1000 de cada région)
E subretot en rapòrt de la tele , vist que son a mand de clavar FR 3 s'ai plan comprès , alara al luòc de la donar a un companh del bastiment , rei del beton , serià normal que FR3 venga vertadièrament La Cadèna de las "regions" . O alara una cadena de la TLT mas pas, pas cap, d'una cadenòta del net sens cap de vesibilitat. ( coma se pensèt , (s'ai plan comprès)' Onesta quand parlèt sul l'empont )
.
Ò òòòò iéèèèèèè

jeudi 22 octobre 2009

Orients d'OCCITANIA


video

O sabiatz pas benlèu : Carles Martèl arrestèt pas los arabis per Peitius en 732 ? mas foguèt lo rei d'Aquitania dabant Tolosa en 721, qu'o faguèt lo paure el, un detalh oblidat , que los francs , es a dire los germans, volguèron pas òc saupre, nos diguèt Alem Surre Garcia .

Una conferéncia de las bèlas ambe la cantaira Peira e un jogaire berbere de flaüta, de violon , (que vos prègue de m'excusar de pas me remembrar lo nom) una conferéncia musicala que non se vejèt pas endacòm mai, , e que tot monde presents lor agradèron. An creat un "concept" nobèl lo conferéncièr .Una capitada.
Ailas èran pas mai nombroses , mas levat de far dansar las filhas nusas, o de donar d'argent a plens ponhs , o de far parlar un "erois" de la tele realitat ( la mai sorna) , coma lo Hulot , lo PPDA o milhor lo Charasse un aparaire valent de l'occitan (mas sonque l'occitan canadian) , vesem pas çò que se pòd far per trapar l'aurèlha dels sords.
Coma nos diguèt que lo vesinatge arabo-occitan perdurèt quatre sègles sens que los libres d'istòria françèsa ne'n diga pas un sol mot. Consi pas accusar Altzeimer jà. Arquitectura , pintradura, poèsïa, medecina, matematica, las inductions (recipròcas) , foguèron fòrças importantas.
Bona novèla , auèi sem contents d'apprendre que Paris va se bastir un OSTAL DE L'ISTÒRIA DE FRANCA . Un de mai. Pel còp que l 'auriam oblidada . Son venguts falords a fòrça de s'agachar l'emonilh.
Consi que venga se bastis un musèu cada annada a Paris . E quand se fa pas de musèu, nos fan de TGV, o una tresena rocada. O alara un RER de mai.
Aici avem l'industria dels pargues nacionals . Fasem grèlhar la natura çò qu'es bèl, mas un pauc contemplatiu. Occitania a trobat son astre : endevenir lo bronza cuol de França e per que pas de l'Uròpa dels pòbles esclaus, dins l'encastre d'una mondialisacion sens cadènas, donar de l'oxigèn , de la clorofila, e sai que d'espandis pels nudistes d'amassa, entre que França contunharà de far la leiçon al monde entièr al subject dels drèches de l'òme , de las femnas e dels muòls.
Mas parli parli e d'unes me dison que jògui solet?
Va savoir Simone.

video

dimanche 18 octobre 2009

Gai saber Alban Cazals

Qual es Albin Cazals?
Consi dire lo plaser de legir la revirada de Flaubert?
Que done aital envèja de legir Flaubert ?
Un saberut que!
Un diccionari... Net e precis
Cresi ièu que Cazals ven de Roergue ... Nascut del nòrd Avairon...
De tot biais un plaser rare...
Que ne volem encara a bodre.
Òsca.

samedi 17 octobre 2009

Lafont e los autres

Aièr qu’aguèri l’astrada d’escotar Philippe Martel e Philippe Gardy, venguts especialament nos parlar de Robert Lafont. Tot aquò se debanèt carrièra Malcosinat a l‘Ostal d’Occitania .

Cal dire qu’i avià gaire de monde per escotar los dos saberuts , mas que la serada foguèt fòrça interessanta, mercè d’elses . Son d’òmes que se podriam escotar parlar tota la nuèch.

P Gardy nos mostrèt un costat desconegut de Lafont es a dire : Lafont amb l’escritura , sas poèsias de la debuta qu’obliguèt lèu …. curiosament.

Puèi lo Lafont l’eiritièr de Mistral , d’aquela idèa d’Occitania « dis Aups a las Pireneas » dins una Euròpa federalista . Coma la somièt Camproux . Demesir lo podèr dels estats per que creisson lo dels pòbles encadenats.

Puèi descriguèt lo Lafont critica literària , dur, mai que rèdde tant dins los « Cahiers del Sud » que dins una autra revista parisenca auèi despareguda( qu’oblidèt lo nom) , ambe lo sèu prètzfach de far reconeisser pels intellectuals françeses , la valor de la literatura occitana . Sens resulta...

Lafont donant son idèa sus çò que devià esser l’escritura occitana , sens tombar dins l’ « emonilhisme » , coma venguèt de mòda pels escrivans, totjorn en fasa d’ « analisi » , de se plaçar al mitan , sens estre en prèsa ambe los autres e las realitats.

Per el tronèt la clavadura de las minas , lo mes de mai de 1968 enfin la protèsta giganta del Larzac.

Fin finala que Lafont foguèt gaireben lo sol de s’inspirar de l’idèa d’Occitania, l’espandi occitan. Que los autres escrivans los quite Roqueta o Manciet escriguèron mas sens s’afogar del païs de « las doas mars e de las tres montanhas » .

Enfin i aguèt lo Lafont dels « baroques » occitans, l’òme que sabia sentir lo vent , mai que los autres , que parlèt dels trobadors d’un autre biais.

Tot compte fach tot aquò me venguèt l’idèa que Lafont avià sacrifiquat son mestièr d’escrivan, son talent per lutjar sonque per Occitania .

P Martèl nos mostrèt la sia volontat capuda de trobar d’aligats per ensatjar de far grèlhar l’ « autonomia occitana ».

Ambe la fondacion de la « joventut occitana » , sa participacion al felibrige, puèi son arribada a l’IEO , amai consi volguèt prendre en compte los problèmes economics contre l’avis de Castanh , (e d’embrolhs), que per el tot aquò èra pas de la competencia occitana, mas parisenca . Laffont s’aliguèt ambe lo PC , ambe Maffre Bauge, tot aquò per ren , lo renèc de veire l’Espanha arribar dins Euròpa , per paur de pèrdre los viticultors que per el èran lo darrièr aparador de la lenga d’òc. E de contunh la cerca de l’ajuda de la borgesia introbable , per qu’èra pivelat per l’exemple catalan .

Puèi l’afrairament ambe lo PSU que donèt pas ren.

L’arribada de Mitterand annada 1981 , e la mitat dels ministres amics que tutejava sens que faguèsson ren per nosautres.

Mas i aguèt pas de demanda occitanista a l’epòca per que totes creguèron que Jesus èra tornat ? E que los perdigals anavan tombat rostits.

Puèi la prèsa de consciença dolorosa que los quites socialistes farian pas ren.

E alara l’exil de Florença. L’arc Florença, Barcelona, ambe l’Occitania al mitan, coma un grand voide estorrit pel « rei » de França.

P Martèl soslinhèt que l’ofèrta Lafontènca de l’ « autonomia », de la diversitat , de la realitat occitanista tombava sus una societat occitana que ne’n volià pas , qu’èra pas madura e que uèch sègles de centralisme reial, puèi republican se podian pas escalfar aital…

Alara faguèt lo retorn a la sorga , a la debuta de l’idèa occitana , la d’una Occitania que passa per l’adobament de la borgesia .

Un òme dabansièr , un òme creator, imaginaire , fondador, que sautava, mai que las brutlava las etapas , que s’afoguèt d’economia , de geografia, de linguistica, d’istòrià , d’escritura , de poesia …

Totjorn de cercar la capitada per l’idèa majorala d’ Occitania.

Un òme encara mai gigant que cresiai après d’escotar P Martèl e P Gardy.

E per finir un òme que fa que lo 24 serem 50 000 personas per Carcassona , que farà que ne serem aqui de « jogar lo darrièr jòc ».

Ara l’occitanisme se sarra de l’idèa ecologista totjorn pr’amor de capitar .

R Lafont ensajèt sens relambi de dubrir totes las pòrtas, sos fracatges e sas capitadas devon nos ajudar per causir un vial dins nòstra talvera .

L’idèa occitan grelhèt . Lo mot « Occitania » es mai conegut de quand començèt de lutjar.

Ara los simbòls de la « republica », lo sistème, l’escòla , la securitat sociala , los servicis publics de tota mena son a mand de desapareisser .

L’èrsa va tombar . Amg ela lo masqueta. D’ora en dabant , l’occitan exagonal podrà pas gaire somiar d’un pòste de regent o de postièr, d’agent EDF, GDF , e autres a Paris . Aquò’s acabat . Lo ridèu va tombar.

En facia de l’evolucion liberala que va tuar tot çò que fasià l’estacament occitan, als simbòls, de la republica françèsa , solida que va nos faltar Lafont, e qu’ aimariai plan de coneisser son analisi…

Milantas còps mercès R Lafont .

vendredi 16 octobre 2009

La filha e la besenga


La filha se passejava per l'òrt. Venguèt la  davalada, subte. Que d'un còp lo temps cambièt.

La vèlha lo termomètre marcava 28 grads , lo lendeman , a punta d'alba, gelèt.

L'aucèl dispareguèt lo 23 d'octòbre . E lo 24 estatjava  Carcassona.

La filha plorèt, mas que vejèt una causa blanca sul pas.  

Jos la pòrta trapèt un papèl jaune, de la tencha blava que disià:  pòdi pas pus demorar aici que me gèle las coconhas , mas te disi a lèu, oblidètz pas e cante ambe ièu : t'esperarai a la pòrta del parcatge, serà aqui dins la polida autò , que farà nuèch  mas ambe l'esclairatge, que podrem  veire dusc'al cap del costal.... 

Al cap  veirem las torres de Carcassona, nasejar  a l'azuèlh de Barbeira...

mardi 13 octobre 2009

vielhum


Un còp i avià un vièlh que parava la man, al caireforc a la sortida del metrò , totjorn al meteis canton.
Que lo planhiai cada còp qu'anavi a Tolosa crompar un libre, dins la carrièra del Taur.
Que d'una compreniai pas qu'aquel òme demòra lo ventre nus al mes de novembre , sietut sus trepador, alara que la cisampa comença d'alenar.
Un jorn que li donèt un pauc de moneda, l'òme diguèt:
- ai pas besonh de moneda...
Puta me diguèri , aquel òme vòl de bilhets.
E be non me diguèri , cal pas quichar, non pòdi pas te donar de bilhètons...
alara li respondèri:
- mas per qué parar la man?
- per dire bonjorn .
- mas de que volètz alara...?
- parlar....
- de que parlar....?
- de tot e de ren ....
- a...
-de la vida per exemple ...
Queme tornèt las paraulas de la maire de quant èri nen, de pas parlar als estrangièrs..... Levat que sarravi la cinquantena . Demorèri d'un pè sus l'autre sens saupre, tal un flamand ròsa....
-'setaz vos , ajètz pas paur....
Me sieire , pel sòl, entre los gromèls. Me damne se trufava. I pensava pas sai que? . E m'aluenhèri d'un pas , coma per me'n anar .
- facile diguèt...
-qué?
-facile de fugir sens parlar...
-èèèè per de que seria facile? Que me cal anar al doctor....
-messorga ... Qu'anètz pas veire un doctor. Una messorga... Anètz crompar de libres carrièra del Taur.
Que lo vièlh me disià mentur. Qu'avià lo front de me dire messorguièr. Quna vergonha... Que me retene pas e te li fariai passar lo gost ... Ambe un drèlh sus l'esquina al paure vièlh per n'acabar son patiras de la vida, al vièlh mecut, que tenia pas qu'una dent, e l'ajudarai aital de daissar la plaça a un mendicaire jove e plen d'avenir dins los mestièr. Quèla puta de vièlh òrre . Que lor dona l'ongla e te trapa lo braç...
Aquò's aital que virèri l'esquina, sens dire adieu. Dinhe.
E que me venguèt l'idèa que tot compte fach me foguèri estat demorat dinhe malgrat l'otrança...
Levat qu'al còp d'aprèp , quand prenguèri lo tren , puèi lo metrò, me venguèt l'idèa curiosa de me de me demandar ont podia esser lo vièlh. Non que me fasià paur... fisicament de segur e quitament spiritualament , mas que riscava de se trobar dins lo canton. Oc ben.
E que sabiai pas de que far... Ne demoravi socitos .
Aquò's dins aquel esperit que sortiguèri de la stacion "Capitòli"....

dimanche 11 octobre 2009

festenal occitania e protèsta



Peire e Clemença .

Pareis que lo Peire èra tròp cansat , lo 12 setembre de 1213, segond los libres d'istòrias , qu'èra  amoros de "Clemença"....

Benlèu... 

Mas benlèu que faguèt pas que de  tombar dins lo fialat parat per  Innocent III e un rei franchimand.

Levat  qu'a Mureth , tot compte fach e rebatut,  sem benastrucs .Occitania es encara vidanta.  De previst :

Marti Claudi , Surre Garcia,(les orients d'Occitania) Catharsis Sound Maquina(teatre), M.O Dumeaux aucèls, (contes per enfants) , exposicion sus l'OCCITAN a la bibliòtèca e per acabar Du Bartas  a Portet .

Visca lo festenal e visca la protesta del 24 a Carcassona.

jeudi 8 octobre 2009

Maria si tu savais...


High above the city

the statue of the happy prince?

Lo cel tant nègre e lo neon

Per esclairar las conilhèras .

E la libertat que raja fòrt

La sang qu'asaiga las règas...

De sang e de grèmas de sang;

E de borrilhs roginèls que s'esclafan pesucs.

Coma se ploviàn pas que los uèlhs de la nuèch

Farià bel temps que s'amaguesson

Las nivols de lana e de botons de pus .

sarrats dins los libres d'istòria .


Al cap de l’androna.

Perduda dins la tuba.

Se vei "the statue of the happy prince".

mardi 6 octobre 2009

Lo bolzet

L'avètz vist lo cap de l'òme



Lo Bolzet


Vèja, consi l’aiga linda sul ròc,

Vèja coma lo ròc l’alisa,

Boca mosta a solèlh-colc

Que s’empega a la camisa

Tal un bolzet d’eternitat ;

Que craman lo cèl , los Dius ?

Venga m’alena al buf ?

Quand leva lo pes masclum?

Quand lo desir femenèl ?

Roge e negre, de dòl amudit.

Cretz …

Que begam a la copa.

Dins l’ombra d’un valat ,

Lo rajal d’una sorga frèsca,

D’ espèr descabestrat ,

Que capite la boca sèca.

Dapasset …D’unas segondas

… d’eternitat

Arpateji las onglas a l’esquina,

Amic ton bèl avenir ? ont es ?

Que lo present te l’amagina.

Tal un biçòl roginèl ,

Que chuca com’ un estornèl,

Vei , coma l’aiga polida

S’emplena lo ventre de vida,

Nuèch e jorn li far l’amor.

Al ròc sornarut d’una torre .

Aprèp milantas annadas .

Passadas a se fintar lo cèl ;

Veiràs la luna e lo solèlh

Sens poder te levar los òsses ...

De la boldra ,

Escalprat de posca pastada .

Tu tanben . Vendratz….

Pòsca ….

D’estèla.

O fangas.

AF

dimanche 4 octobre 2009

Missantas enganas jacobinas

Lo mai grand festenal de l'Occitania. Benlèu mai que l'Estivada?
E de pertot dins los vilajots de la Nauta Garona un spectacle , na animacion...
Coma se pòd veire prèp de Murèth per exemple ambe la prumièra Tornafuèlhada....

E que tot aquò nos far esperar un vam, e saique una protesta granda lo 24 d'octòbre en seguida.
Mas que per astre d'un còp e de tot costat, montan des accusacions contre l'Occitan. Espèri qu'anem nos bolegar ; ambe los quites Gascons que repotègan, los Provençals que renègan , a l'idea de partir quicòm ambe los "lengadocians centrals" baptejats OCCITANS. Espèri que los que s'enganan d'ennemics, que seran prendre la mesura del dangièr per nòstra LENGA...Totas las lengas. Al risca de mancar la protèsta unitarià.
Mas de los lire, o escotar, òm dirià que Mistral , Palais, Lafont, Manciet, Roquette, Bodon, Alibert,Garros e totes los autres savants , an pas jamai escrich quicòm aqui dessus...
Lo lengadocian presentat coma l'occitan, e l'occitan renegat, que vòl tot minjar. Mas ont? e de qual parlan?Qual o diguèt? Nosautres nacionalistes?
Alara que ne'n finisson pas de crebar al levant, coma a l'oest , al nòrd coma al "miètjorn".
D'un còp, vesèm Charasse , sinistre de las finanças , Vauzelle conse de PACA ( que cerca encara un nom per sa region) cridar per demandar la specificitat auvernhata , provençala , elses que faguèron jamai pas res per sa pròpia lenga...
Que tot aquò pareis coma un operacion de per enfumar lo monde , e nos far oblidar nòstra tòca.
La tòca? Sauvar la lenga. Coma sauvar lo pauc de diversitat, que nos demòra e non pas esclafar , lo gascon o lo provençal o l'auvernhat...
Qualqu'un pòd mostrar un sol "occitan central" qu'aurià dich aquò.
Missant procès , per cercas bregas , falsas idèas , qu'amaga mal sos jacobins vertadièrs.
Veirètz que van pas tardar de nos explicar qu'es dangeiros d'anar a Carcassona....
E que doncas nos i cal anar a Carcassona lo 24 d'octòbre....

vendredi 2 octobre 2009

elefant d'esquerra o de drecha

Lo mai grand mamifèra terrèstra ara lo loxodanta africana que viu pas que sul continent african ambe doas jos espècias l'elefant del Cap (lo caput) e l'elefant dels bòsses . L'elefant del Cap es lo mai grand dels elefants . Lo mascle fa 3,10 metre d'enauçada.

Las aurèlhas fan gaireben 1,25mètre .

De notar que l'asiatica es mens aurelhat que lo d'Africa.

Quand l'animal s'enrabia desplèga las aurèlhas .

Mesfisatz vos doncas....

Aquò's pas un freniment d'espatlas coma lo Nicolas , non drèchament es un brandiment d'aurèlhas.

Que las aurèlhas li permeton de regular la temperatura del còrps, que sia entre l'amor o entre la descansada .

Autra causa , l'elefant del Cap ten de defensas de 2,5 m de long e que pòdon pesar lo quintal caduna. Per dire . Per dire que l'elefant cocut dèu s'endurar un patiras vertadièr quand amai las defensas se rebala las banas.

A las dents que butan tot al long de la vida , mas que fenisson per se demesir per causa de se fregar las unas e las autras. Per dire que l'elefant , pròche de 60 ans, es a dire a l'atge de la retirada , fenis per morir de la fam que las dents li faltan.

Lo jove es alachar entre quatre annadas. Son benastrucs los elefants que nosautres los avem dusca 30 ans.... Avant de se notar al caumatge.

Coma la populacion umana creis dins Africa , pareis que los elefants s'agropèlon , e que qualques còps son mai de 1000. Alara corron tot drèch e destrusisson tot en passant. E los òmes los tuan a la mitralhèta.

Tot aquò per dire que l'elefant del PS qu'espèra de longa un apèl de Nicolas dabant lo telefona pòd cridar « cèba »... (un que l'autre sab pas gaire de que ne far) Doas pòd pas se mesurar , se comparar. La pichòta mèna euròpeenca que va desapareisser es venguda garrèla e se remembra pas del mascle poderos que se sonava Jaurès , e que faguèt tuar per causa que volià la patz. Aquò ne ven de cobles contra la natura.

Recòrd sornarut .

Tot aquò per dire que cal correr al festenal occitania de Tolosa avant de se n'anar a Carcassona lo 24 d'octòbre .

Que los gigants totemicas de Tolosa son los elefants de deman dins nòtre païs . Es a dire dins nòtre pargue natural Occitan .