vendredi 30 juillet 2010

ESTIVADA


A l'Estivada non serai,

L'estiu revèrta al mes de mai,

E los amics non trobarai,

A l'Estivada non anirai.

Totjorn i a quicòm que truca

Cada còp un daquòs davant.

Quicòm que me pren a l'ase.

Quand cèrqui la rota de Cayssiòls.

A l'Estivada non vendrai.

Solide, traparai pas la capitada

Al cuol me pren la malautiá ,

Que vòls, a la fèsta als aujòls ,

Me rebali com'un cagaròl ,

Que cerca sa fuèlha d'ensalada .

Me desencusi , entre qu'eissugui,

Quatre lagremas, un parpalhòl,

Se ven pausar a las parpelhas,

Per me secar lo sang de l'arma.

Que ieu me plori sus la calada.

Torna mai una mala astrada

Va, que serai pas a l'Estivada.

I a pas que lo vin a mon atge

Per me tornar l'espèr de mai;

Lèvi la copa per l'Estivada ;

Pels Diusses de la lenga d'òc.



mercredi 28 juillet 2010

Toni l'òqitan

Tòni l'òqitan

Me sonan Toni l'òquitan.

Per se fotre de ieu.

Los grands parlavan pas que patés.

Mas un jorn, lo meu paire demorèt tot sol per "la" parlar.

Qualques còps , que venga a passar un pescaire , aval pèl riu.

Alara i fasiá , com'un nèci, per que li respondèsson.

Qu'avia legit , sai pas ont, que los borgès de la vila, tornavan al païs.

pas que per parlar la lenga d'òc.

Alara cridava d'amont:

- « pican las trochas uèi?... »

Cap de pescaire respondèt pas jamai en òc.

Èri traça quand me sonèron Tòni l'òquitan.

Que lo paire s'acapriçava de parlar sonque occitan.

E que cridava de longa la lenga «de la Molièra», de la molhèr, coma disiá.

Que la Molièra es un brave rivatèl a trochas...

A la fin venguèt fat: que sabiá pas pus quitament parlar la lenga de Molière, o molaire , que sabi ieu?

Que recentament me soi apercebut que seguissiá sa dralha.

Que m'agrada a ieu , vist que lo monde se parla pas gaire e encara, pas

Vertadièrament...

Alara un jorn me diguèri que tant valiá parlar la meuna.

E dempuèi soi vengut la curiositat de la Molièra e lo monde ven.

La comuna bastiguèt un parcatge.

M'estonariá pas qu'un jorn faguèsson pagar.

Per me gaitar ambe la pòrtavista.


jeudi 22 juillet 2010

Capitalisme now


Capitalista o l'òme coma un can , un gos , un chin


Lo retorn.

Los òmes de las nautas estudis comercialas.

Tròban tròp cara .

Una escòla per cada enfants,

Una securitat sociala.

Una santat per cadun.

Una retirada assegurada.

Un avenir fin finala.

Dison, que sem tròp cars.

Qu' agradem pas als Waren Bufet.

De la planeta. Als amics de Bill Gates.

A los de Pinot de Valenciana o de Betancourt .

Totes malauts e falords d'argent.

Aquò rapòrta ren. Dison.

Aquò interèssa pas degun.

Que la lutja es internacionala .

Per son calòs de pan.

Dempuèi que la parèt tomba.

S'emplenen d'argent, coma d'unas boitas d'escobilhas .

Dusc'al vomit...

Alara anòncian lo temps finit de l'escòla, de la securitat sociala.

L'òme es un can , un chin , un gos. Dison.

E que cadun se deu s'ameritar l'òs.

Que li paran sa man fineta .

La que mestreja lo monde .

En fasent rajar la sang.



lundi 19 juillet 2010

J-4 CUBA SI

J-54 . Cuba si.

M'avian fisadas qualques informacions de primièra borra , los que coneisson Cuba.

Mas lo problèma aquò's un problèma de fenhantisa .

Pèl còp , me rendi compte que me soi enganat un o dos còps, e qu'aquelas dècas me van costar . Oc pas tant qu'aquò , mas....

Que l'idèa m'agradava e que l'astrada èra tròp bèla. I anèri d'a fons.

Aquò's pas la mòrt de Turenne , mas....

Cal saupre que de Tolosa Blanhac , i a una ligason drecha ambe Roissy Ch de Gaulle. E qu'es pas la pena de passar per Orly. Subretot que las oras correspondon pas gaire; pels tranfèrts. Una trufariá d'OPODO pel compte d' Er França . E que te fòrça de te trobar un ostal per la nuèch . Mas ont? E que siague lo mens car possible , lo trobèri dins la cadena de las ostalarias de la « Primièra Classa ». E encara de se mesfisar que los tarifs son pas totes los meteisses , segond que siatz dins un luòc famós , a l'ombra crucifòrma de la tòrre Eiffel per exemple, o dins lo cuol de las escobilhas.

Mas la meuna conaria grelhèt de son esplendor, que tot s' arrèstèt pas aqui , com'un pet de feda, quand las oras correspondon pas, alara te cal prendre lo shuttle , que lo RER e l' Orlyval marchariam de prumièira , non , mas pas après las 11 oras del ser, quand ton avion se pausa a 10 oras e que te cal esperar las valisas 1 brava orada davant lo tapis rotlant .

Orlyval e lo RER que te podrián montar pecairons, tot al fial de la jornada, cap a Sant Denis , la capela ardenta dels reis de França, Mitterand, Pompidou , Giscard, e los de la republica , Petain , Laval, Daladier, Blum, Lois XV e Napoleon, Vincent Auriòl e que costa pas qu'un vingtenat d'euros per cadun. Misèria, misèria.

Donc cal prendre un Shuttle , mot american, que marcha plan lo jorn e la nuèch. E que te carga las meteissas valises que l'avion. Sia 4 malas de 23 kilòs caduna. N'ai la suzada que d'i pensar.

Ièu causiguèri de dormir costat de Roissy , puslèu que d'Orly, que nos vesian pas de nos levar a punta d'alba , es a dire tre 9 oras per caminar suls trepadors parisencs. L'ostal familial de la «Primièra Classa» se tròba dins la zonetonèta industrialonada de Roissy, al ras de las pistas . Dormirem plan. Benlèu que tròp pròche, que lo taxi nos volrà pas venir cercar, per a pron pena 1 Qm de corsa...cap al terminal 2C, mas cossí far? Rodrigue?


Fin finala e resumit. En soscant un pauc mai. Ieu , pas vos, mas per ma mia qu'es al luenh de vos

Auriái pogut m'estalviar :

  • 2 schuttles a 50 euro cadun

  • un nuèch d'ostalarià a 43 euro

  • un taxi a 21 euros.

Sia quicòm coma 170 euro e un crebadon amai previstable .

Alea jacta est

Cò que fa qu'un tipe intelligent ( que la natura me ne donèt a pron pena ma part, mas encara mens als autres) ambe la mia femnòta aimada, seria possible de viure mai de 15 jorns ambe la cambra la noiridura e la veitura , per 1000eurò al pais de Fidèl. ..

Pareis que las talhas d'aeropòrt son vengudas recentament de 120 euro . Imaginètz.

Aquò vòl dire que tot monde trabalhador podrián anar vistalhar la pèrla de las Caraibas .

Aquò se farà pas .

Coma un miracle arriba jamai tot sol. Legiguèri fa un briu, que Waren Buffet e Bill Gates volontavan de donar sa fortuna al monde , e que lo monde las volián pas.

Quin capuditge polit!

Coma disiá la mia grand «ne'n compraràs pas mai , que n'en pòscas prendre...»


mercredi 14 juillet 2010

decentralisation , autonomie, pourrissement des institutions


Grand problèma, e polida clau.


Las afars recentas ( cigarras a boldre , avion de la republica per prechar la solidaritat a Haiti , fortuna cò d'una vièlha richassa , servissètz vos se ne volètz ) e las autras afars que s'encadenan de longa ( las retrò-comissions, las vedetas de Cherborg, los comptes japoneses, la master carta blava e « gold » d'Elf per d'unas putanas de la republica, e la crompa de la rafinariá de petròli de Leuna, dins l'ex RDA,per ajudar Helmut ) mas ne'n i aguèt tantas e maites , de drecha coma d'esquèrra , sens comptar lo pet de Karachi , la venda d'armas a l'Africa , e los hlm de Paris, que se podèm trobar una per jorn. Totas vengudas de las escòlas nautas de la republica , de saventasses , totas d'òmes ensenhats o ensenhaires per o de l'ENA, Sciencas Po , Normala sup o issam d'escòlas de comèrcas o de drech .

Afars nombrosas desveladas totas sia per lo Riton Encadenat , sia per Internet , sia encara per de jutges particularament coratjós, Joly e autres .

Mas de denonciacions per las cadenas governamentalas?Res. Per las radiós estatalas? Res. Pels jornals de la premsa liura , del monde parisenc , ren o pas gaire, o longanhassas per reprendre las novèlas, praquò occupadas de bricolar dins lo people ambe lo còr, lo còs , los orgasmes e los budèls ... REN

Dins aquel pais de França de que nos ne'n faguèron los jacobins de tota mena ? Ren o pas grand causa o aquò's acabat dempuèi bèl briu .

Los occitans lor avem donat un imne nacional e una revolucion , ambe lo tèma de la libertat de l'egalitat , de la frairetat . Lor avem donat quand èrem dins las trancadas, dins lo djebel , dins la jongla , la nocion de l'universalitat de l'òme, de son drèch de parlar sa lenga , de pregar lo seu Dieu, que risca la sèu pèl per tot un molon de guèrras de calucs. Que ne'n faguèron? Ren? Levat de soscar tre lo matin de panar la republica e de s'emplenatr lo porta moneda.

Ièu per çò que ne'n disi ( mas benlèu m'engani, de segur m'engani ), aquò's que lo poder deu quitar aviat Paris. Ambe o sens TGV , lo fach d' envejar un elegit a l'ombra del molin roja pòd pas que lo poirir e lo poiris , a comencar per la santat , per causa dels ortolans de la cantina del Senat .

Ara nos cal un 'elegit , pròcha drechament a portada de man.

Tanben cal clavar ambe las grandas cadenas de television nacionalas de personas nomenadas pel poder politic. Nos remembrem encara cossí la Una foguèt en son temps fisada a Boygues per un president d'esquèrra , pel melhor disent cultural.
Per exemple de que pensar de Baudis , un temps president del CSA ,qu'aima Tolosa e lo comte de Tolosa, (que n'escriu un libre)e que pensa a tot, levat de donar, una cadena per la lenga del seu pais. Imagina Baudis a Tolosa un còp èra, o amai le doctor miraculós tombat de Lorda, Doste, a Tolosa per emmerdar Bayrou o un d'esquèrra encara, que marcha dins una carrièra de Saintegamelle:

  • adiu l'òme alara i pensatz un pauc a la nòstra lenga?

E l'autra de mormolhar:

  • que j'y pensasse? Je suis ici par la force du peuple et....

  • cala te ... (pòt pas respondre , anem far una comission d'enquèsta ...sul prètz de l'aiga per exemple)

L'alunhament es lo pièger enemic de la democracia.

Sembla doncas que d'un primièr còp d'uèlh, val milhor que la ciutat o la CAM o la region, se cargan de l'escòla , de la cultura , de la recerca , de la polícia , de la justícia, de la santat. A l'estat de se trachar de l'armada, de la francofonia, de las relacions internacionalas , encara que dins l'encastre europenc?

Davant aquel fracatge, mediatica, politica, democratica , economica e quitament sindical.Cal que las responsabilitats tornan al pus près del pòble. França es a mand de desbordelar . Es quitament pas segur que los Walons lor prenguèsson l'enveja de venir francimands.

Un darrièr exemple.

Lo dissabte passat se debanèt una protèsta a Barcelona qu'acampèt mai d'un milion de personas.

E ben sabètz pas çò qu'arribèt: los medias parisencs Le Monde , França Cultura , França Inter ne'n parlèron quitament pas. Vos sovenètz de la revolucion de velors , de sèda , de lana , de coton... Aici ren. E La Despecha de Jaurès, mesclèt los imatgas ,de la jòia de la copa del monde, vengudas de Madrid ambe las, de la protèsta giganta per l'independéncia de Catalunya .

Per dire cossí aquel sistèma es completament arrendut , poirit e crebat, a totes los nivèls de la societat que lo gaitèssem...

Coma me diguèt un jorn un falord: « l'elegit dins França , los cal demetre a la mitralheta...

lundi 12 juillet 2010

donar la plueja


La pluèja.


Et toi, que fais tu ici?

E tu de que fas?

Moi? Je fais de la pluie.

Ieu, fau de pluèja

Putain , à cette heure.

Puta ara?

Dans cette puanteur?

Dins aquel fangas?

Je leur donne la pluie.

Lor done la pluèja

Que fais tu de ta vie?

E que fas de ta vida?

Avec l'eau de ton puits ?

Ambe l'aiga del teu potz?

Que fais tu de tes rêves?

De que fas de tos raisves?

J'humecte les violettes.

Banhi violetas.

les orties et les farigolettes.

ortigas e farigoletas

Pour que demain j'ai encore envie,

Que deman me torna encara l'envèja

de leur donner la pluie.

De far plòure

Quel con ce mec!

Qu'un ase aquel gus!

A nous inonder de conneries.

A nos asaigar d'asenadas,

Avec sa rosée de merde.

Ambe son rosal merdos.





vendredi 9 juillet 2010

protesta catalana le samedi 10 a 18 heure rue saint Anne a Toulouse


L'ora es venguda de parlar dins lo micrò,

E de dire la frasa rituala per veire si l'ase passa.

Un dos tres, i a de la mèrda dins lo budèl.

Los occitanofinalistes emplegan lo subjonctiu .

Parlan françès milhor que los creoles .

Autra remarca:

De segur un pòble fièr los germans ;

Que parlan pas encara françès

E per çò de l'ortografa oblide pas d'i butar tres S o dos P.

Que foguèsse disturbat per d'unas conariasssas

Qualas son aquelas sèrpPPs que siblan sus las tèstas .

A quatre passses d'aci te lo farai saber .

Comprès dos P tres S

Don Diègue a pas de colhas , mas ten de còr.(Molière o Corneilha, o Raiçe )

E lo banèl, polidament , per minjar de formatge .


Le còrse es remirable, lo catalan , lo basc; tanben

Parlan melhor françès que Cristina Okrent a mòtò.

Lo breton parla melhor que l'elsacian.

I a pas fotò, me disia mon futur subjectiu .

Mas aquò's del costat d'Argenteuil que se parla polidament albanes.

Non? Vos en fotètz?

E aquò's Carrièra de la Pompa dins lo uètchenc arrondiment de Paris ?

Que parla sens accent lo françès e òc qu'es pas de creirre.

Donc pas oblidar unes 3 S e quatre P per acontentar lo monde,

Per lo quequejaire de l'alfabet .


Doncas totes vos convidi Carrièra Santa Anna, a 6 oras dabant lo consulat , aqueste dissabte , per causa de solidaritat ambe los Catalans que l'espanhòl vòl i metre 5 N e 4 Q e un badalhon entre las dents.

jeudi 1 juillet 2010

Quand torna Alan

Messatge a un(a) falord(a)

Quand torna Alan?


Aquò's vos lo, (la) borrèl(a) , del temps que trabalhava, que telefonava de longa per espaventar la mieuna femna. La paura ela ne'n perdèt lo sòm... E ne tombèt malauta.
Vos que vos faguessètz pas jamai conneisser, e que cada ser , a pron pena que quitavi lo meu trabalh, telefonava per demandar cossi se fasià qu'èri pas encara tornat (a l'ostal) .
Entr'una annada.
L'aprenguèri tres ans pus tard, qu' i creguèri pas.
Era vertat...
Uèi que tot aquò es luenh , m'arrive qualques còps quand me ven lo remembre, procha de la mieuna femna malautia, desesperada, e que demandava, cossi se sonava l' autra?
Qual podià essèr aquèl(a) tortuaire(a) que nos volia crebar?


A el(a) aqueste ser , una pensada, de pietat, e de tristum.
Mas dius, qual aguèt pas un còp de sa vida l'envèja de tuar?