samedi 30 avril 2011

Calendau cant 5 Mistral

Me soi ensajat al provençau de Calendal del nòsti prèmi Nobèl F Mistral . 
Que la familha perdone. e sai que Dius tanben ....
Per escotar un tròç podètz clicar sus lo mot Madrago qu'es una mena de tendèla pels tons.... en pus fòrt...

Calendau MISTRAL

Cant cinquen


Calendau vòu venir riche pèr courouna d'or sa mestresso. `Bastia dounc uno Madrago vers la calanco de Pormièu. Arribado di toun; la matanço. Calendau n'en pesco douge cènt, uno fourtuno,-que vèn semooundre à n-Esterello. Aquesto ie fai counèisse lou despoudé de la richessa sus la magnanimeta, e ie remostre di Troubadour encian li prouèsso amourouso. Lou calignaire, esperluca, s'enauro sèmpre mai vers l'amour veritable.

****************

Malvalisco l'estrechesso!
Vivo l'amour! À iéu, richesso!
O magnifico mar, duerbe-me ti tresor!
Pèr la meissoun fau qu'escandilhe,
Fau que la cire brule e vihe
Sus lis autar, e fau que brihe
Sus lo front de ma bello uno courouno d'or!

Intre à Cassis, la tèsto ardènto:
-Hòu de l'oustau! Que ren noun tènto,
Ièu vène à la familho acampado , n'a ren,
E soun tèms perd qu mau travaio...
Or, en pescant nòsti ravaio,
Clauvisso, e tàli gargavaio,
Gagnam pas soulament pèr tenchura li rèm.

Sabès que i'a? Lis auriòu dounon,
E d'èstre en gàrdi nous ourdounon:
Di toun van arriba li troupèu azuren...
Paire , venden noste eiretage
(Auren toujour pèr avantage
D'avé lèu fa noste partage),
E croupen de fielat tant que n'en trouvarem.

Zòu ! Bastissen uno madrago
Vasto e soulido: dins sa brago,
Paire , se lou bonur ( e Sant Pèire ajudant)
Ùno mato de toun, sian riche!
L'ome de bon, fau qu'aproufiche
Li gràndisòucasioun, o bèn , dins lou roudan,

Coume lou coummun, anouïdo,
Sèmpre tirassara sa vido...
-Brave ! Digué moun paire, as rasoun: bastissen,
Vasto e soulido, uno madrago.
Noun tires peno de la pago:
Vai, sabé mounte Jano amago...
Basto que vèngue bèn l'eissagage marsen!

vendredi 29 avril 2011

Mon diccionari ..... Max Allier

per escotar un tròç clicar aqui sus




Mon diccionari

Aicí mon diccionari.
De Lengadòc mon pais blau es lo terraire.
D'una avalida a l'autra se relarga
e brama dins lo vent. Cada matin,
morre d'ataut estabordit encara
dau nonrés fosc e calar respelís.

De tot un pòble es l'òbra màger.
Pescaires e boiracs (estajants de Cevenas?)l'an signat de sa crotz.
Rompudas, Camps Cremats, Pont Nòu qu'encamba Entraigas
espandisson au sorrelh sa gèsta seculara.
Un immense passat de jòias e de dolors
rogeja en sas aradas.

Es viu. Desnut(nus?) dins l'auba
manda afin sos rasals dins lo siròc.
A l'ombra d'un garric que chorra (languis?)sus las clapas
de cada truc vei la mar blava que lo bada.
Tot lo jorn enclausits sens bolegar s'abraçan
dins un pantais d'aiga e de fuòc.

Als cemetèris dona d'aire.
Es una Crau que los ròcs pensatius
d'un pòble mòrt sauvan sols las paraulas.
Magra au fons de mos uòlhs una Pèira Levada
bolega e de son ombra me ven traire
de signes que bade enclausit.

Amont au pais naut qu'i chorra
lo Joan de l'Ors , dins sa comba espandit,
ras de sa barra de ent mil quintaus velha un monde
d'atauts e de faidits. A l'Ora
que la nuèch sus los sèrres repofa
se jòga dins l'ombra un jòc fantastic

Amb una amor desparaulada
quilhats d'un costat e de l'autre de l'abis
la Femna Muda ambe l'Òme Mòrt s' entrebadan
dins un muditge que clantís.
Dòrs la bòria engrunada
sol lo Lugar, amb lo trantalh pacient dels astres ,
endeven la cançon que li remena un grilh.
S'estrementīs la Ròca Blava.

Dins una freg esperlucada
sent lo ponh morrut l'Ubac que se sarra,
Cavat de Rius Tòrts, negre d' Abets e de Matas.
Trelima (?) fai de sègles de fugir,
mas , d'un agach d'eternitat fissada,
desnuda se quilha en mitan de la Dralha
plantada coma un crit.

Ai agut vist a Comba Escura
que l'estelam de tots sos uèlhs lusis,
dòrs(devèrs) l'Abeurador s'agandir(atenger)
las Bèstias d'autre temps , la Lèbre, lo Pudis,
lo Chòt qu' udola dins las brugas...
Ai vist Rainal que trepa e que l'aura acotis( persèguis)
se traire, espaurugat, en jangolant tot d'una
dins la pèl d'una volp (mandra).

De cops detras de lègas d'oras mudas,
o vent m'a carrejat la brochor (brocador?)qu'ensordis
de Bramabuòu luònh jos la luna.

Aqui lo libre de ma tèrrra
bòrnis tot clavelats d'un silenci prigond
Issart Vièlh Trapa-Lop Sèrre de la Luseta
ombrejan dins mos uòlhs. Me saludan sens veire
tibats ( tenduts,) dòrs (cap a?) l'estelam coma de ponhs.

Sempre es dobèrt dins la contèsta
e l'ivèrn qu'en oblit tot sembla rebondut,(sebelit?)
quand amondaut a Puèg Agut pica l'estela,
sas bocas de frejau dins la grand freg s'espetan,
rauc son parlar color de tèrra
s' engruna dins la solitud.

Parla mon libre. Me tòrna verges
las dichas de tostemps que me fan de besonh;
dins los escafarnèls(gorrinaria) de uòi me dona a téner
l'aiga lo fuòc l'odor nauta dels sèrres
me ven bufar dins las aurelhas
la cançon de l'amor.

Los qu'a passat temps l' escriguèron
avian de nòstre mal. Traches dins los embolhs
coma nosautres ja se volián mèstres
dau mond. A bèles pauc de sos paures arpius
luchavan per sauvar de la mòrt de la Tèrra
l'òme aquel fuòc qu'entrelusís.

jeudi 28 avril 2011

INTOX Mediatica

Butada qirur-jisclada
Sutura a fragmentacion
e balas a l'uraniòm enriquesit,
operacion terminus,
Vaccinacion al laser,
Pneumologia a la granada,
Fusilh mitralhador a la pomada
Potinga al napalm, a l'agent iranja.
Sida a la dinamita, al sintex
armas quimicas e preservatius,
enucleacion al cotèl,
amputacion a la guilhotina
cristianisacion al forcèps,
Islamisacion a l'acide,
massacras a la seringa,
sang contaminat,
vaca falorda,
imatjas, imatjas,
Los jornalistes de la UNO e UDR fan son mestièr d'intòx
Pòble japonès «coratjós»
Los autres pas que Joan fotre.
Haïti brama de fam...
Sens dignitat
E trapa lo colerà e la colèra.
Sens coratge....
Traucdelcuòlformatat.
Escupitjoialdefarmacian
Fotracontentsenstermièras
Amen.
bandat uros e fièr
Lo pòble francés se rebala sus la pus bèla avenguda del monde....
La bandièra nauta , naut naut :
los dreches de l'òme, de la femna, de l'enfant
e fin finala de las ratas.
E sas paraulas mudas....


mercredi 27 avril 2011

la dinkie toy- novèla tròç3

Consí diaussis , Dius podiá ren saupre del nòstre patiràs? Quicòm trucava dins lo monde , quicòm d'anormal...D'injust tanben. Mentre que tot secava aicí, plovià de còrdas sul Lengadòc, e de pertot senhalavan de crescudas dins lo miègjorn..
Lo meu miracle es pas vengut d'aquel costat...
A un cèrt moment lo prèire se virèt cap a l'assisténcia , un braç levat, los uèlhs capvirats al cèl. Una nívol grisa veniá de nasejar a l'oèst, puèi encara una autra. Dusca formar una pichona tropelada mofla, que bordava l' asuèlh d'un briconèl de barba . Lo teniá lo seu miracle lo curat. Èra a mand de confondre los pacans , ateus , los mescresents de tota mena e, quitament los catars , que renegavan l'evidéncia e mespresavan la paraula de l'evangèli.
Mas aquela vesprada , Dius volguèt pas nos parlar drechament. Ne'n prenguèt pas la pena. Las quatres pichonas borras grisas qu'ondrejavan lo cèl , venguèron leugièras , blancas e transparentas, tals sinhes de temps polit, davant de s' estavanir d'a fons . Mas qu' alara lo riton nos acusèt de tebesor , de messorga, de falsetat. Non , èran pas sincèrs dins la nòstra fe, e las pregariás . Nos insolentèt lo riton. Alara de lagremas de rabia tracèron sa rega sus las gautas emposcadas dels òmes e de las femnas amassadas davant la capèla.
Aquò's foguèron pas las solas gotas d'aiga que rajolèron, al cap d'aquela jornada malaürosa , per el , lo riton de son estat, e per nosautres a mai . La nòstra crida a las poténcias subre umanas tindèt als abonats absents .. Eveniment que Robèrt escaissat «lo pèc» , lo filh dels brigadièr de la gendarmariá revirèt de son biais, aital: « aqueste còp, sèm fotuts, los quites grelhs van crebar la sèt...»

mardi 26 avril 2011

vendredi 22 avril 2011

la dinkie toy- novèla tròç2


Aquel estiu i sèm tornats dos còps a la procession , per la pluèja, e lo riton menava lo bal . Capitèt de trapar un volontari per familha , e benlèu mai encara cò de los que fotavan jamai lo pè dins una glèisa, los ateus, los trufandièrs de la liure pensada , los comunistas , socialistas , anarquistas, e quitament los amics de Laval de la miliça totes esmoguts al remembre petainiste, tant viudent dins Avairon,un còp èra, pojadistas, cagolards , los que comandan França dempuèi per los sègles dels sègles, pacans e cans de tota mena , totes i son anats , qu'avian tròp paur que la pluèja fautèsse , o deleguèron qualqu'un de la parentat , la mameta, la femna , la filha , la sòrre , lo caganius, totas e tots plegats en pregàrias , pels amagats jos un saile o un trassa de berret de la coeta corta , vestits de negra , raubas longas pesugas que rebalavan sul camin poscós , entrecopat d'estacions convengudas , camin de crotz polit e perdut ara , caminavan cap a Nòstra Dòna de Laureta . Lo riton dubrissiá la marcha, seguit de dos mainatges vestits de l'auba, e que breçavan d' aspergors emplenats d'encens ... Aquò durava , durava
Qualques còps montavan un bramal agut sens que se posca saure se s'agissiá d'un jaupal de can o del crit plond d'una femna en estasi.
Lo prèire demandèt lo perdon pels nòstres pecats. Quitament a la minuta sentiguèrem plan qu'èra de nòstra causa se lo cèl demorava sèc. Aquí dins lo viòl cròiat per los rodals dels las carriòlas , al moment de s' agenolhar al pè de la verge e de li baisar sa tèrra , sentiguèron lo buf de la fe nos corre per l'esquina .
Cridèrem amen a plen pitre e tornarem prendre lo camin de la capeleta.... Nòstra Dòna de Laureta revertava la Bernadeta de Lorda.... Ara èrem al cap. Sus la montanhèta que se tròba en fàcia del castèl de Severac. Tornamai nos sèm agenolhats . Lo riton tornèt demandar a Dieus de nos oblidar pas . Vertat que plovia pas jamai. Dempuèi la debuta de la prima . Dins los traucs d'aiga de la ribièra , los peisses nadavan sus l'esquina .
Sentiguèrem un frenís de contentament corre dins l'amassada . Lo riton susava mai que mai . Mormolhejava un briu, subte gulèt los uèlhs escrincelants : « la Tèrra patis , lo teu pòble trima , las bèstias crèban , ta creacion , Ò mon Paire salivaire , tot va morir. La natura tota crèba. Salva nos..... De que vòls?

mardi 19 avril 2011

Bombardement chirurgicaux a Mureth

Bombardament sus Mureth . Lo PS se cala. L'UMP ditz que las nòstras femnas portaràn pas lo string, al supermercat, tant que lo petròli serà pas davalat a un dolar lo quintal .
Question de dignitat.... Coma o diguèt Pernod Ricard sus la UNA.
Gadaffi menaça de tornar bombardar. Vòl que Nicolas e Martina cantan l'internacionala sus la UNA...Mas aquò's pas possible miladiou....
França ten. França mostra lo camin de la libertat e de la diversitat.E los franceses e quitament los occitans,  tròbon normal de bombardar un païs per li ensenhar lo camin de la democracia, malgrat que pòguèsson pas niflar los estrangièrs... Subretot los venguts d'Africa...Va savoir Joaneta.... 
Visca la republica, nos daissarem pas tòrcer... 

Sus la fòtò un vielh buldoser prestat pel s sovieticas ensatja  de netejar lo çagan ( informacion pels jornalistes UDR de la UNA)

dimanche 17 avril 2011

la dinkie toy- novèla

 Novèla tròç 1

Totjorn cregueri que l'estiu èra la sason la mai plonda, la mai longa , e la mai estranha . Pas sonque per la libertat. Non, n'i avia pas qu'una de sason. La sason reiala de l'estiu ,la de las vacanças escolariás . Èra coma lo portanèl estrech de la preson se dubrissiá en gingolant de totes los gonfons de la tèrra, per desliurar la populacion dels enfants esclaus de sas cadenas. Que començava al mes de junh, per clavar al mes de setembre, quand la davalada se metia de compas per ne siblar la fin . Un jorn luenchenc la dintrada sorna, tornariá tindar al cloquièr negre de las realitats, la de las grandas personas, mas qu'èra  pas la nòstra . Alara n'aviái la sentida, me panava lo temps . Mentre que voliam pas daissar s'escapar l'estiu. Me carravi . Que lo recaptava entre las mans jonchas coma se fa amb l'aiga gelada de la sorga de l' Avairon.. Tant s' apariava amb las vacanças , l'esperit de la nòstra enfançia , las «grandes vacances» coma disiam, encara mai longas que dins los remembres . Oras gloriosas estripadas, rosigadas per las annadas oblidosas. Mai de dos meses, gaireben tres, atalentats de vent , de passejadas , d' exploracions , de descubèrtas , de baumas , de lacs, ont totas las leiçons pesugas dels mèstres afranchimendits , s' escafavan davant la jòia de tornar al seu natural. L'ora sonava del banh pagan. Aimavi lo paroxisme de l'estiu. L'aire que far tremolar l' asuèlh , la tèrra cremada , fendasclada , e que fasiá ondejar los carris sus l'estrada, dessús las sompas de quitran fondut, l'espandi infinit del cèl subre caufat , la calorassa que dubrissiá pels prats des regas secarosas , dins lo rogièr sagnós , lo caumas que jogava amb de revolums de posca , e un fum de brots d'èrba calcinada que volastrejavan al solelh . Al mitan de l'estiu , veniam navigadors solitaris , los de la mena que traversèron l'atlantica , los que faguèron lo torn del monde , los que gaitavan las estelas dins l'espèra que quicòm los faga un signe amistadós , una convida al viatge extraordinària dins lo còsmòs , los que se dirián dusca al darrièr badalh, que lor demorariá tant de libertat a la popa , que ne'n palpèron a la proa . Dins las pradas cremadas , las bèstias cercavan las tacas d'ombras , las vacas dels pièches flacs bramavan davant las taridas , o los abeuradors galvanisats brutlants. Los tracturs passavant en pissant l'òli pels camins traucats , per rebalar de cistèrnas d'aiga. Los paisans quitavan pas de renegar lo cèl blau e lo solelh crusèl que finissiá de rabastinar los penjals. Aquò's de l'epòca que me pensèri que los adultes cresián bravament a la poténcia de las fòrças invisiblas , a la magia, encara qu'o volguèsson pas o reconéisser en disent que qu' aquelas fotraladas èran pas bonas  que per  las femnas....


vendredi 15 avril 2011

occitania deman

d'aprep una idèa de Francesco Havez "bethsabée"

Cap de rason
de se'n far
Nous n'avons pas de raison a tricoter .
Ici dans le petit Nissa...
Qu'il faut bon vivre dans les ruines, au milieu des lézards
Sus la Tèrra .... sans nous en faire..
E l'euròpa pòt noirir
Mai d'un miliard d'esclaus...
E de fenhantasses.
E mame destapa me una b ièra...
Sens comptar los falords e los nhafrats.
Tre la naissença.. Quitament òc...
pas que d'una man..
Tot en quichant la pompa a napalm,
O la de l'agent iranja ...
Sabètz la Tèrra es blava coma una iranja...
Una rima a la black river...
Chesnay un poèta de primièra borra?
E òc ...
e Kissinger prèmi nòbèl der la patz...
Putain qu'i fait chaud...Quun caumas!
Les petits noirs seront empilés en rang serrés à fond de cale
Pour la civilizacion... le cafè e lo coton...
Non au comunisme ...
visca l' umanisme e l' erotisme. Le berculozisme ..
La libertat del liure mercat mon........................................... dialisat.
Gadhaffi t'es foutu , l'OTAN est dans la rue...
On a crié quina la bas ...
Mon Dius. Nous avons la codena espessa..
Dempuèi l' inquisicion.
E la lenga ponchuda...
Alara que faguèron pas que de nos envejar a la guèrra....
De pertot ...
Los nòstres reis e presidents. Aimats ....
Avèm nosautres encara besonh d'esclaus...
Aicí tot foguèt trobat.
Per un papa Innocent
E l'umana rason revèrta una popa
Atomica...
Un jorn de fèsta ricard a l'abroa
d'una sorga fresca,
Una vesprada d 'escorsa a la cocarda.
Non avèm pas cap d e rason de cercar
que fa bèl briu qu'avèm trobat la clau
Sem venguts la Rason caluga .

Amb ieu , amb tu, anem bastir .
Lo brave monde del non res....
Mame me l'as oblidada la b ièra ...
Òc França pòt noirir 200 milion d'africans . ICI
Cà , çà aurait de la gueule...

dimanche 10 avril 2011

verja a l'enfant seguida dessen numeric e pintura

video
Aqui la seguida de la pintura, amb las colors . pels que se demandavan per de qué pinturlejar una fotò... E mal encara ... Mas pel plaser solide! 

Ara i a un truc curios , de la pornografia qu'arriba de sai pas ont... Quand clavi l'ecran ... 
E vos coneissètz aquel problème?



dessenh

video
dessenh numeric

mardi 5 avril 2011

francés

Francés soi, tal un cranc sens patas,
Un muscla, sens aurelhas e sens nas.
Un can sens vièch, qu' asaigarà las ròsas .
Francés soi, de la patria dels dreches de l'òme
De la femna somiada , de l'enfant chaplat, de la formiga ,
Dels pesolhs , dels rogets pichons, tant menuts de ma mena,
De la tant traça meuna democracia vertadièra francesa, la del res .
Francés soi , totjorn regent, eternal mestrejaire orgulhós, charraire..
nascut per chaplar de monde e per donar de leiçons...
Non quitament pas lo cavalièr de la sorna cara...
E ieu, soi francés occitan crestat per de mans sagnosas
Elegit per qualques bramals sus la pel roja d'un tambor .
Barbara coma un rei de comedia , sol amb son Diu , e son prusit,
Que pòt arrestar , o entamenar una guèrra,
Coma se li preniá subte lo fotre ...
De s' estavanir, d' esternudar de son poder.
Amb lo contentament de totes...
De capvirar lo monde coma òm fa amb d'una bròca ,
D'un cat sus la taula, d'una mèrda pels passes
Francés sens majuscula,
De ma geografia asclat
Per tal dire que soi ren...
Crestat... de l' occitanitat
E que lo monde o sap quitament pas....
D'un pais que brama son semblant de sòmi de libertat ,
E que demòra esclau , sens cap de causida o de democracia ....
Pichon pòble e pichona vida
Cordejada sul drapèu de l'engenh francés....
Coma un scalp...

samedi 2 avril 2011

Degagez....

Vive la révolucion arabe

Ils disent : degagez......
Et ce slogan nous agrée....
Degagez FN et UMP-S . Laissez le champ libre à la paix et au progrès.


مسح وعليك الباقي في المغرب


إلى طرابلس ،
نيكولا.

vendredi 1 avril 2011

laissa


Cad' òme , cada femna
Tots esclaus?
Cada bèstia, cada causa,
Per carnaval?
Cada crid, cada perfum
Cada sentida, cada idéa.
Cap de vial, d'avenir!
Cap de nom e de plaça!
Plegats sus las laissas.
Dins son petaç d'istòria.
Tal un sòmi de plomb.
Que nos buta del pé ,
La fusta negra de la caissa,
Que los cans asaigaràn
Plegats de grèmas e de remembres...
Breçats pel bruchs d'unas cadenas.
Mentre que lo temps passa,
Amb lo cèl com'un cabuçèl.