samedi 26 décembre 2015

la guerre e aprèp ....


Non la guèrra es pas polida  que sia dins Siria, Libia , Mali, Afganistan o endacòm mai......


 Per escotar las paraulas clicar aici sus        Vietnam

lundi 21 décembre 2015

Marechal nous voilà , Vichy nous voici, e pòrta me la clau



Mèrda mèrda mèrda ai ai ai ........Hiller.

Sèm arribats al caireforc de la Cinquena (V) e darrièra republica (que l'espèri)farlabicada per Miquèl la Colèra , un dels avatars numeròs un de la familha Debre, coma lo prototipe ultra jacobin , un brave enlusernat que voliá far córrer las fedas ambe los automitralhairas sul Larzac, que donèt pas de tota sa vida , que «bonhur» a la drecha financièra e d'idèas capbordas( poblar la Corrèza ambe d'orfanèls creòles)  . Mas tre nascut qu'avian pas qu'una idèa : consí far per que los rendièrs ganhan mai ? Una pensada pivelanta e torturanta , una cachavièlha a l'encòp que trapèt lo PS , coma la gripa , los Jospins , Rocard e autres «roges, palles coma los mòrts» e los autres socialistas "financièrs" , Barre , Balladur, e autre Lecanuet , Chaban Delmas, qu'arribavan pas de cutar, ren que de somiar que los rics se poscan fugir devèrs Caraïbas, Jersey e pièger encara Soïssa. A mai qu'èra pas sonque lor idèa mas lo del triptica oblidat del premi Nobèl ( al revèrs de Kissinger e de Pinochet de Videla ( ai un dobte pels dos darrièrs) , rapòrt al transferiment de moneda, del trabalh cap al capital, es a dire los nominats : Reagan , Tatcher et JP Two.
Consí se congostar d'aquel moment rar. De veire la republica de l'estat de cocha, desbordelar. Qu'oblidem pas que foguèt tre la debuta la republica de IEU o LO NON REN del Grand Carlas, combatuda per Mitterand. L'ESTAT de SÈTGE. Inaugurat per Guy Mollet.
E uèi son faches coma de ratasses . Calguèt cinquanta ans mas ne sèm al cap. Baste lo vèja!
Los carnavals de la propaganda. mediatica de las cadenas de television privadas coma publicas, sabon pas mai consí, nos vestir de nòu lor idèa , messorguièra ja rapètaçadas mantuns còps , subretot tant vièlhas, que la pèl nos'n tomba suls uèlhs , tan rufas, que se finís per pudir l'esclaufit, la susor agra, lo surge, la mèrda , lo vomit, l'idèa simpleta, que se pòt resumir aital per un jornalista arribaire a l'encòp al plan personal, se gasanhar la vida corrèctament e far son prètzfach , es a dire vestir de nòu , la lei del pus fòrt ....la del capital.
Donc França es a l'abroa del tripartisme, ambe una constitucion qu'es facha «sus mesuras» sonque pel bipartisme, ambe dos o tres partits que trepejan luènh de la riba , ambe d'òmes que finisson per passar per de falords , de calucs , de malauts , de fats , de fòls , de bramaires , de tocamanetas entre las tocasmanetas , e renèc ultima : de pòbelestairàsses ( escobilhaires de pòbles?) . Qu'auràn pas jamai d'elegits , d'argent e de poder.
Que dins França lo poder es pas que d'un sol. Dempuèi Carles Magne qu'èra un Teuton a cò dels Teutons .
Que la reialtat, o l'emperi (pels amorós de Napoleon, n'i a) , es pas mòrt, avèm sonque cambiat la familha regnanta. S'afortirà de mai en mai . Se vei de pertot dins lo monde «liure» . Lo clan Bush , Clinton...
E la promocion de l'ENA « Marechal nous voilà, o Vichy nous voici» seguís la promocion «Bakounine, Trotski »que vira lèu a la promocion aiga de ròsa de Chanèl 5. per menar las tropeladas de drecha o d'esquèrra , cara o crotz , al biais de Segolena, mas totjorn sul camin florit e nolent dels dividends creissents pels actors de la BORSA coma dison , los creators d'emplècs , d' actors que fan clarament créisser las chifras dels caumatge, los qu'encauman de mai en mai de monde , e nos menan dirèct al 15% de caumaires tot compte fach e rebatut , ( sens comptar tres gras de mai pel rescaufament climatic) e los sols , aremarcarètz se volètz , aquelses politics de se gagnar la vida polidament , dins un monde de paures .
Los partits tradicionals d' Espanha son dins lo fangas, lo cuol dins lo cap, e valon pas gaire mai qu'un pet de conilh. Champagne! O Blanqueta coma volètz.
Lo Pasok val mens que doas cagaduras de cagaròls, sus un molon de bren. Champagne. O Blanqueta coma aimatz.
E vesèm enfin , ambe un plaser qu'es pas de creire , que deman lo PR lo PS , seguisson aquel camin , lo dels esparnals , dels febles de la cervèla e que poncharàn lèu a las paginas dels remembres oblidats, pròcha del trepador e de la marginalisacion.

Cela ne serait que du bonheur comme le disait si bien Miss France recemment.

Los jornalistas de «mission» , òm pensa a El Kabach, Morosi, Okrhent, PPDA, Zitrone, Calvi , Field , Pernod, Forest, los del Point de Valeurs actuelles, de l'Express, du Monde, del Figarò e totes los autres jornalistas cagolards coma es pas de creire , i arriban pas cap . Nos an bacelats d'oras e d'oras ambe lo 13 de novembre e an salvat encara un còp lo Titanic, e lo cap mèstre de la 'trièra» . Mas que son estats formats per roïnar lo comunisme, sovenètz vos tot èra gris , darrièr la cortina de fèrre a Praga, Budapest, Cracovie , Leningrad, alara qu'uèi son vengudas vilas meravilhosas, d'un còp balajada al laser de la libertat capitalistica. Aquelses jornalistas son pas estat formats per luchar l'extrèma drecha mas sonque l'esquèrra extrèma .
Cò que fa qu'ambe totas lors conariàs , sèm en passa, un d'aqueste matin, de levar la man coma las monacas automatas SS que ressegavan AI AI AI Hiller.
Los Germans an tastat del fascime , los Italians de Mussolini , los Espagnòls del generalissimò Francò, de se demandar se los francèses , lor falta pas quicòm, lo pòble que marchava un còp èra, dabans per esclairar l'avenir es en passa de tastar lo fascisme ............per veire .

Mèrda mèrda mèrda e AI AI AI.



dimanche 20 décembre 2015

las belugas de l'auba de J Bodon





images d'unes  paisatge de Sicila
Aqui la musica que faguèri sus las  paraulas d'una poësia de J Bodon , de paraulas que m'agradan.... ( fa trenta ans
que podètz clicar aqui sus.... que vos agrade.... que ne'n profita per vos desirar  una brava annada ... longa e granada coma un espic de milh.  


samedi 19 décembre 2015

LO GEN DE LA PAUR ADN E TELEVISION

Lo gèn de la paur 
JA de PLANTU 1986


L' ADN o la fòrça de l'innat , de l'obesissença e fin finala de la paur ...............

Qu'es pas de creire ! Cò que se passèt jos nos uèlhs emposcalhats per la mèrda espessa de cada jorn . Segur que Stars Wars pòt pas representar aquela fòrça tenebrosa , e Lucas poirà pas jamai imagenar un scenari d'aquela mena, que nos ven del pus plond de las nòstras raices, de l'ereditat, de la paur , de l'espaventa, tot drech tracha de l'aujòl que dessenhèt sus las parets dels ròcs de Chauvet Lascaus o Altamira, o endacòm mai, es a dire las representacions fachas per d'unas menas de prèires, per una elita sadola , la que nasejava ja benlèu del temps de l' òme de Neandertal, quora sonque existissiá pas que la fòrça terribla de l'obediéncia tota a un cap mèstra , fòrça  qu'es venguda tan plonda que passèt dins los gènes e que la vesiam pas cap. Es passada dins nòstres gènes al pus plond. La pròva de  nòstra pichonèsa dins l'univèrs , coma diguèt Pascal  e la pròva del nòstra instint gregaria .
Uèi consí veire pas la nòstra «republica» coma l' avatar garrèl d'aquel eiretatge, linhatge pastat d'esglai e de cresença religiosa . Pas possible? Es l'istòria d'Occitania non?
E lo poder politic francés ven de nos tornar nosar los fials ame los nòstres aujòls fòrça luenchencs . Los que se sarravan prèp del fuòc , sovenètz vos , òmes , femnas e enfants totes a quistar son tròç d'òsses ambe qualques estelas de carn. Ambe lo besonh de se trobar la securitat jos l'ala del capmèstre,  mentre que s' engole la carn chucosa e regolanta d'en primièr.
Tornejats redond en ceucle a se fintar lo fuòc central mentre que lo capmèstre, nos partissiá los budèls, e machuga sa ventresca fresca , la cervèla o los uèlhs, çò de melhor de la carcassa d'un buòu , d'un elefant, d'un rinoceròs, tombat dins un potz, un cep,  pensat sonque per el , cavat ame las mans , jorns après jorns suls camins de las migracions de las bèstias , que son tan dificilas de tuar, de manjar per las femnas, los enfants, mentre que son totes a lo fintar s'engolar lo grais, en lor explicant que caldrà lèu se sarrar la cencha, vist que se pensa quicòm de mai , una autra estrategia, ambe lo femelum de la tribu, la mangiscla,  e que va organisar de velhadas per causa de l'abséncia de securitat.
E lo mèstra parla . Gronis puslèu. Ditz que n'a son sadol de comandar un clan de fenhantàs, d' assostats, d' ajudats, de sindicats benlèu.. Es aital que sona la sia familha «los sens dents» . Demanda ara que quatre femnas joves novèlas venon cada ser dins sa jaça , demanda qu' òm lo desrevelha pas tre l'alba, per de besucariás, alara qu'es cansat de pensar, de longa a trobar de qué van manjar deman.

La scèna es la meteissa pels sègles dels sègles .

Fins a uèi ont arriban encara de nos far creire que lor politica nos donarà de qué manjar.

Aquestas eleccions passadas nos mòstran consí la part majora del pòble es somesa als esquèmas eternals . E consí la tele es venguda poderosa e sobeirana .
Fa a pro pena tres meses lo pòble totes se disián qu'aquel governament èra una còla de paucs vals . Lo bilanç es totjorn aquí: es un fracatge ; ça que la , coma lo de Sarkosy abans elses . Que siá la chifra del caumatge , la butada per mai de democracia , l'egalitat a l'escòla , davant la justicia , al trabalh, que las femnas , los enfants sián pas tuats coma o son, e o foguèron mentre los sègles dels sègles , que l'argent escampilhat per manténer la grandor de França , en fasent de guèrras vanas , nos serián estalviadas, coma avèm cresegut, que l'argent èra l'enemic A A A . Mas non . L'esquèrra socialista «umanista» fa çò que la drecha instintiuva se permés pas , e la drecha instintiuva quora tornarà;  farà mal , qu'a vista ara çò que l'esquèrra pòt far, quant vòl se far aimar de la Borsa,  que mòstra lo camin per mens de securitat sociala , mens de règlas per aparar los pus febles de la vida feruna , al trabalh a l'escòla , dins la carrièra ..... Sens comptar l'aire , l'aiga, la Tèrra que se poirisson  An començat los «eiretièrs» de Jaurès, los òmes Macron Micron de nos estillar las leis d'urgéncia e l'espiament de contunh dels ciutadans , nuèch e jorn. Òm sabiá de Carles de Gaulle que los franceses èran pas que de vedèls . Coma nos l'aprenguèt, ailas i nos cal apondre que son un tropèl espaurugat , encara presonièr de son eiretatge de barbariá e qu 'i pòt far cambiar d'idèas d'una setmana l'autra. 
Ieu soi triste del resultat  ridicul de l' esquèrra vertadièira e dels ecologistas , regrèti  de veire los vòtes dels paures en favor de  los que los van plomar encara mai.... e m' espanti  mai que mai  lo poder   de la television.   

Qu'i aguèt un jorn de novembre una banda de tuaires, a pro pena cinc o siès;  e que lo pòble acantonat al fuòc , puslèu davant sa tele , torna votar per un governament, que sabiá pas mai ont penjar son lum quinze jorns abans .
Que dempuèi torna mai , Cazanòva bolega del menton , Hollanda se tòrna prene per l'emperador papal de l'"etzagòne" , coma se res non èra , coma s' aviam pas ja viscut los atemptats de la carrièra de Rennes o de la carrièra dels Roziers . E totas las gingoladas qu'avèm vist alara o dempuèi lo mes de novembre.
E deman ambe lo Sarkosy lo Juppé , tant qu'ambe la Marine serà tot parièr.
La paur. La lei de la paur. La dictatura de la paur. 
Fin finala ne sèm totjorn al canton del fuòc a escotar las messorgas dels senhors que nos mòstran consí téner las forquetas per manjar polidament la vianda , sens pausar los coides sus la taula.
Paure consí festejar aquel vòte coma una victòria contra la barbariá alara qu'es pas qu'un reflèx de paur, vengut dels fons dels atges ...Nos an fach paur . An capitat.
Fòrça dètz e multiplicat encara  per la fòrça de la television que ressega de totas sas cadenas qu'es impossible d'i escapar, multiplicat  per la còla especiala de jornalistas de mena sovietica , totes encagolardatss e pròches de l'uniformitat , fins al cap de las onglas, nascuts e vodats tre l'escòla mairala del jornalisme, òm deuriá dire de la propaganda , al borratge de clòsca .

E es pas l'eleccion d'un occitan vertadièr que càmbia quicòm!!!!!

E deman la tele nos 'n farà engolar encara mai! Los òmes politics de tota braga,   tenon ara la pròva que pòdon fan çò que vòlon , e que la tele serà totjorn aqui per los salvar de la vergonha. 

Un còp èra i aguèt pas qu'un sol prefècte, J Moulin  per dire non als fascistes , un còp èra i aguèt pas que qualques resistants per dire non a Vichy. 
Ben me pareis que uèi  i sèm tornats non? Sèm prèstes per totas los crimis e totas las aventuras....



dimanche 6 décembre 2015

la fin de l'estat de gràcia





Ai vist, ai sentit, lo solaç de l'aiga verda que t'apasima de sa calor e de son perfum de mentastre.
D'ondas corran sus l' aiga tebesa, e sus las pèiras lisas,  qu' alisas de las mans.
Calhaus , pèiras , o tombarèls de gravas , per s' arcar son cèl de ciment. Per se traire de la tèrra?
Armas de fèrres espèssas , e frescas ame mantunas palas de sabla, o de ciment, e per tot amagar.
Cossí far per se trobar son plaser, an barrat totas las cledas, e los portals. La lenga d'òc s'escantis ...
M'an copat las mans ?, las idèas?, lo talent? , an tuat mon plaser solitària?.
Ennaut las estèlas dins son desèrt gelat, non real e cosmica, ieu agachi mon desir vergonhòs d'escriure encara e tanben.
Canti coma los clergues son latin , canti sa canson poli-simfonica de desesper
Me soi jagut sus ma bofa d'espigas d' aur, sul matalàs gigant, d'un toat pudent. Val lo còp ?
A l'espera , tal un lusèrp  , que fintarià sa vispa .
M'auràn pas los que se dison que cal parlar d'una sola votz.... e los autres . 
Ai oblidat de vos dire: en montant ai cagat sus las grasas de l'ostal de l'uniformitat.