vendredi 26 août 2016

Informacions del matin






Assonàncias

Me desrevelhi e sòmii al bèl talh , al just , al bon
La radió bufa de sons , de totes sas cadenas.
Sas messorgas, sas asiranças , sas enganas .

Al canton se bronzís un brave fuòc de lenhas .
Unas nòvias ploran los mòrts d' una guèrra luènta,
Parlan de chaplas oblidats , amagats, estequits ,
De tèrra ensanhosidas, de còrses desacarnits,
Dels que fugissiàn , per oblidar sa sembla vida .

Tinda las sèt petantas ! Puta!

Mentre me lavi los uèlhs, al miralh brumós.

Qualques còps me ven un fum de pensadas

Dormisson los mòrts en tèrras oblidadas?
Me demandi qualques còps . Benlèu pas!
Volián las glòrias e , lor tombèt l'oblit ?
Quin afar! Qu' i pòdi far? I cambariái quicòm?
Coma totes, que morirai un jorn?
Una nuèch? Una vesprada!
Un ivèrn?
una davalada ?
E lo lièch vendrà ma tèrra roja ,
Dins la tèrra a bricas de Murèth ,
Meteissa vida, meteissa fin,
Que Peire Dos d'Aragon!
Idèa curiosa! Fin finala....
Al cap demorarà pas que lo silenci
e los remembres dels parpalhòls;
que s' abeuravan a mas parpelhas,
Que lor semblavan de para- sòl.

dimanche 21 août 2016

Charlie Chaplin , l' umanista vertadièr. Lo gigant del cinema , musician , actor, realisator , l'òme de qualitat totala...






De CHARLIE CHAPLIN , Istòria de la mia vida  ambe a la fin del libre  lo discors escrich pel film : " Lo  Dictator " Lo discors de la fin..... premonitòria ( que lo film foguèt tornat avant l'arribada al poder d'Hitler e mentre que fòrça monde l' aconselhava de  far pas aquel film , vist que podrià malcontentar los nazis?......  revirada (paginas 394 395 396 ) del discors sus la radiò quora ditz qu'o  vòl pas s'endevenir dictator.... De legir.... absoludament .

Que tinda coma una letra als presidents de totes las  republicas e de totas las dictaturas a començar per la françèsa....


Òc me dòl mas vòli pas èsser emperador . Aquò's pas mon mestièr. Non pòdi pas governar , pas conquérir qual que siá. M'agradariái de portar ajudar a totes monde – que foguèt possible – als josieus- als braves gents ... als negres .... als blancs.
« volèm nos ajudar los uns e los autres. Los òmes son aital. Volèm viure del benastre dels autres e non pas de son malastre . Avèm pas enveja de nos asirar , a mai de nos mespresar. Dins aqueste monde i a de place per totes. E la bona tèrra rica pòt assadolar cadun.
« La vida pòt èsser bèla e liura , mas que nos sèm perduts . La cobesiá a enveirinada l'arma umana, a quilhada per la Tèrra de barrièras d'asirança, nos a facha marchar al pas de l'auca fin a la misèria e lo chaple. Avèm descobèrt lo secret de la velocitat , mas sèm encadenats. La maquina que produsís a boldra nos apauriguèt. Nòstra sciéncia nos faguèt cinics ; nòstra intelligéncia nos faguèt crusèls e sens pietat . Pensam tròp e sentèm pas pro. Avèm besonh d'umanitat mai que de maquinas . Mai que l'intelligéncia avèm besonh de bontat e de doçor. Sens aquelas qualitats la vida serà pas que violéncia e tot serà perdut.
«L'avion , e la radió nos an amiadats. La quita natura d'aquelas invencions es una crida a la bontat de l'òme , una crida a la frairetat universala, a l'unitat de totes. D'aquesta passa , ma votz tòca de milions de personas pel monde , de milions d'òmes , de femnas e d'enfantons desesperats , victimas d'un sistem que buta los òmes a torturar e empreisonar d'innocents. A los que pòdon m'ausir , disi: « desesperatz pas « . Lo malastre que nos ablaca es pas degut qu'a la cobesiá, qu'a l'amarum dels òmes que s'espaventan de veire l'umanitat s'enauçar. L'asirança dels òmes passarà , e los dictators moriràn , e lo poder qu'an panat al pòble , lo pòble lo tornarà prene. E tan que los òmes moriràn , la libertat non jamai perirà .
«Soldats ! Vos liuratz pas a n' aqueles rofians , a n' aquelses òmes que vos mesprèsan , que vos encadenan , que comandan la vòstra existéncia , que vos dictan los vòstres actes , las vòstras pensadas e vòstres sentiments! Que vos fan marchar al pas , que vos meton al regim , que vos tractan coma de bestial e que se servisson de vosautres coma de carn de canons ! Siatz pas de maquinas! Siatz d' òmes ! Ambe l'amor de l'umanitat al vòstre còr ! Vos asiratz pas ! Sols los qu'aiman pas asiran... los qu'aiman pas .....e los mostres !
«Soldats ! Luchatz pas per l'esclavatge! Luchatz per la libertat! Dins lo dètz e seten capítol de l'avangèli segond San Luc, es escrich que lo reialme de Dieu es al mitan de vosautres... non pas al còr d'un òme sol o d'un grop d'òmes, mas al dedins de cadun.... Dins çò vòstre ! Vos , lo pòble tenètz lo poder ... lo poder de far de maquinas . Lo poder de crear la jòia! Vos lo pòble , avètz lo poder de vos trobar la vida liura e bèla , de far d'aquela vida una meravilhosa aventura . Alara , al nom de la democracia , servissèm nos d' aqueste poder , unissèm nos ! Luchem per congrear un monde nòu , un monde que donarà a totes los òmes la possibilitat de trabalhar , que donarà un avenir a la joventut e la securitat als vièlhs.
Aquò's en prometent aquò que los dictators prenon lo poder . Mas que menton ! Non tenon pas las promessas . Non las tendràn pas jamai! Los dictators se desliuran elses, mas encadenan los pòbles . Luchem ara per desliurar lo monde , per tombar las barrièras entre las nacions , per ne finir ambe la cobesiá, l'asirança , l' intolerància. Luchem per bastir un monde fondat sus la rason, un monde que la sciéncia e lo progrès nos menen al benastre universal . Soldats , al nom de la democracia liguem nos!
«Hannah m'ausís? Ont que siás lèva los uèlhs ! Lèva los uèlhs , Hannah! Las nívols se lèvan! Lo solelh trauca ! Subrondam de las tenèbras per trobar la lutz ! Dintrem dins un monde novèl , un monde melhor ont los òmes mestrejaràn lor cobesiá, lor asirança , e lor brutalitge. Lèva los uèlhs , Hannah! L'arma de l'òme teniá d'alas e fin finala comença de volar. Vòla fins a l'arcanèl , fins a la lutz de l'espèr . Lèva los uèlhs Hannah ! Lèva los uèlhs!»

lundi 15 août 2016

democràcia , mims et pantomimas




 
Ailas 
Es un governament de mims
E qualques còps de pantòmimas 
D'autres lèu prendràn tota la plaça
Quand vendrà lo jorn de s'emplenar la biaça.
Lo jet presidential va de seguidas en palaisses.
Amont sus las nivols , costat pila, costat façià
Pila perdes, façià lo FMI te ploma    
La trenca es la fendascla de ta denièròla...
Viatge, deliri, democràcia, lo fruch enveirinat .
O sabiàs pas : es lo juòc del penjat! 
 
 
Hélas
C'est un gouvernement de mimes,
Et certains jours de pantomimes ,D'autres vont prendre toute  la placeQuand viendra leur tour de s'emplir la besace,Le jet présidentiel va de suites en palaces ,Au dessus des nuages, côté pile, côté  face 
Pile tu perds , face le FMI te plume
La tranche c'est la fente de ta tire lire...
trip, délire, démocratie, c'est le fruit défendu .
On te l'avait pas dit : c'est  le jeu du pendu.

mardi 9 août 2016

Esser OCCITAN en 2016




Soi encara occitan? SOI?
Lo monde que trèvi ? ES?
Ont son las olors? LAS NOLORS?
Las paraulas? LOS SILENCIS?
Ont son los amors ? LAS ASIRENCAS ,
Los amics que te sonan?. LOS ENEMICS QUE TE CRIDAN?
A l'abroa de la mar,
per grilhar de sardas
Ont dire sa pesca ,
Sa caça, son aimada
o rostir una lèbre ,
al fuòc dels vises .
Soi encara occitan? SOI?
Castrat occitan. SOI?
O enfadat de solesa SOI?
Sens ren ausir !
Que de mots embarrats
d'una lenga estranha,
coma al fons del potz.
 Es que soi encara OCCITAN?
A escotar lo resson d'un mormolh
Lo te deum, d'una cachavièlha
que te passa sul cap
lo morralh negre de l'oblid.
Al repic. SOI OCCITAN?

AF un jorn d'estiu


vendredi 5 août 2016

trabalh familha patria




Tu e ieu sèm parièr, òc , coma la man e los dets , cosins qué!
Solide que nos sèm pas vistes d'una passa , lo va e ven de la vida ,
E uèi , tu e ieu , coma fraires dins la meteissa cosina a trimar,
E tu que fa debotifarra mentre que ieu neteja los tudèls,
per emplenar salsissa e salsisseta , a mai trenèls o tripos ,
T'aimi Joan de m' aver logar far gaire. Soi valent ! Coma un fraire !
Que montèri naut lo fenestron de fuòc, a Sant Joan, per cambiar de mèstre .
Escota ma causida per me sarrar de Joana , logada acò de teu,
De la bòrda del valat .....Qué? La pus bèla del Roergue !Mai que las Borinas !
  • sèm pas aquí per cantar de patruòlas ? Se fregar lo morre....
dins l'escurina , a l'amagada ; alara que lo trabalh espèra.... De longa
Josèp que parlavi pas d'aquò , Catarina es 'na cosina germana nòstra, coma a tu ...
Te'n sovenès pas Josèp , que sèm de parentalha ....
  • um um ..........qu' aici avèm fòrça trabalh de far....
  • Mas t' agrada pas qu'o fasèm?
  • Pas gaire....I arribam pas! M'aviam dich ; pas d'afar ambe la familha . Me soi enganat ...

Que me demòra? alara Josèp m'en vau al nòrd ambe Catarina a Paris belèu....

-Adiu Josèp.

Lo pais ven un desèrt.