jeudi 21 décembre 2017


Babòtas



Las flors son amassadas
d'aucèls pican las granas
lo monde chuca las migranas,
Un a getat son ram de farlabica
per nos donar son vam de cabra
Las gents marchan amassa.
Coma se ren non èra fins a las gorgas;
E ieu seguissi content mon tropèl,
Coma las fedas son pastronèl.
Las pregariás dels aconsomits.
Per arribar al trauc dubèrt del non ren
Sul desèrt, sens resson cubèrt .
D'unes pòrtan l'atauc , en siblant
Cap a la tèrra fresca , iou pi dou
aquesta matin la descobèrta tebesa;
e los vèrms fintan son mond novèl,
ieu los ai vist m'agachar.
E pregar la puta negra al cèl
La sola que nos voler espelucar .
Adieu amics las babòtas m'espèran .
E ieu las vòli pas manjar.
Alara es elas que me manjaràn.