occitanissima

L'avètz vist lo cap de l'òme Lo Bolzet Vèja, consi l’aiga linda sul ròc, Vèja coma lo ròc l’alisa, Boca mosta a solèlh-colc Que s’empega a la camisa Tal un bolzet d’eternitat ; Que craman lo cèl , los Dius ? Venga m’alena al buf ? Quand leva lo pes masclum? Quand lo desir femenèl ? Roge e negre, de dòl amudit. Cretz … Que begam a la copa. Dins l’ombra d’un valat , Lo rajal d’una sorga frèsca, D’ espèr descabestrat , Que capite la boca sèca. Dapasset …D’unas segondas … d’eternitat Arpateji las onglas a l’esquina, Amic ton bèl avenir ? ont es ? Que lo present te l’amagina. Tal un biçòl roginèl , Que chuca com’ un estornèl, Vei , coma l’aiga polida S’emplena lo ventre de vida, Nuèch e jorn li far l’amor. Al ròc sornarut d’una torre . Aprèp milantas annadas . Passadas a se fintar lo cèl ; Veiràs la luna e lo solèlh Sens poder te levar los òsses ... De la boldra , Escalprat de posca pastada . T...

Dins aqueste libre acabat d'estampar en 1992 edicion federop F.Gardy nos dis lo caminament de solitud de l'escrivan occitan, e mai quicòm de fòrça esmovent, sus la personalisacion de la lenga de cada 'e per cada' poèta occitan... Aqueste gost necessaria per una escritura doas còps fondatriças- que son èstre coma sa perda - a de segur de veire ambe la dobla apartenéncia linguistica de la poësia occitana. Per dela los fondaments disglossicas , de fach, totas aquelas tapissarias poëticas se desplegan en contrapunt, mai o mens clarament assegurat d'una votz francesa : se sab pas tròp dins quna lenga, segond lo sicut , Nelli escrivia d'en primièr sos poèmas; se sab tanben que Manciet revirèt en francés( se se pòd parlar encara de reviradas) , la majora part de sos grands tèxts, coma Delavoët ( segond de segur una tradicion mistralenca plan enrasigada). Quand a Marcèla Delpastra , quitèt pas de far se respondre las doas lengas, unes còps al dintre d'una sol...