occitanissima

Ont sètz passats amics ? Del costat enemic ? Temps bèl es acabat ! Temps bèl vos a cambiat! Vesi pas que des ombras Sentissi una lassièra Temps bèl e acabat Temps bèl vos a cambiat Pica pica relòtge. Pica pica talent. Farem pas de rebotge... Soi encara un nen! Ont sètz passats amics? Del costat enemic? Temps bèl es acabat! Temps bèl vos a cambiat! Pica pica ..... Uèi un rossinhòl ditz Ambe son parladis Lo meu sovenidor! Aimi melhor lo creire , Deman vòli lo veire , Sul meu ajocador. Pica pica relòtge Pica pica talent, Farem pas de rebotge, Soir encara un nen....

Lo regentòt, D'o legir, òm compren las dificultats d'arribar dins un trassa de vilatjòt gascon en 1947. Òm compren que lo regent es pas gaire esperat a la debuta, que deu tot sol, tornar bastir aquela escòla roïnada , e trobar sa dralha , lo bon biais d' ensenhar . Que lo mond lo finta e que l'acuèlh es vispre. Puèi vesèm l'òme prendre d'assegurança, puèi se carrar de far son niu, e meravilhar los enfants amb la bibliotèca o lo sòmi d'un viatge, un biais finaudèl, d' assabentar qu'agrada fòrça als mainatges. Dapasset trapa la fisança dels paisans, del conse, benlèu pas? . Òm compren encara que l'òme patis de l' aluènhament, mas que buta sa tòca amb estrambòrd. E cossí fin finala , se fa aimar de gaireben tot e totes . L'òme es pudic , secret, cresent, respectuós dels autres, simpatic amb l' acordeon que rebala pels totes los ròdols . Sentèm son emocion davant la natura , o davant los enfants quand descubrisson la poësi...

La domaisèla sab pas lo monde. Se vei clarament a son agach. Cossi dròlla, podria s'endevinhar, que lo monde estrech des adultes , serà pas, fin finala, qu'un desèrt de solitude e de tristum? .... D'alhors qual enfant, podria s'endevinhar que l'escòla li ensenha pas la vida que l'espera? Ren ges , degun o dis pas , benleu, per aparar mai longtemps lo temps bel de l'enfança.