mardi 29 mars 2011

Lo regentòt d'Artigas


Lo regentòt,


D'o legir, òm compren las dificultats d'arribar dins un trassa de vilatjòt gascon en 1947. Òm compren que lo regent es pas gaire esperat a la debuta, que deu tot sol, tornar bastir aquela escòla roïnada , e trobar sa dralha , lo bon biais d' ensenhar . Que lo mond lo finta e que l'acuèlh es vispre. Puèi vesèm l'òme prendre d'assegurança, puèi se carrar de far son niu, e meravilhar los enfants amb la bibliotèca o lo sòmi d'un viatge, un biais finaudèl, d' assabentar qu'agrada fòrça als mainatges. Dapasset trapa la fisança dels paisans, del conse, benlèu pas? . Òm compren encara que l'òme patis de

l' aluènhament, mas que buta sa tòca amb estrambòrd.

E cossí fin finala , se fa aimar de gaireben tot e totes .

L'òme es pudic , secret, cresent, respectuós dels autres, simpatic amb l' acordeon que rebala pels totes los ròdols .

Sentèm son emocion davant la natura , o davant los enfants quand descubrisson la poësia, la beltat del seu campèstre , mas endevinam tanben son estacament al seu pais ,a la promesa tant luenhta , a la familha .

La revirada occitana amb D Blanchard , es fòrça polida amb un fum de mots qu'ausirem un còp èra, e d'autres mai nombroses que nos donan a chucar.

Mon repròche es d'aver pas legit , la seuna descobèrta del monde gascon, d'occitans vertadièrs e naturals , e mai cossí li venguèt son afogament per la lenga d'òc. Qu'esperavi. Cresèm qu'es a mand de ne parlar e puèi se cala... O ne'n parla a pron pena , « un chic », que lo pretzfach es plan de nos far descubrir lo mestièr de regent, a la sortida de la darrièra granda guèrra, e coma la vida èra aspra .O coma la fe soslèva las montanhas al temps bèls de la joventut.


Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire