occitanissima

O; La prima es aqui. La tèrra secarosa. Qu'es pas tombada la pluèja dempuèi bèl briu. Aièr , donca , coma venia de crompar un aparèlh de fotò que costava pas que 137 euro per uèch millions de picsal, amb encara un fum de possibilitats que me demandi se ne'n veiriai la fin , un còp dene me traucar las lunetas, a fòrça de legir la notiça... Son pas bèls los ametliès? Mas espèra; qu'i a tanben lo rosièr del Japon, lo camèlia, mas ne'n vèjèri d'autres tant florits alara que sem pas qu'al mièg de fevrièr. Que la vida es totjorn estonanta e las sasons tanben. Deman març e avril , prèp de la caminèa, del radiator puslèu . E nos demandarem s'avèm somiat totes; entr' aquel mès de fevrièr. Deman fara bèl temps per esperar la libertat ... Me sovèni pas pus qual poèta o diguèt, lo rire sus sas pòts de poèta , una rosa o benlèu un flor de sang per tacar la camisa e li donar l'aire d'un dormaire del val . Nos enfangèm dins lo monde que pudis son pè...