occitanissima

istòria per rire.... La pichona mòrt. La divenca aluquèt las candèlas nolentas . Un desenat de candèlas de totas las colors. La divenca que s' afanava dempuèi la debuta de la vesprada, per que l'apartament revertèsse un niu d'amor, a l'encòp, misteriós, plond , caud , amistadós e subretot sensual. Sus la taula se quilhava un candelièr gigant de las set brancas d'argent. L'avia decorada la taula, ambe un camin de velors verd , mirgalhat de petals aurencs. Lo vin dubèrt , per que respire. E las copas de cristal, doas, una pichona e una granda, ambe son lisere beluguejant. Gaitèt ambe plaser los liaçes nascuts de las forquetas e dels banèls, qu'ondejavan sos rebats sus las copas , de compas , dins la flamba de las candelas . Avia metudas las assiètas grandas , carradas, las servietas brodadas de la grand , qu'avia plegadas, d'un engenh tal qu'èra pas de creire , tant qu'òm auriá dich las alas blancas d'un aucèl de paradís...