Articles

Affichage des articles du janvier, 2018

fin de joc

Image
fin de joc


L'albièra brèça tot de son braç pintraire
òm diriá la fada emmantelada de mòrt,
Me ven becar la boca a l'òrla del meu òrt,
Per me far al front un bèl poton trufaire .
Me cossergui ambe sa dalha e son bigòs,
Ieu cresi un joc, quand la punta degota;
Qualques gotas de sang a las tranugas ,
a la punta de la mèla , tota enrovilhada.
Tal un buòu cansat que cor al drapèu roge
Uèi corron los èunas sus l'ostal, e plòu .
Lo portal es clavat e l'ostalon vendut.
Un cop èra ,i veniam manjar las persegas
, los rasims roges o blancs e las avelanas ;
E las amètlas verdas vestidas d'amarum .
Tot s'es abridolat , e los quites cerièrs ,
donan pas que de clòscas de prunas .
Vai amics se volètz anarem sus la luna ,
per remirar lo vòl d' una pencha de sèrp.

LO MANGONIER

Image
LO MANGONIÈR

Non marche pas , es la tèrra que vira jols mos passes, Non vòle pas , sonque lo vent dins mos pialses , Non parle pas , levats qualques mots oblidats , Non aimi pas que la libertat, e totas las amistats. Non pensi pas , o alara de mens en mens Soi un òme occitan perdut dins la ciutat , Ressègui las cançons d'un còp èra , las que se cantan pas mai. Non marche pas sus la Tèrra , non vòle pas e ne soi a me calar, Los aujòls me dison a l'aurelha d'unes mots estranhs, A els, lor dison de parlar doçament que lo mond compren pas e escota. Bon teni mai del dos tèrces de la vida ambe son fais, Sens gausar bolegar al jo, se pausar la carga , tal un muòl adomergit. La vida coma un fuòc d' artificis a l'aiga poirida d'un lac plond. Que s' atudan pudenta las estèlas , quora s'acaban de morir. Quora lo fosfòr peteja dins la foscor del lac negre. Lo vent a emplenat ma boca clavelada dels mots bronzinaires La tèrra revoluma sas nívols mirgalhats emplenats del …