La Velada
Bèla coma òm te dis ; Jaguda jos l’aubre de la font ; Bèla coma òm te dis. E lo temps qu’alisa sas alas ; En s’afustant lo bèc. E los enfants que corron . Bèla coma òm te dis. E las causas oblidadas ; E los amics que s’en van ; Bèla coma òm te dis. E lo cèl totjorn blau ; E ta boca que sarra Los mots oblidats. Bèla coma òm te dis. Clavelada sul parladis. Dels ostals aroïnats. E de la Luna roja. E las nivols qu’arrencan , La posca de la nèu. Entre que las flors E las grèmas grèlhan ; Bèla coma te dison. Un trach inacabat. Bèla coma te disi . af