samedi 21 octobre 2017

Jol Pont







Jos lo Pont Nòu

Als uns la vida simple...
Als autres la subrevida, la mala-vida , .
Als uns la cerca de plaser, de l'emocion ,de l'amor,
Pels autres la quista del manjar, d'un abric de cartons
Als uns la jòia de la vida, lo caud , lo bèl, lo bon, la poësia e de las femnas
Pels autres lo ratum , las escobilhas , la frucha poirida del mercat
Son fraires totes los òmes .
Las femnas son sòrres, e brèçan l'enfant del meteis balanç.
E lo vin acid t'escaufa los budèls e la cervèla,
E l'amistat raja a l'entorn d'un fuòc de paletas .
Un tipe te sarra l'espatla, e ditz que te coneis .
Una ibronha te soritz de sa boca voida.
La serada se pèrd coma Garona, dins la fumada d'un matin de prima
Lo vielhum te copa lo cap, e lo fresc pela las tieunas mans rufas
E contunha tal un jove de rire coma un nèci;
vist que sèm totes fraires o sòrres, anestesiats
De mai en mai nombroses jols pals de neon blancas.
Jol Pont Nòu fa quatre pas de dança sens saupre ont se'n va.






jeudi 19 octobre 2017

sovenir e estrambord



Sovenir


Lo cèl es florit , de las colors de fuòc,
Tinta lo sovenir de roge e d'eternitat,
un remembre camina amb sa lenga d'òc,
An ausit nòstre vam los vesins estonats!

Me remembre d'un raisve estranh,
un bruch de cadena dins lo potz,
Ai escapat un ferrat d'estam,
e la vertat nuda vòl pas sortir .

I a un cèl de clar de luna,
Ieu e tu sul banc nos sarran
nos bevèm sens nos levar la set,
pòts bocas e dets mesclats .

Paraulas oblidadas, e musica sorna
lo vent de la malenconiá peçuga mon còr.
Amiga para me la man ! Lo temps es comptat!
Lo jòc finís. Consí pichon es vengut mon òrt!

AF