sovenir e estrambord



Sovenir


Lo cèl es florit , de las colors de fuòc,
Tinta lo sovenir de roge e d'eternitat,
un remembre camina amb sa lenga d'òc,
An ausit nòstre vam los vesins estonats!

Me remembre d'un raisve estranh,
un bruch de cadena dins lo potz,
Ai escapat un ferrat d'estam,
e la vertat nuda vòl pas sortir .

I a un cèl de clar de luna,
Ieu e tu sul banc nos sarran
nos bevèm sens nos levar la set,
pòts bocas e dets mesclats .

Paraulas oblidadas, e musica sorna
lo vent de la malenconiá peçuga mon còr.
Amiga para me la man ! Lo temps es comptat!
Lo jòc finís. Consí pichon es vengut mon òrt!

AF

Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

petroli e democracia

poèta occitan