Encara una nuèch






Encara una nuèch 



Non sabi quora la foliá se convida a la fèsta,
E dança, e se plega dins son polit vestit,
Quora arribèt la fugida que ren arrèsta,
E qual vira la baudufa del monde enfestolit.
Non sabi pas cossí soi vengut fat e mut
O quinas votz cantan dins las memòrias ;
Una cançon de las paraulas estranhas ,
Pietat! daissa me estar!, vòli cutar los uèlhs,
Tornamai marcharem sus un vial subrebèl .
Que lo temps? la nuèch? L'aurassa passaràn
Tant que podi sentir tos pialses,me'n chauti .
Nos tornarem trobar coma un ser de baleti
E ma boca quicharà ta boca tremolanta ,
Fintarem l'avenir rire, dubrir sos braces saurs,
alisarai tas popas de mila rajals d' aur.
Dins un òrt mirgalhat negat per l'èrba nauta ,
Dormirem al mitat dels rebats de diamants,
que fa la rosal tre que lo solelh monta.
Jos la volta del cèl gauta contra gauta
Non sabi quora la malautiá trucarà ,
O Dieu un còp de mai, vengan amants;
Un benastre darrièr, pas qu'una nuèch encara.

Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

petroli e democracia

poèta occitan