dimanche 30 janvier 2011


Arriba la letra,

.....del nòvi,

Legís a votz bassa,

los pòts fremissents

E lo seu còr bat,

tant fòrt als timps ,

que trescamba,

davant la taula,

per se sèire ,

e legir, encara

a s' embriagar

Dusca a la nuèch,

...que la lièja...

que desgrune los mots ,

e que sarre la letra,

entre sos dets,

los uèlhs clucats,

dins l'escurina...

per el ,

.....qu'es ja en camin.

lundi 24 janvier 2011

Operacion Prometeus part 5

per memoria:lo dissabte 29 jornada e dictada occitana aEstantens un barri de Muret 14o30

Albinus partiguèt cap al membre de las comandas. A pron pena passat lo sulhet , lo comandant Kodorowski , una mena de gigant esqueletic, als uèlhs injectats de sang e lo buf impudentit per la cervesa, li sautèt dessús coma las nièras als cans. Sens li daissar lo temps d'estudiar après lo sinoptic , que l'autre pissa vinagre, i tornava , la boca torçuda, e estrangolat de la rabia ornhèt :

- sabètz...... mòrt lo reactor un ... Cap Mèstre . Aquò va cagar espés...

Fetiboment un barròt roja barrava l'ecran de contraròtle . Una lampa de la meteissa color roginèla senhalava un pana grèva . E un quinzenat de lumenons clinhavan de cotria, sornament. l'esclairatge lor fasián a totes una cara espaventabla, al comandant subretot , que gesticulava davant los tablèus. Gingolava d'una votz subraguda.. L'autra, la, puslèu «sa» pilòta del Prometeus, la capitana Nina Simeon lo fintèt a pron pena , en rafiguent de las pòts. Se notèt Albinus de li remembrar un jorn , qu'el la podia pas niflar tanben , tre la primièra rescontra, del primièr jorn.... Mas ela l' asirava. De la meteissa fòrça . Qué una asinrença recipròca. Amai sos uèlhs li getèron de liaçes....:

  • Cap mèstre Glòb .... E de qué comptatz far?

Respondèt que li calia davalar al nivèl 1 . Dusca l'armari de reparticion , puèi vistalhar cada circuit , que lo computor general li donarai lèu la rason, mas qu'i avia de quilomètres de cables e un centenat de computors aservits, al quatre caires del vaissèl. Que li calià s'engolar per de camins de cables estreches e benlèu tampats ........ Qu'aviam pas agut pron de temps per los estudiar, e que sabiá pas se los plans de restacament demoravan fisables. Un labirint vertadièr qué ! :

  • e ont es lo vòstre adjunt? Trobètz pas que sa plaça seriá aicí...Benlèu e... Sul pic ... Cossí se sona jà , lo tipe? A , òc.... Simon de la Planque, un nòble amai, plan plancat non? Lo comandant semblèt de se rejovenir d'aquel bon mot , puèi tapèt del punh en grimacejant sus la taula dels esquèmas .....mas qual me fotèt un nòble????

Causiguèt de respondre a la pilòta , que lo comandant tombava cabord.

  • pilòta Simon , l'adjunt fa sa pausa reglamentari , n'a lo drech diguèt Albinus

- ane, totes sabem que se pinta, aquí dejós, ambe la creatura? .. diguèt la Nina

- aquò's de vòstra responsabilitat... quina vergonha!.... diguèt lo comandant

  • m'en vau lo sonar.... Mas es pas enebit .... qu'òm sacha, de se prendre sa RTT .diguèt Albinus

  • e qué mai encara? ... Ieu lo prèni la RTT? 60 oras per jorn? .... gulèt Nicolai

  • pas besonh de vos dire, çò que nos espèra, d'aquesta passa , ambe un sol reactor? diguèt visprament la Nina.

  • òc... respondèri e sortiguèri sul pic.

Me coflavan totes dos ambe son aire de civilisats majors.

De segur que totes, lo vintenat d'òmes e de femnas d'equipatge, sabián lo malastre previstable. Ambe un reactor de mens , sus los quatre que comptava lo Prometeus, qu'èra completament impossible de condusir la nef , e encara mens de li donar pron de vam , per s'encapar dins l'iper espandi. Impossible, de tornar a Balanhac, e doncas de reconquistar Iolanda qu'èra enganada, per pas dire mai, de las promesas d' Alberto. La vertat crevava los uèlhs: Iolanda èra tròp romantica.

E lo Prometeus, una fusada poirida tre la debuta ... Ren de novèl jos l' estelada. Totes s'èran faches enfumats. La pana junta ambe la discutida peneca de Iolanda , li donèron enveja de se pintar coma lo Simon...

Pel còp lo moral d'Albinus davalèt de tres palms , al ras del ponde. Subte se sentiguèt las cambas d'una tona e lo cap encara mai pesuc . Enquilhèt la traponèla e dabalèt per l'escala de fèrre.

L'endevinava plan lo Simon, e sabiá plan ont lo desnisar, del costat de l'espandi de la RTT polidament sonat « membre de descansament» sonat encara «Retirada Temporari del Trabalh». Era escrich el letras gròssas sus la pòrta de veire. Ambe la devisa del CHS: un bon astronauta es un astronauta content. Al cap del corredor ausiguèt la musica dolça. e alenèt de plaser la nolor de l'òrt d'amor.

Al revèrs dobtèt fòrça de lo poder desrevelhar ...Pr'aquò, encapèt al primièr còp. Simon èra jagut nus al mitan de las botelhas de visqi e d'absinta . Li vogèt un ferrat d'aiga gelada. lo Clinhèt a pron pena . Sa creatura roncava un pauc mai luènh. Mas coma avia quichat sus l'absinta , poguèt pas se quilhar. Albinus lo rebalèt al membre de banh. Lo butèt dins la banhadoira e dubriguèt la canèla a fons. L'aiga gelada lo faguèt bramar tant qu'un Olarg quand vei una Olarga o un òme per manjar. Simon sonèt la sia maire .

Puèi Albinus li faguèt engolar un cafè plan salat . L'autre vomiguèt de pertot. Aprèp manquèt l'embornar ambe una forqueta , qu'Albinus se demandèt d'ont diaussis podiá la sortir. Enfin Simon plorèt coma un pòrc e, se desencusèt milanta còps d'èstre vengut una pelha , e que sa maman seriá pas jamai pus contenta d'el e, que s'ameritava pas de viure.

Fin finala , al cap d'una ora, se braguèt , passèt una camisa grisenca, e las cauçaduras sens nosar los correjons.... e lo seguèt en mormolhant de causas gaire aimablas, contra lo monde entièr e a el l' Albinus traïdor, que veniá de lo tirar de son coma etilo-pornografica.

Lo Simon, de lo veire aital quilhat , despenchenat e crassós, la pietat l'atrapèt.

Lo bogre teniá plan lo drech de s' amusar , qu'erem pas que dos per aplechar , susvelhar reparar lo Prometeus , alara qu'auriá calgut ne logar lo doble d' electricians. Quitavan pas de sanar quicòm , d' espepissar per de pèças de càmbia, telecopadors, disjonctors, seccionors, computors, mapa de circuits estampats, condensators, inductançias, acumulators mancavan de tot . Èran forçat de sodar las resisténcias en seguida , o en parallèla per remplaçar las qu'èran cremadas . Encara ièr avian degut remplaçar lo blòc d'asserviment de la climatizacion . S 'èran apercebuts que n'aviam pas mai de passa, e aqueste còp, èran pas segur de poder reparar

vendredi 21 janvier 2011

lo dissabte 27, dictada occitana a Muret Estantens



Dissabte 27 de genièr 2011 a 2o30 a Estantens un ròdol pròcha de Mureth: jornada a l'entorn de la lenga occitana, al pais de la diversitat utopica e a mai dictada occitana de cotria, en ligason ambe Barcelona. E ben mon vièlh . P... .... e fan de P

Totas las entresenhas se pòdon trobar sul siti de l'OCTAN : http://www-octan-mureth.fr . Mercès de venir per far un polit tombarèl de dècas, ambe nosautres totes amassats aurem mens frèscs... Que ièu totjorn ne'n fau una brava banastada. E pr'aquò me tròbi content... De viure.
Coratge n'i a qu'avem jamai fachas....
Las farem ensemble

jeudi 20 janvier 2011

emma engenh

Que mots de vos me vengan

Que se’n pèrdi pas un bocin

L’espèr de vos que m’endevenga

De vòstre esperit aluserpit

Tal aucèla , las alas sarradas

Benlèu se volriá gostar de mèl

D’una copa que ta man li para

Per se tornar trobar al cèl

Ara qu’un jorn seguís l’autre

Siaudament que vendrem vièlhs

Aquò’s pas ambe una crotz

Que l’òme s’apara del solelh

Pr'aquò cridi mon capuditge

Consí ton èime, ai aimada

Mème se tot trescola a la fin

A la fin sol, amb son falorditge

Serem plegats dins son vielhum.

Tre la naissença , a la sorga

Quant la vida raja tant e mai.

Als quatre vents del mes de mai.

mardi 18 janvier 2011

Operacion Prometeus part 4


Es grisa , e aplatussada als pòls . Quina idèa de la sonar coma la frucha benesida d'Eden. Sai qu' una trufariá aquela frucha estranha , malfasenta, que creis menimosament , per l'uèlh de la luneta, e que ja ardiá la paur, tal qu'un papa li brandiguèt l' aspersor crestian , en disent qu' aquèla Tèrra èra l'infèrn, un viatja quand sa fusada se sarrèt d'aquela redondedat , tala una ofèrta damnada al Dius de misericòrdia, tala la font prigonda de Iolanda, clitoridiana , renegaira , mas ailas totjorn atalentada de novèltats. Qualqu'un venguèt lo sonar...

  • Albinus ... t'espèran al vitcòm.....

Mas subte Nicolaï gulèt dins l'interfona:

  • puta, i a pas res que marcha amont..... bolega te lo cuol?.

Baissèt lo son al maximum. Clavèt lo fenestron que li tornava l'olor pudenta dels olargs e la votz tarribla del Nicolaï . L'asirat gulava en sordina...

E cerquèt de contunhar un pauc mai son raisve polit.... Mas lo perdèt.

....Aquela Iranja popuda virava sus ela entre vingt doas oras. La gravitat trespassava a pron pena , la de la Tèrra , atal qu'o poirà ressegar un regent , a sa classa de soscaires, un jorn de davalada, quand se pòt gaitar las bèlas, per las fenèstras dubèrtas, mentre que d'autres sieguts a las terrassas del cafè grand, niflan tal de cabords , la nolor estranha de son perfum mesclat, en fintant al poder de las èrsas de sas ancas, jos sa rauba tant teunha, ont puntan los borrons ròsas de las cocarècas , dins la vesprada tebesa de la Tèrra que te dona l'enveja de li far l'amor . Que vira e que virarà. Una fòrça de dètz neutons per quilograme de matièra, popas, padernas , compresas , que Dius causís pas la lei de la casuda dels còs, l'aplica bestialament per nosautres , quitament pas un per cent de mens que la Tèrra. E nosautres dins las nòstras combinasons , las carns gaufeludas de la manca de pesantor, ambe son còs de baug a mand d' espetar de la butada sanguina. Quitament parièr qu' en çò nòstre, enclastrats dins la preson del Prometeus sens poder s' aparar de ren. Fin finala totas sentián que perdiam son mestritge. Albinus s' agachèt la pel galinar. Per de que sortiguèt son banèl grand de la cantina? Per mostrar sa fòrça ? S' assegurar? Per dire que la planèta l' espaurugava sens qu'o saupèsse , e lo tafurava de luènh , e li gastava los neurònas, alara qu'èra pas cap pus gròssa qu'una colha de rat. Los tres olargs bramavan de longa e butavans dins los parets de fèrre. E sa pissa acida traucava l'acièr... Pron per nos donar a nosautres , l'enveja de fugir de l'autre caire.

Nicolaï Khoborobski gulèt un còp de mai... es per uèi ? O per deman ?

Lo medecin del Prometeus, correguèt dins los corredors per despenjat un desesperat.... Se sonaca Clarenet lo mètge e i comprenià pas res....

D'aquela gossa d'iranja rajan d' ondas que te reversinan lo cervèl. Te ressontan al cap , tal la destral suls òsses dels supliciats, per pas daissar entre l'ombra de la nuèch que la paur glaçada. Pron per donar l'enveja de se jocar , dins l'aubre cròi , de s' arrapar a un rocas , o al trauc gigant d'un avenc , a quicòm pròche, gaireben del mitan de la Tèrra , de fugir los mormolhs de la vida , los fregaments enveirinats d' Iranja . E las causas inimaginablas que te tragan al ras del non res

De costuma qu'Albinus non patissiá per trobar lo sòm...

Los jorns son pas de jorns. Los jorns te vau dire Iolanda son coma la nuèch.

Montèt los escalièrs estreches e arribèt als Vitcòm... Un mecanician lo fintèt a pron pena. L'òme agachava un filme en chucant una cervesa ... Ont èran passats los autres?

  • Allò Iolanda , aquò's tu...

La votz li arribava entrecopava , e la sonò escupissava .Non comprenia ren

  • Parla mai doçament ... Mon amor....Que dis?

Albinus fintava la boca de Iolanda. Recaptava de bocins de mots estranhs.... Aquò's la vida Albinus.... a pas marchat.... Entre nos..... Que vòls .... Alfonsi....

Mas que veniá fotre l'Alfonsi dins son istòria....?

Coma de costuma Iolanda portava una mena de rauba , que revertava una camisa de nuèch . Èra despenchenada .... Alfonsi baissava lo cap .... E capejava... L'evidéncia...per el...

Un còp l'imaja partiguèt , puèi la votz, mas l'ausiguèt clarament dire que tot èra acabat . Ara qu'èra partit , Alfonsi la consolava ....

Alara foguèt la nuèch. Albinus sortiguèt del membre de las trasmissions. I vésia pas res pus e tremolava per tornar , pels escalièrs estreches , a la cabina seuna empudesida. Un olarg venguèt tustar la paret ambe un cridal d'espaventa. Albinus sorisiá . Se diguèt que los quites olargs tremolavan. Sortiguèt lo banèl e se curèt las dents, puèi los dets , puèi se minjèt un tròç de formatge .

Pel fenestron l' Irange èra venguda colha de brau.

E se remembrèt l' appèl de Nicolaï que li gulava encara dins las aurelhas...

Se prometèt de lo tuar.

jeudi 13 janvier 2011

occitans sens o saber . pessimisme, fin de la sociala.


Analisa pichona( e trufariá) dels motors psicologicas dels « francimands » del « miègjorn ». E la constipacion ultima de l'estat jacobin...

Los especialistas dels sondatges de tota mena an liurat sa conclusion :

Los «francés» son campions del monde del pessimisme

E encara mai los occitans sens o saber. Quals son los faches majors pel « francimand » mejan del « miègjorn », mentre las darrièras annadas???? :


  • privatisacions gigantas tant per Jospin que per Balladur (300 millards de franc per cadun). E demesida de l'espèr de se trobar un trabalh al nòrd, quitament foguèsse pas qu' un rebaladis penecos, mas vital, per mantunes occitans montanhòls. Adiu l'espèr de se casar als ptt, edf, gdf, ptt sncf, france telecom, dde, armada, gendarmas, professor , regent, .... tot en esperant tornar un jorn.

  • fin del servici militari , e rompedura del fial que ligava al remembre fondamental, e al chaple gigant de la guèrra de 14 18.

  • fin de l'escòla laïca . Fin del ròtle major de l'educacion , del regent , que ven una carga, e los emplegats de l'EN des repotegaires, .

  • Espetament progressiu de la securitat sociala.

  • Fin de las religions oficialas.

  • Mondializacion e finançarisacion de la vida umana.

  • Fin de l'industria regionala occitana, « melhor exemple es Molex » .

  • Multiplications dels pargues nacionals dins Occitania.

  • Fin de las butadas socialas del CNR, levat pels deputats e senators e politicaires.

  • Corrupcion creissenta del personal politica. Mesa en examèn nombrosas. urosament sens seguida judiciari

  • Fin dels jornalistes d'esquèrra a la television a a a . Non pas dire un jornaliste de drecha mas un jornaliste de television.

  • Fin de l'ospital public, dins un païs de mai en mai vièlh encara una decision coratjosa mas imbecila.

  • Fin de la moderacion salariala............................ pels patrons...

L'accion « coratjosa » dels govèrns de drecha coma d'esquèrra , es a dire de l'estat UM-PS , a la seguida l'un de l'autre e qualques còps de cotria ambe de socialistas d'una mena desconeguda mas « remirables » coma Strauss Khan , Lamic, que se demandan encara, per de que i a una retirada, alara que poirem totes trabalhar dusca a la mòrt. O d'autres coma Lang , o Charasse, o Rocard , o Besson , o Koutechener, o Vals e tantes e maites, encara mai coratjós, que prenon als paures per donar als rics , e qu'an permejat de descargar de 160 miliards d'euros, cada an, las entrepresas, es a dire als accionnaris malastroses .


Mas non gaitatz los pecats del CACA 40 e de l'UMP-S, mas puslèu la fe dels economistes que nos dison de contunh :


  • 1- lo CACA 40 es ric mas per causa del trabalh a l'estrangièr... (Coma diguèt Me Corneille)

O que disián fa gaire
  • 2- deman i aurà cap d'usinas , cap d'obrièrs, plaça als servicis. Es jà lo cas dins lo « miètjorn »

Vertat qu' ELF vengut Total , o EDF o GDF , o FT, o La Pòsta , o las bancas e las asseguranças e tantes autres privatisats an « produsit » 100 miliard de profièch pels accionaris.

Te demanda pas çò que pòt far França per tu, bogre d'ase, mas çò que poiràs far per ela..... encara.

Vergonha a nosautres , pel deficit de la Secu , naut de 10 miliards , o de las caissas de retiradas ( 20 miliards en 2050). Per que pas estalviar sus las allòcs.... O far pagar per un emplèc? O fan ja ambe los estagiaris... Una idèa un pauc tròp d'esquèrra? Òc ... Excusa....

Tot aquò per dire, que se i a pas cap d'argent, qu'an tot donat en òme coratjós , alara i a pas cap de rason d'èstre los campions del pessimisme. Cal trabalhar a gratis per la mafia internacionala . I a pas que los ases que càmbian pas d'idèa....

Mas deman lo « francimand » nascut del « miègjorn » aurà pas cap de rason de creire mai a la sociala, qu'èra lo ciment, e de s' arrapar tal un falord, a l'idèa jacobina . Lo rei es nud.


Tant es nud , qu'un jornalista de França cultura , diguèt aqueste ser, qu'es benlèu tròp tard.... Que França es a mand de venir un país de pargues colonisat pels chineses.

Me remembrèt quicòm? Lo país de pargues ? Mas sai pas qué , ni ont....




vendredi 7 janvier 2011

Operacion Prometeus 3

Aqui l'unenc imatja d'una olarga...


Entraïnament dur , guèrra facila, disián los òmes fòlsnascuts e premadurats , d'un biais , jamai nascuts a sa vida d'òme, que somiavan pas que de guèrra , de dubrir los ventres , d' estripar los còrs, de violentar las femnas, per se provar qu'èran venguts d'òmes vertadièrs. La guèrra facila , e lo permés de tuar sens riscar d'èsser jutjat . La guèrra ambe lo perdon de Dieu .

Dins aquela draia , lo capitani comandant nos'n trobèt una idèa famosa, tracha drechament de son esperit falord, d'enfuòcat pel grand cabordàs .

Coma previstava que capitariá pas cap d'argent, amb los olargs de Termenos , decidiguèt , de far una bestorn, la suspresa del capitani, una mena de reportatge sus la Planeta Iranjada , una tèrra alunhada, que degun de senat vòl pas mai se sarrar de son atmosfera poirida , de sas ondas malfasentas , vist que degun encara ne'n tornèt pas per ne parlar , o alara completament enveirinat . Aliberg de Montecarlon s'amaginava de «nos» trapar la prima ofèrta, per ITN internacional , lo jornal mondialament conegut de Bozigues( sens titolet pels d'occitans emotius ) al primièr que tornariá ambe d'imatges, de paraulas , de filmes inedichs.

La part majorala de l'equipatge o sabián pas...

Ambe lo medecin adjunt del Prometeus bramèrem qu'èran pas previst al contrach , e que voliam dintrar drechament sus Tèrra . Mas Bebert , de Montecaganhon coma l' escaissonam, nos acuolèt dins un caire del membre de las acampadas, ambe lo sabre sus la garganta. Un sabre afustat coma un rasor , que li seriá tombat en eiritage , d'unes aujòls seus , pareis, comte de Tripoli s' amagina . Un Alibèrg montecarlosat , que s' arrapèt pareis ? A las piramidas ambe NaboLeon ? Dins lo païs d'Egips ? Brèu e bren, aquí l'istòria qu'auriá aimat èstre creguda, per la nos far engolar , ambe l'aiga de la bugada, per l'embut.

Lo problèma, qu'eriam pas de fòrça davant aquel gigant montecarlusit, mostachut . Nos calèrem sens i creire. Nos prometèt lo detz del cent del contrach ITN .

Entraïnament dur, guèrra facila. Facile d'o dire....

D' aqui estant tot sol , pòdi m'agachar la planeta « iranja » que grandís cada «jorn» un pauc mai pel miralh negre . Levat qu'aquela puta planeta es pas iranja, quitament de luènh. Cò qu'es una engana de mai. Un pauc negra coma Mars , rabastinada d'un costat e gelada gaireben de pertot. La meuna cabina se tròba , vesina de las gàbias dels olargs , e que qualques còps te butan de cridals que son pas de creire. Mai qu'embrenan l' atmosfèra ambe sas lofas infernéncas... Lo capitani s'engana. Qu'òm se pòt pas tot trapar. Lo burre e l'argent de la pastrona ambe.

Sai que ne'n tornarai pas .

D'unes còps me venon d'imatges estranhs. Per exemple aièr somièri d'un ostal de raisve ambe Iolanda . Me fregava l'esquina dins la banhadoira ambe las popas, puèi fregava l'emonnilh puèi , los cadenèls, qu'ai las cervicalas de blocadas, e tot aquò èra bon e plasent .

E la sonèri , en viseò, per li dire lo raisve polit que me tafurava. I diguèri que lo capitani voliá passar al ras de la planeta iranja, per far una mena de reportage , per ITN, e que serem forçadament tardièrs d'una mesada. Me respondèri:

  • amai sias encara pintat.... e copèt sec


Soi l'electrician capmestre de Prometeus. Me sòni Albinus Glob. Un nom quantes de còps mascanhat en Alanus Zob.

Mas la causa que me butèt de partir luenh; aquò's la de de Iolanda ...

Coma diguèri mantuns còps al comandant : aici lo trabalh manca pas . Mas qu'aquò pas lo trabalh que me tracassa. Aquò's Iolanda, e tot çò que se debana aici. Que son totes messorguièrs los autres . Que se'n passan de causas. Quitament , qu'a la debuta me diguèri: « Albinus de que t'imaginas? tracha te de tu... » . Una setmana de seguida m'espelforçèri de trabalhar encara milhor, trabalh dur, sòm prigond. me disiá la maman . E las, me la passa las jornadas a fintar lo trabalh , es a dire los senhals roges , verds , o blaus del tablèu de telecomandas, que se tròba dins lo membre estequit que vesina la cambra dels olargs .

Mas contunhèron de se debanar las causas estranhas...

Son messorguièrs los tipes. Van te dire que van remplaçar una interfaçia del blòc de la climatisacion, per pas que las bèstias udolen e tornan pintat a la clau.

Ara se vei polidament pel fenestron , la planeta iranja .

Notatz qu'es pas iranja , ni blava , es grisa. Ieu que pòt la fintar , que soi pagar per la fintar , o vos pòdi dire qu'es pas irange mas grisa. Doncas es pas de la color anonciada dins totas las revistas toristicas, qu'engana la toristalha, quand passa al ras de la « planeta iranja » , en rota per Eden 4 , la quatrena planeta de la tièra de planetas terraformadas per la Societat Microport , per ne far un luòc ònt los richardàsses de l'Univèrs conegut , pòdon se tornar trobar dins la fornicacion.

mercredi 5 janvier 2011

operacion Prometeus part2


Quand ne soi pas tancat quitament estancat, lo nas sul tablèu mirgalhat de las panas de totas las colors , e ben me passi lo temps a fintar l'estelum quant n'i a. Per astre, teni una brava placa sul babòrd , a rendre geloses totes la toristalha, que viatjan dins l' univèrs liure, en pagant a boldre, per un traça de fenestron , que mantuns còps dubre pas que sus la nuèch , jol ventre de la fusada, a costat del sas de las escobilhas . Coma ne soi arrendut , de me fisar a vos amic legeire , me cal dire que mon sòmi mai fòrt, quand èri dròlla , èra lo d'un viatge en balon, dessús de la tèrra africana, es a dire lo viatge de richardàsses, sabètz la crosièra, ont los òmes tuban un Cohiba, en se tafurant las pòchas de plaser , mentre que las femnas se passejan sul pont en daissant arrè , un sòmi sexual de Chanèl , totes polits , lusents, fièròts coma d'unes maquinhons a las eleccions pacanas , o a la fièra de Shangaï, a trepejar lo pompidor gigant , tranquils, segur de sa vida , de sos esclaus, de la polícia, a gaitar lo monde dejos, las bèstias en libertat, los tropèls d'elefants subretot o los gnous , çò qu'es completament impossible de far dins l'espandi , vist que i a pas cap de naut ni de bas, a mai d' air , qu'o sabi plan , mas que seriá meravilhós d ' imaginar , que se poguèsse far, un còp arribat sus la planeta Termenos, la dels olargs reis , las bèstias mostrosas, que podrián minjar un elefant per dejunar...

Qu' ambe l'evolucion de la societat , de l'educacion, lo progrès de la medecina qué, la nautor de la pensada filosofica, los besonhs de la societat an cambiat .

Un còp èra los òmes fasián corre d 'animals, cavals, de leons de pantèras, d'òmes tanben, de crestians , puèi d'arabis o de josius, de negres, puèi de sindicalistas . Totjorn o faguèron e o faràn totjorn. Aquò's quitament la marca de la civilisacion. Levat que, dempuèi qu'an descobèrt Termenos ... Ara los fan correr , mas ambe un olarg darrè, dins las arènas blindadas de Shangaï , de Mexicò, d'endacòm mai.

Lo jòc es vengut un fach de societat qué...



Per nosautres, la caça foguèt pas tarribla . Que la mitat de l'equipatge ne'n moriguèt , per très traças d'olargs... Traças, aquò's un biais de dire, que l'olarg es una bèstia invesible levat la gula qu'es amagada dins una tuba movedissa, cambiadis de longa , sai que, granda com' un pòrge, que pel còs sabem pas. Los scientifics dison que mesura trenta metres de long e dètz de naut. Lo problèma es que l'olarg cambia sa fòrma , sa gula. Per lo seguir cal passar de lunetas especialas e gaitar los uèlhs, que la bèstia pòd projectar son imatja e enganar lo monde sus son estat , sa posicion. Aquò's aital qu'a la debuta d'unes gladiators cresián de se batre en fàcia , e se fasián copar l'esquina pel mièg. Melhor l'olarg pòt traversar las muralhas , l'acièr , lo beton , lo plastic , lo veire,l'aiga, l'acide, la soda, l'uranion 235, e quitament lo plomb ... Gaireben totas la matièras, e totas las moleculas, levat lo malhum d'una gàbia magnetica , a tres tesla minimum de potença,çò que suposa un corent de cent mila ampère dins las bobinas gigantas de l'estatge enebit de l'estacion energetica atomica del Prometeus, mas òm sinhala qu'un olarg capitèt de crear un dobla de sa gabia, quitament, de la duplicar a l'infenit, sens qu'òm posca tornar trobar la vertadièra, ambe certitud...

Qu'un olarg s' escapèsse e seria impossible de lo recaptar.

Aquò se produsiguèt sul Prometeus , mas i tornarem ...

Falordisa umana , plaser dels juòcs crusèls, l'òme demòra l'enfant acarnassit de son estervelh preferit, atalentat de descubrir lo diable dins la boita , estabordit pel camp dels possibles.

Avèm trapat tres olargs, dos mascles e una femèla que revèrta, dins la meuna cachavièlha, la gargolha mestressa d'una catedrala tolosenca , lo mal, la cruseltat, la vergonha de la creacion. Cal saupre qu'un olarg còsta tant plan qu'una fusada de guèrra... N'avèm pas que tres, que pagaràn jamai los fraisses, coma o ressèga lo capitani comandant , en s' eissugant lo front ambe lo mocador del mecanician que se faguèt manjar , lo primièr jorn, dins las savanas de Termenos , putas bèstias òrras, que quitan pas de ressar los barrolhs, d'espetar los fusibles de sa preson magnetica , e de minjar tal de brontosoras, quitament lo braç que los avida . Los noirir aquí lo dangièr.

Lo capitani enràbia e nos insolenta de longa. Crida aprèp los subrevivents de la mission .

L' infirmaria es plena de malauts de tota mena. Nhafrats de las blassaduras òrras, cremats , rosigats , per vèrms , o per de lepras desconegudas , a mai pièger , avèm agut pel primièr cop un cas de mudacion genetica espontanèa, es a dire, lo cas d'una filha brava, que li venguèt una bana sul front, e de palmas al cuol. Lo medecin vòl pas mai la veire , pr'aquò un còp èra , t' aprometi qu'i fasiá per la vistalhar...

Per clavar , lo capitani comandant , que se fa sonar Aliberg de Monte Carlon, ( solide, qu'ai vist sa carta de vesita ) decidiguèt de los embarrar totes dins las gàbias voidas previstas per un dètzenat d' olargs , e lo demai dins las del bestial que serviguèron d' atraches pels mostres... Per los noirir, los olargs s' agis pas de se sarrar. O fasèm per una traponèla prevista al plafons.

Aquò fa que me soi embarrat, aquí dedins lo membre de las telecomandas , ambe lo fusilh.



lundi 3 janvier 2011

operacion Prometeus1

Sciénca-ficcion !!!!!!!!!

Operacion Prometeus



Me soni Albinus Glòb.

Qu'es un nom dificil de portar.

Foguèri nomenat electrician de Prometeus, sul concors, e aprèp maites tèstes variats. Prometeus la vièlha fusada , que se'n parlèt a las informacions, fa quinze ans, oblidada , fa bel briu , dins un canton de l'astròpòrt de Balanhac, coma un boita de sardas, tant vièlha que l'invencion de la ròda, òc disián , los oficièrs, e benlèu mai vièlha que l'invencion del fuòc , e de rire totes, cai, cai, cai ... Tant vièlha que l'equipatge volguèt pas i montar, al primièr r' abòrd ... A la debuta qué, puèi montèt al segond r' abòrd.

Levat qu'i montèron petats a la clau, orgulhós coma Artaban .... Aprèp la famosa nuèch a Lidoranch e Sodomegonorèas i èrem montats quitament urós . Una serada plan organisada pel promotor del viatge. Qu' eran venguts nos cercar a l'ostal en limosina Lo capitan comandant que dobriguèt la pòrta lusenta : Nicolaï Khoborobski.

Iolanda gingolava : m'en faras pas d'autras. Ten lo vici al còs. Alfonsi la sarrèt sul seu pitre en eissugant una lagrema. Me sentiguèri poirit...

Ieu perdèri quatre quilòs.

Per magrir te cal montar al Prometeus , veiràs fondre lo grais. Ren de mai fòrt que la paur per daissar la cencha espessa que t' empèsca de nadar ambe un flotador ... Vist que te dona la caganha aquel Prometeus . Que la paur encapèt de me far magronèl, estequit e pietre. Que d'aiga de caganha!.

Cò que me diguèt Iolanda mantuns còps. L'avias la volontat tu, bogre de feneantas. Iolanda es la meuna femnòta. Teniá de polidas esperanças per ieu. Que las ai decebudas. Coma o diguèt Alfonsi Baodèl un amic d'enfància que perseguiá Iolanda de longa e que mormolhejèt : mec Iolanda t'aima plan, mas pas al caumatge .

Me notèt que l'Alfonsi avia pas jamai levat una palha de pel sòl. E que la Iolanda me la clavelava la lenga en ressegant de longa: qu'èra un òrre pecat lo de la gelosia...

La fauta de Iolanda s'èri montat sul Prometeus.

Alfonsi m'abraçèt en diguent :

  • mec te cal trapar la dinhitat . Te cal montar al Prometeus.

Iolanda ne plorava. Me mostrèt lo camin de la redempcion . Un camin que menava a l'astroport de Balanhac, a la boita rovilhada d' escobilhas que se sonava lo Prometeus.

La Iolanda l' avia oblidat.

Quina engana....

Que se tròba , qu' ara finti lo tablèu de comandas, qu'es benlèu lo sol aplech que marcha encara. Tan es vièlh aquel petaçatge de fèrre que se trobam pas cap los plans , lo esquimas dels circuits de l'estacion. Ara que sem al cent quaranta unenc jorns de viatge, de reparacion me caldriá dire, que se passa pas una ora sens qu'una lampe roja , s' aluca endacòm mai. E que m'en ane ambe la lampa tòrca, al front , per cercar dins los corredors , e la pudentor dels olargs , lo senhal d'una pana , la beluga de la pana, e de la la solucion.