mardi 5 février 2008

Un vent novèl de Perpinha


Es l'occitan a mand de morir?

Consi explicar que los intellectuals françèses tant attentius a las vertuts d'umanisme , de libertat , e dels drèches de l'òme, siaguessen tant indiferents a la violencia qu'es facha a totas las lengas regionalas,e de'n primièr a la nòstra.
Totes los grands noms de la cultura o dels medias se chautan coma de lor primièra camisa de l'avenir de nostres parladis.
Praqu'ò , cal los ausir , quand parlan a la radiò , a la tele , o escrivan d'articles dins los jornals que sian parisencs o provençals, coma son ferotges ambe totes los dictators, totes los qu'afrabon las valors plan universalament françèsas , dels drèches de l'òme, de las femnas tanben, vertat, un pauc mens quand s'agis de las femnas. Que la França es fòrça tardièra per egalisar las pagas òme femna e respectar çò que se far pertot endacòm mai es a dire trabalh egal , salari egal.
Libertat egalitat fraternitat , sai que! mas pas per totes.
Los estrangièrs son pas tròp aimats d'aqueste temps .
D'i regardar de prèp , se pòd que s'agis subretot de postura , de mina. Sem per la diversitat culturela ......endacòm mai . Aici es pa ça mèsme . Aici tenem la vertat e cal pas venir nos donar de leiçons. Que sem nosautres que la fasem l'istòria.
Idem per la diversitat biologica.
Encara ièr al sèr , une matematiciana de la borsa, de prumièra es venguda sus la cadena tres nos explicar , qu'en Francia ont trapavem los milhors matematicians , avian una mena d'etica , a la borsa , e dins los burèls dels agents de cambia.
Me demorèt pas qu'a atudar l'estranja fenèstra e a me dormir. Que tot aquò me faguèt mai d'efach qu'una breçaròla al nen.

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire