Mièja nèch doctor Schweitzer


Es 11 oras doctor. Bona novèla lo malaute; que va morir en bona santat.
Solide que M Roqueta pena pas de nos menar a son paradis subretot lo Vèrd , lo UN .
I a aquèste raconte titolat :"Lo Bon de la Nuoch" que mostra los estajants d'un vilatge coma s'en legis rarament .
A començar per l'estrangièr òrb qu'arriba una vesprada , ambe son can Pastron, aquel caminòt , òme liure , sens cap de besonh , sens cap de mèstre , e que al mitan dels vilatgeòts e dels enfants s'agrada de lor parlar , d'èstre escotar...
I a Sidòbra per qual totas las invencions umanas del progrès son pas qu'un biais de nos enlucernar.
I a una vièlha a l'estage d'un ostal vièlh, que cerca lo sòm, e que s'espauruga qu'un rai de Luna venga li alisar la cara qu'es un sinhe de mòrt...
I a Liura e Mièja l'òme que dèu davalar al pòrt per trobar de femnas qu'an pas paur de l'agachar. E son amic e mèstre Mau Pensa, lo comunista lo rei per trobar un escais nom que s'empèga siul pic per tota la vida sus lo que n'es cargat... E lors enemics de totes dos , lo Rei e Nostre Sènher le Vièlh lo qual venguèt pas sonque veire lo sèu fraire sus son lièch de mòrt, per la rason qu'èra un traïtre, passat al camp de l'autra man , es a dire lo dels comunistes... Aqui Joana La Longa escaisonada "prega Dieu" per causa de son ventre pesuc onte se crosa las mans.... E qu'es una lenga de sèrp , una lenga de puta que trastola pel vilatge per qu'a sentit que se tissava quicòm entre una joveneta de quinze ans e lo filh de Joan de Malriu, que Joana la Longa pòd pas endurar l'amor , qu'asora la mòrt e espèra lo malastre per totes los que trapan de malautia...
Que dire del biais dels enfants joves de 8 ans a pron pena que van penjar lo Pastron , en li parant de boçins de sucre per l'enganar dins l'ombra de la figuèria entre que son mèstre òrb parla de sa vida en tota fisança , que d'"amics" li portan de vin espès que bèu, dins una boita de consèrva , sus la peyre de la font .
E d'Alis que camina dins la nuèch vèrs lo jove que la perdra....

Max Roqueta encantaire de l'escritura occitana... Pus naut que Pagnòl , dins "Joan de Floreta", pus grand que Giono de las 'armas fòrtas," pus aspre, que fau pensar a Steinbeck dins los "rasims de la rabia" per las desripcions que fa , mai que fòrtas e duras de la realitat umana.
Verd Paradis s'ameritaria un triomfe . Que tres còps o legiguèri e très còps m'encantèt...
Quala es la civilisacion que dona aital , a boca de sa nuèch tals caps d'òbras?
Qual es lo païs que gausa de tuar aquesta civilisacion?
Cercatz pas amics es lo dels drèches de l'òme

Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

petroli e democracia

poèta occitan