aici e ara a Maurice



La mar balaja los rocasses, e la pluèja lava los uèlhs. Mas lo solèlh torna totjorn. Luenh ,suaud, e bèl passa lo temps. Coma se ren non èra..

Commentaires

  1. Sempre he volgut anar-me'n allà.
    Però és massa lluny.
    Millor intentar estudiar des d'aquest blog meravellós la llengua estranya. I el talent! Déu em feia gandula:-(

    RépondreSupprimer

Enregistrer un commentaire

Posts les plus consultés de ce blog

petroli e democracia

poèta occitan