mardi 21 avril 2009

marchar jos l'aiga

L
Lo batèu jitèt l'ancre dins un endrèch pròcha d'aquèl. (que ma faguèron un filmqu'ai pas agut lo temps de veire).Te fasia una calorassa del diable. Praquò, una minuta avant , passèt un traça de ,tal un brumisator, ridèl de pluèja e lo camandant davalèt se cercar una mena d'imper,tipe grand nòrd canadiana , e me prepausèt de far ço parièr.
Coma l'aiga es clara coma de cristal se vesia cap de peisses , sable òc e algas tanben.
Jesus marchèt sus l'aiga e nosautres èran vengut marchar sul fons , al mitan dels peis.
Cal saupre que per aquò far, cal se passar un casque pesuc una trentenat de kilò.Sul dessus i a coma una valva que s'i fixa una canèla de caotcho qu'es cargada d'enveja de l'aire natural jos lo casq. Coma l'aiga es tant linda òm pòd creire que i a pas qu'un mètre de fons. Error, n'i a cinq.
amai de marchar jos l'aiga , avem fach la multiplicacion dels peis amb de pan , belèu qu'es lo contrari?
Per dire quand sem arribats al fons , i avia ren, ren, pas una quitia estèla , pas un craba .
Avem distribuit de pans e subte lo monde voide e mud s'animèt.
Un pauc coma al Sahara . Un bedoin s'arrèsta e pausa una napa per vendre quatre babiòlas ,dans un luòc onte i a pas degun, e miracle la pratica sòrt de sab pas ont. Lèu lo monde s'amolonon per discutar los prètz...
E ben aici foguèt çò mesme . Marchavi dapassèt sul fons sens i creire , pèi los peisses son sortits de pertot. De que far una polida fotò.
Nos passejèrem un brave quart d'ora, gentament. Puèi tornèri trobar lo pont brutlant e trapèri un crane còp de luna.
Devian tornar al pòrt mas lo telefona tindèt e sem tornats al cap de la vesprada.

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire