vendredi 16 octobre 2009

La filha e la besenga


La filha se passejava per l'òrt. Venguèt la  davalada, subte. Que d'un còp lo temps cambièt.

La vèlha lo termomètre marcava 28 grads , lo lendeman , a punta d'alba, gelèt.

L'aucèl dispareguèt lo 23 d'octòbre . E lo 24 estatjava  Carcassona.

La filha plorèt, mas que vejèt una causa blanca sul pas.  

Jos la pòrta trapèt un papèl jaune, de la tencha blava que disià:  pòdi pas pus demorar aici que me gèle las coconhas , mas te disi a lèu, oblidètz pas e cante ambe ièu : t'esperarai a la pòrta del parcatge, serà aqui dins la polida autò , que farà nuèch  mas ambe l'esclairatge, que podrem  veire dusc'al cap del costal.... 

Al cap  veirem las torres de Carcassona, nasejar  a l'azuèlh de Barbeira...

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire