vendredi 20 novembre 2009

poder del ponent


L' esclafiment volgut e lo poder de la grandor ponentesa. chaplas e lo demai...

Ensaj e totas las desencusas a las familhas....


Los cans corron aprèp las veituras, subretot per las carrièras dels vilatges perduts. Amai dins las carrièras dels païses endarrieirats , que sián poscosas o quitranadas de fresc , polidament merdosas o, plegadas d' empudesinas olors , cubèrtas de quitran caud. Per ne far coma de variacions de colors ambe de quitran roja , verd o blau, multi colors, per astre d'un biais, lo biais qu'agrada tant e mai als elegits, quitament coma l' arcangèl que raja del dentifrica, o del tuba de chuca tomata, e degota de la puncha de sa forqueta, a l'abroa de la sieta , o qu'escampa sa nívol jauna de mostarda industriala sus la tèsta de las patanas . Entre que se sarran per copar los ribans , los responsables de l' inauguracion d'un cagador pagant, gigant, que revertariá un centre comercial titanic, sus l' unenca placa del vilatge justament , que far dire als vièlhs: imagina Josèf? pagar per anar cagar.

Solesa Occitana.

Corron per agantar los pneumatics, los cans . Subretot quand s' agis de veituras estrangièras , al pais. D'unes canhassas se tuan d' ensajar de machugar lo caotchoc espés , qu'i daissan las dents e qualques cops las maissas , la del bas, esclafada coma lo dentièr de la grand, tombat dins lo quicha purèa, e las còstas quand los rodals passan, sul ventre, poòf....te far pensar a las Dents de la Mar, quand la jova se banha mitat nusa e que vesèm nasejar lo perilhós sens poder artelhar , las onglas plantadas dins lo simili-cuèr , la coa de la bèstia que tira drech . Cap al seu pubís a pron pena amagat. .

Alara japan que japaràn lo ventre dubèrt e los budèls espandits a la luna de miègjorn. Per atalentar las agaças , los lusèrps, los corbatasses .

L'òme es grand . Pus grand mòrt que vivent. Pus vivent bandant que mòrt.

Los cans corron qualques còps a costat de las portièras de la veitura. De cada costat . E que la quita veitura sap pas d'ont venon aqueles cans que galòpan l'escruma als pòts , coma s' avian trapat la ràbia . Coma se la te volián donar la ràbia. Los cans t'escorsan e grafinhan la pintradura metalisada de la mercedes camioneta .

Per astre la ràbia l'an tuada, pastorisada, levat , los que bevon , a la nòstra santat , cada matin, un brave veirat de sang roge , un sang linde e clar de trabalhadors nècis , pasta de la creacion , sindicat o pas , aquò's pas la question sens malvolença , qu'esclafa dins la mach, lor volontat divenca, per la simple rason capitalistica que cal ben crear un «diferencial» de pression , per qu'espeliguèsse la civilisacion ponentesa , cal d'unas volontats sens flaquesa , sens rabia per que las causas arriban. Tota la civilisacion ponentesa es basida aquí sus , lo «diferencial» de pression , entre los qu'an ren e los qu'an tot, e qu'escampan tot a las montanhas de las escobilhas , a los que furgan dins las montanhas d'escobilhas, lo diferencial de pression , lo motor del progrès, l'escalpraire de las catedralas, l'arquitècte de las ciutats formiguièrs , los qu'an tot e qu'escampan tot a las escobilhas , sens asirança , sens jòia , òmes e maquinas , totjorn per que vivon aital mèstres e esclaus , dins aquela comunion contra natura de la carpa e del conilh, ont la molonada de patiràs, lo non res de las crucifixions comptan per ren , entre que lo poderós justifica totes los los crims, totas los chaples , coma una pròva de son astra poderós, fisada per Dius, e que volontarià de pas se trachar del non ren , dels crits e de las grèmas de l'autre , gleva , fems, sang de la Tèrra , ciment gloriós de las piramidas , de totas los monuments , qu'ondrem dins los libres d'istòria, las istòrias bèlas per breçar los nèns al nom de la ròsa, mas al nom de la beutat, de las sofrenças , de las necessitats, reis de la destinada comuna , espaurugats unes còps, mas autò-perdonats, de mudar lo monde cada jorn, en una mostruositat de fièra, en tèrratremol , blassadura plonda entre los qu'an ren , quitament pas un eurò cada jorn, que sómian pas que d'una vida normala, manjar , dormir , se sonhar, assegurar l'avenir pels enfants e los qu'an tot e que se sabon qu'aquela diferéncias de nivèl , de pression , d' enauçada o de cabussada, d' astre, artesan de l'astre , d'un dessenh major de Dius benlèu , sus la Tèrra que se plega cada jorn mai dins d' olors de mèrda e de sang ; aquò's lo secret de sa riquesa , lo secret de son astre ...fraires bessons, caraunhas sòrres umanas cargadas per elses de nos mantenir la pression sagrada, caraunhas cargadas de servar al niu, al còr, la ràbia, la pesta, e las malautiás per la grandor de l'engenh uman, per que nos demòra totjorn qu'aquela pesta umana.
E tot aquò per servar son poder , coma se servava entre sos dets l'aiga gelada , coma se sarrava sus sa quèca un ponhal d'espinas per se castigar de la siá flaquesa , tre que pareis que l'umanitat dins Africa , dins America , dins França o endacòm mai i alenarián melhor...

Qualques còps los cans son verds . E òc arriban que los cans sián verds coma lo jolverd , e degun o creson pas los cans . Que son pas de creire de cans que se mascanhan aital. Sens se poder dintrar las dents.

Verds o blanc o roja o blau . Quina idèa!

Qualques còps los cans son jaunes subretot las canhassas , sabètz la mena de gròssas canhassas , que te niflas sonque las solas en agachant alentorn en frenissent del cuol.

Corron tanben al costat del retrovisor. Mas en se mesfisant de las ròdas. O d'un còp de volant malfasent.

Quand t'arrestaràs , mesfisa-te , te pòdon agantar en frenissent del cuol.

Sus una paraula del diferencial de pression ponentensa e de la grandor ponentèsa dicha per Strauss



Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire