dimanche 12 février 2017

Amianta



sul camin de Cap Creus: una agla que coa

 
Teni una amanta , dempuèi un an ; m'amaga lo cap de son mantèl de seda.
Pòrta lo polit nom d'Amianta , e son amor descabestrat m'empacha d'alenar.
Non coneissi pas cap son còs , ni sa cara, ni sa cabeladura bèla.
Sonque me ditz : m'aimas tu? vergonhós me cali ; solide l'ai dins la pèl
Tota la nuèch fasèm l'amor e m'arenca la crida de la tressusor ,
mentre qu'ela debana lo meteis filme de nòstra cachavièlha .
Crida: m'as ja oblidada Ninon? Nosautres es a la vida a la mòrt
Se frega lo nas ponchut coma una àrpia sus ma pèl lusenta que galina.
Quicha sos pès sul meu ventre ufla , e escupís de plaser son nom de masca
Fins a l'auba me mossega las pòts en mormolhant sos mots gorrins.
Lo jorn naseja , e fica la golarda Amianta , sa lenga dins mon palmon drech ,
Per trapar las darrièiras gotas que perlan tal lo rosat susat del truèlh
Que se remembra los milierat de miserables que l'espèran ; pelegrins
nècis , qu'auràn lèu sus sa lenga la sabor agra de la sang ,o sas lasgremas.
Aquò's lo moment de s'aconsomir e de dormir fins a miègjorn.
Se'n va sens se revirar , mas sabi que tornarà tre la lum atudada 'queste ser.
Amianta me fa morir, dapasset  segur, cada nuèch , cada jorn un pauc mai! 


AF

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire