lundi 28 août 2017



Lo Tipe va cantar;



I a quicòm de novèl , a l'asuèlh, coma un crainament...
vengut dels fons del cèl ,d'un pitre desconegut, d'una caforna
Un òme qu'udola ambe los lops, magre coma un dròlle del Sahèl
Ai plan entendut son bramal de singlar acuolat, per la canhada
mentre qu'un palfèrre li furga jos las còstas, al gràs del ventre,
Levat qu'es pas gaire gras lo bramaire , e que ten pas la nòta
Anèm me digatz pas que l'avètz pas ausit cridar, o vist, se rebalar
Tot vestit de pelhas roginèlas , lo cap plegat e las mans cremadas.
La dolor es tornada jos las còstas bassas e l'òme quita pas de bramar,
Inuman , nos fa un pauc vergonha qu'òm diriá una bèstia falorda ,
Coma la vaca mitat escorgada , penjada, que vòl fugís l'escorjador;
La dolor es tornada jos la còsta bassa, e l'òme udola la paur;
Que la canhada , va lo manjar per tròces en oblidant la dolor,
Alara crida l'espelofit , pietat, crida a l'ajuda, per morir pas aital,
Sul trepador, dins la nuèch una ambulància fa mirgalhar sa lutz blava.
E los neons , las teles , e los portables s'alucan en cadéncia.
Òc mas de segur la dolor es tornada e lo tipe va cantar sa cançon.
AF

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire