dimanche 17 janvier 2010

franchouillard


AVATAR lo film polit de veire a l'ora d'ara, e per long temps, probable. Una referençia qué. Un film de Cameron lo cineaste del meravilhos. Coma l'aviai manquat las autras setmanas per causa de raumas e de gastrocaganha aguda , me jetèri defòra per lo veire enfin, tre qu'encapèt de marchar pas coma un riton.
Lo film mostra clarament lo biais dels colonisaires e la violencia. Dison
I a una riquèsa aqui , e ben anem te tuar per la te panar .
Cal dire qué , coma oblidan totjorn, per la colonisacion l'Euròpa es sus lo podium. Fan rampèl, Anglatèrra, França, Espanha , Portugal , Olanda, Italia, Alemanha, totes païses que s'agradan fòrça de far la leiçon a la Tèrra entièra. De milions de mòrts , ambe una brava tropelada de malastres que contunhan uèi. ( darrièr malastre le genocide del Rwanda, lo malastre eternal d' Haïti, de l'Africa, lo talent, la set, l'enveirinament de la Tèrra ) Benlèu que lo resson èra tròp fòrt per las aurèlhas universalistes de l'exagòna , que, fa bèl temps qu'an virat la pagina, o que somian d'o far...
Dins la sala de Mureth, èrem pas que nòu . Vertat que lo film devià pas mai passar aqueste sèr. Mas una astrada per ieu.
Un film eveniment que fa d'ombra al francò-francès, e a las realisacions quitament nepòticò-familhalò-estequido-agrolidas de l'esperit universaliste prigondament franchimand, nascut de segur de la capitala, que ne'n parlèt pas gaire, (tròbi lo mens possible), entre que lo film de Cameron tustava, cada jorn, los recòrds de frequentacion del Chti.
La Despacha que s'engana pas quand s'agis de cridar dins la galinièra ne diguèt aqueste dimentge , " que, enfin AVATAR baissava clarament" . Vos daissi amaginar que Cameron foguèsse estat francés consi nos aurian eissordats.
Mas aquel jornalòt quitament comunal, trobèt leu son consolamentum, per nos regaudir, (lo meteis cada còp dempuèi d'annadas quand tot va mal), coma lo d'un media , d'un Estat novèlament arribat a l'independéncia: un francés valent , sonat Poniatowski encapèt la 131 unenca placa als jocs del tombar de nogal de pruna, a Jacarta ... Còcòricò
A la sortida trobèri un temps de mèrda, e aquela musica polida (per ieu)... Quasiment casut d'Eden.

video

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire