dimanche 30 mai 2010

mans crosadas e juntas

Pregarias

Mans claveladas, mans jonchas , per pregar ,

A d'unes Dieus sords, que se rison de totes.

Aqueles Dieus garrèls dels òmes, oblidóses.

Que sia per la pluèja, la vida o las amors.

Los Dieus sus son cadièral:

Lor donèron l'òrt, lor donèron la Tèrra, com' un òrt.

Un òme:

En nos disent qu' aval, auriam pas cap de tristum ,

Quitament pas de malautias, d'espinas, de patiràsses.

Un dièu pichon que brama:

Vos disi, vos disi : aici pas cap d'enganas ,

Cap de tranugas, que te sufis de m'asorar.

D'unes Dieus decebut, als autres amassats:

Tira, la Tèrra èra un paradis, confitura pèls pòrcs .

Que s'ameritan pas la Tèrra, aquelas moninas .

E d' artèlhar pel monde, que lor avem fargat .

E se virant a la monaca suplicanta, l'òme de genolhon, :

Ajas pas paur l'amic la Tèrra es un paradis

Vai i buta davant , e prega ton dieu te disi.

IEU:

Dempuèi nos gaitatz amont sus las nivols,

Al pompidor reial, de l'espectacle grand,

La mèsa sus l'empont éterne dels malastres,

L'uèlh empegat al trauc de la sarralha blava.

Vos trobètz descorats , benlèu, pels jòc uman.

Quand montan l'escalièr tibat de sèda roja .

Quand raja lo vomit de la sang, d'un ventre mòl.

Excustaz me pel agre, senhers quicòm me dòl

E la cridi dels lutjaires al repic, quand dison

Lo budèl al punh, brandissant la bandièra

A plen pitre son imne religiós e sa guèrra.

Musica celèstiala d'una ongla sus un pairòl.

Un dis :

E las maires, n'ai pron de las ausir gingolar.

Las maires!

Un s'espaventa:

Alara que son nen se crebar de talent? .

L'autre:

N'i a pronses de totes aqueles malastres

Un autre

Soi cansat d'aquelas pichonèsas umanas

e se'n torna jaire

Me revelharètz per las publicitats , sabètz .

Quand totes se batan entre elas

per un bocin de pan.

O la nòstra glòria.

O per ren de ges

Aquò's la cançon rèssa .

Los Dius nos an daissats e nos trobem liures.

E ne savem pas de que ne far ...

vendredi 28 mai 2010

la mort del paire

La mòrt es aquí, pròcha.
Entre colombas e nívols blancs.E moriguèt lo paure el.
Pareis que sofron fòrça ,
las veusas abandonas.
Que son de planger.
Totjorn de cercar ... una espatla...
Un òme responsable ... Qué... Per un orgasme , un pauc de moneda o la normalitat...

Paraulas paraulas paraulas

jeudi 27 mai 2010

Amont lo Pais de Cocanha



Ont te'n vas?

Amont...

E ont arribaràs ?

Amont...

Amont darrièr las tres montanha? Las rivièras? Las mars ?

E òc...

E lo nom d'aquel païs meravilhos?

Lo Païs de Cocanha ..

Cocanha?

Òc ...


mercredi 26 mai 2010

rosas e rosas e.... rosas



Ròsas d'aujòls , polidas flors secrètas, de los mils petals, que nòlon son perfum, per d'òmes oblidós , destimborlats pecaire , que sòmian que de guèrras dins l'òrt enfestolit .

A que te pòsca encara alenar, ròsas amigas , en butant las tampadas , en agachant lo cèl, per devinar lo temps que serà de ma vida , e que las tias lusors mescladas de negror, sian sòrres de mos raisves , de ma boca assetada , quand me cline amont al teu mont de venus ...

mardi 25 mai 2010

miami e floride

Que la mia femna la trencadorèta , s'acapriçèt de Florida e de Miami . Sabètz las femnas. Disneysword, disià; imagina trencadorèt , me diguèt, monta-davala ame los dalfins, d'esquina.

I anèrem . Un païs polid mas un cafè de pissa .

Polida mar , mas amudida, a mand de morir, la mar, dempuèi que pudis a gasolina.

Que la podon pas tampar la canèla.

dimanche 23 mai 2010

Ordinari del monde


Ives Roqueta sai que, lo mai grand escrivan de l'ora d'ara.

Per n'escotar un tròç : camba de boès de son libre de novèlas 'L'Ordinari del monde " i podètz clicar aqui sus... Una pluma poetica e crudèla coma un bistori trempat dins lo vinagre , e que reverta d'a fons la nòstra la vida ordinari d'un monde que pareis estequig .


jeudi 20 mai 2010

Unesco la journee mondiale de la diversite


L'UNESCO e la diversitat umana



Deman divendres 21 de mai, l'UNESCO demanda a totes los païses de far un esfòrç pel respet de la diversitat.

França mena la lutja per aquela diversitat mondiala....

An produsit un tèxt dins l'esperit de la declaracion dels dreches de l'òme e del ciutadan.

Podètz anar vistalhar lo siti que ne parla aici sus ....

E per totes tres ròsas

mardi 18 mai 2010

My God


My God where is the godmichet?
That is the question for men and women...
We can to arrive to orgasm, a little, with condom ambe un godemichet.
And life look at a giant... condom.

Mas los qu'an de colhas , an pas besonh de godemichet .

Espèri per vos qu'estudièt english coma ieu dins las annadas 60...
Se que non aquò's dificile!

Que i a que los de las annadas 60 que me comprenon. A A A A

samedi 15 mai 2010

respect des cultures et avenir de l'UE , la Belgique

L'eclatement de la Belgique et celui de la France en suivant

D'après l'HUMANITE

"Resterait-il alors d’autres ressources à la Wallonie que d’être satellisée par la France ou rattachée au voisin francophone  ? Paradoxalement, une telle annexion pourrait accélérer le démembrement de notre pays. Il est évident que la Wallonie négocierait son entrée dans la République en obtenant un statut spécial de type alsacien mosellan. Mais, plus gravement encore, ce rattachement « linguistique » activerait les revendications séparatistes ou ulra-régionalistes dans les régions françaises dont la langue d’origine n’était pas le français. Et comme la pression de l’Europe des régions, relayée par l’UMPS, est très forte, la République « une et indivisible », déjà très affaiblie par les « décentralisations » successives, n’y résisterait sans doute pas. Ajoutons que la France aurait immédiatement des problèmes avec Strasbourg, l’autre « capitale » européenne, car une partie de la bourgeoisie alsacienne ne cache pas son vœu de transformer cette ville, jadis « ville d’empire », en ville européenne découplée du territoire français. Bref, c’est l’Europe issue de la Révolution française qui se détricote, pendant que réapparaît l’Europe impériale et vaticane d’avant 1789… au nom de la « modernité »  ! Quant à Bruxelles, que deviendrait-elle  ? Un territoire « indépendant » où la guerre entre francophones et néerlandophones serait de moins en moins larvée  ? Et, cerise sur ce gâteau maastrichien, le territoire bruxellois ne serait-il pas « idéal » pour devenir la capitale… anglophone du nouvel État fédéral et supranational maastrichien, sur le modèle du district fédéral de Mexico ou de Washington DC  ? Bref, les peuples ont tout à perdre, en Flandre, en Wallonie, en France et en Europe, à un éclatement belge, car la mise en place d’un État européen serait une avancée majeure pour l’impérialisme, y compris pour l’impérialisme US qui, avec son acolyte allemand, domine le port d’Anvers. Certes, ce scénario reste aujourd’hui de l’ordre des hypothèses, car la crise de l’UE et de l’euro est éclatante. Mais ces gens ont l’habitude de régler leurs problèmes par la fuite en avant… et la devise de Gramsci doit nous préoccuper  : « pessimisme de l’intelligence, optimisme de la volonté ». C’est pourquoi nous sommes solidaires de ceux qui, sur des bases de classe, par exemple en demandant une circonscription électorale unique pour la Belgique (pour casser le monopole des partis pseudo-« linguistiques »), veulent sauver l’unité belge, et nous invitons les Français frontaliers qui travaillent en Belgique à soutenir nos camarades belges, tout en prenant très au sérieux le danger euro-séparatiste, car il se pourrait qu’un jour la « blague belge » finisse par tourner très mal  !"

jeudi 13 mai 2010

bala bala laaa

Aqui un istoriografia de creaccion contemporanèa. Per de qué ? Que dis a l'encòp la beltat umana e lacapitada d'una creaccion mai qu'extraordinaria, es a dire una creaccion sens ren.... A posita...


Que i a des copuras de longa e que compreni pas per de qué...

mercredi 12 mai 2010

expo12.wmv


Blabala balala . Lo temps Balal, LOs òmes balalbalala. E damn serà tot parièr....
Balalabla

mardi 11 mai 2010

canibalisme


Los milliardaris francés an decidit d' ajudar lo país , rapòrt a la deute.

D'ara enavant an decidit de manjar de caviar sens culhièra.

Per estalviar l'òr. Qual òr o pòdi pas dire....

E van donar lo papièr del tiquet de caissa.

per ne far del papièr pèl cuol.

Tot aquò se passarà en China.

Ambe de trabalhadors , pagat ambe de botons de bragas.

Pas coma lo trabalhador francés e lo foncionari que val pas res.

Dins l'escudèla drechament minjaran lo caviar.

Drechament al cuol del topin... Coma fan los pòrcs...

Ambe las castanhas que coston car... Salopariás de castanhas..

Coma lo salmon salvatge , los tripons, la benediccion papala.

Mas per de qué parli aital?

Una solidaritat qu'aimariam de veire mai sovent....

Que l'òme de Tautavèl i podiá pas pensar.

Cò que mòstra plan l'evolucion e lo progrès actual de l'òme.

Mas diaussis ont s'arrèstarà l'òme ?

E per de qué pas lo minjar l'òme?

Mas per de qué es en trin de se far.

Chut

A . òc

lundi 10 mai 2010

saladas vertadieras


Amics occitans vosautres qu'aimatz de legums naturals

Vos convidi a Portet lo 17 de mai a 19 o 30

En facia de la gleisa, a l'ostal dels temps liures.

Per aparar l'occitanitat, es a dire los legums de qualitat..

E d'aparar l'ortalièr trabalhador que trabalha .

Coma un còp èra.

Que l'occitan aima de manjar sens pesticides ni erbicides.

Entre tota l'annada 2010 per un prètz agradiu .

E que podètz venir en familha per un acamp d'informacion..

jeudi 6 mai 2010

Pica borron

LO PICA BORRON


Ambe son pipachon roge coma una guina,

Sos limpets que farian rampèu a tant d'aucèls,

E malgrat qu'un poèta , aquel que l'assassina,*

E demanda perdon en li barrant los uèlhs,


Pei, gafat de regrèt, en vèrses tindarèls

Li jure de plus tuar ren de çò que camina,

E qu'aquel doç poème ont l' Amor se devina

Ieu l' aje fach aprene a mila enfantonèls,


E! nani, pòdi pas aver cap de fisança

En aquel pistolet, que ven far sa pitança

De borrons al moment , juste , coquin de sòrt!


Ont se van espandir; ont seran plen d'abelhas,

Que siague perseguièrs , perièrs, pomièrs o trelhas,

E que faràn, sens el, l'esplandor de mon òrt.


D'Enric Mouly trach de son libre A Ma Treson (coleccion dels Grèlh Roergas)



*Aquel poème es: «la mòrt d'un bovet» de Brizeux.

mardi 4 mai 2010

BURCA OCCITANA

Burqa

La burca aicí se pòrta dempuèi mai de dètz sègles . Sus la boca de totes, òme, femna e enfants tre la naissença. França permeja la qualitat de la burca d'una man a l'autra de Dunkeerk a Tamarasset , excusatz a l'auçada de l'univèrs , espandis la seuna universalisat a mai dins Occitània. N'avèm tantes de burcas que ne volem , a flor de lis , o blava , o blanca e roja. Que que sia lo governament velha que nos falte pas la burca, a cadun. Mentre que los elegits occitans causisson en majoritat l' estring . Que l'elegit occitan es aital , vòl lo TGV , un tap dins lo cuol , e las subvencions parisencas. Ame Assimil parla ponchut melhor qu'assimil.

Aicí a pron pena se i a qualques protèstas. Cal d'esfòrç per ausir « CAPITÒLI » o « JOUAN JAOURES » dins lo metrò tolosenc. Una causa que seriá normala tot pertot , endacòm mai.

Cap de senator, a pron pena qualques conses, mantuns còps vergonhoses , quitament jamai d'academicians , sabètz , los papagais polits de la diversitat francesa , los luchaires aluserpits per la diversitat de la Via Lachosa , se trachan de nosautres, levat quand nos cal anar se far crebar la palhassa.

Aital gaireben de l'esquèrra extrèma, a la drecha extrèma , los francimands son totes d'acòrdi sus un fach fondamental: lo francés es al centre de tot. França mostra lo camin al demai del monde, e lo monde l'escota. Cal dire la vertat que quichi : son qualques uns que vodriàn ajudar sens o poder vertadièrament o sens comprendre.

Cap de francés se demandarà jamai , per de qué França , tre la desliurança de 1945 , partiguèt matar las colonias. La resisténcia foguèt pas segond Mitterand e Balladur ( discutida de França Cultura ) qu'una afar de 2000 personas VALENTAS MAS PAS GAIRE NOMBROSES. Mas alara???? ( Per de qué l'IEO, s' esquinta d' explicar que los occitanistas son pas de colabòs de Vichi?)

Lo tablèu es gris . Vira quitament al negre quand fintem del costat dels sindicats. CGT , CFDT, FO , CFTC , SUD , FEN, Autonomes, sabon pas sonque que l'occitan existe , la lenga d'òc es una lenga e, dison qu'an pas gaire de temps per se trachar d'aquelas colhonadas de lengas . 100 ans qu'aparan lo poder de crompar ... E que tot ara s'amonina desbordèla, e cabussa.

Pr'aquò mantuns còps, via lo CE, an de se trachar dels centres de vacanças e fan ren, per pas dire mens que ren , per far conéisser la diversitat linguistica de l'estat galinièr.

Demorarián las glèisas que prèchan qualques còps en òc, e òc .

Per dire fin finala que lo tablèu que pareis òrre, belèu qu'es polit . E òc avèm ganhat. Podem pas pus creire a las farlabicas.... Una victòria qué!

Los òmes creson pas cap de las paraulas politicas....

Fin finala lo partit UM-PS nos desuèlhèt del esquèma de la Franca etèrna, republicana , laïca, sociala e nos mostrèt que l'escòla , la santat , la securitat sociala son pas que d'idèas a mand de desaparéisser, quitament coma las lengas minorizadas.

Levat que per nosautres, occitans son d'idèas per l'avenir....

Cap de television , de jornal nacional, d'escòlas occitanas, de professors? La republica pòt pas mens (mens que mens) far, e mòstra qu'es arribada al cap de l'esquizofrenia .

Deman , la burca , la portarem pas .... Que volem pas d'aqueste mond del mercat poirit. E que l'aurem pas....

Levat se Le Pen nos fa beure l'agre dusca'l cap.


lundi 3 mai 2010

barracon de Gairal


Se pòt veire que lo barracon de Gairal es polit. D'enfants sai que li an dessenhats sus las parèds de trianglas a la mòda inca.
De barracon aital cadun n'aguèt un còp èra , ne fabriquèt entre las brancas , al temps sèu de l'enfància, qu'es per aquò que, subte m'i retrobèri.
Praquò, aquel barracon es tant vièlh , que los peregrins i estajavan a la debuta del romaviatge de Sant Jaume.
D'aquel barracon , una occitana faguèt cap de fugida. Levat per se rescondre pel campèstre, o la nuèch, dins aquel barracon que lo progrès vòl destrusir.
Mas entre las paginas , cap de traça de regret. La mestrèssa ensenha la diversitat, la natura, mas es amorosa. Lo vilatge o sab.
Los òmes , las femnas parlan clar de las afars sexualas..... dels autres atalentas d'amor . E los enfants son ensenhats dins lo respet del saber.
Lo vilatge es una comunautat dubèrta, jos l'estelada , que m'agradarià d'o saupre qu'aquel vilatge foguès totjorn viu.
Gairal m'agrada....

dimanche 2 mai 2010

solubilitat

Solubilitat Occitana?


???La nacion occitana , l'idèa occitana, la lenga occitana, lo concep occitan serián solubles dins un encastre mai grand???

???A l'ora de l'Euròpa( encara que ) la question de las nacions minorisadas, la del respet de las lengas oblidadas, mespresadas, escanadas, dels pòbles qu'an pas lo drech de montar sus l'empont internacional son totjorn d'actualitat???

???Que sia "universalisanta", democratica o respectuosa vertadièrament dels dreches de l'òme , de la diversitat tancada sus un territòri, e qu'aja senhadas totes las chartas conegudas del mond, de l'ONU de l'UNESCO , de l'UE, un país podrián prendre en carga los problèmas de las seunas minoritats???

???Un grad mai bas, un partit podriá prendre en carga la pròtesta occitana , basca, catalana, corsa, creòla, galèsa, bretona, sonque per ne parlar coma de sa volontat de prendre en compte la diversitat de la fauna e de la flora , de començar al nivèl de la sia lenga ??? Sens prendre en compte lo drech fondamental de tot pòble , de s'escalprar son avenir, que sa cultura raja de son biais. ??? Cossí se podriá far l'encastre estequit d'un partit.???

Aguèssem pas que lo quart de las libertats catalanas o bascas auèi seriam contents. Mas l'actualitat catalana, basca, tchetchena, tibetana, russa, americana , indiana e un fum d'autras nos mòstran que i a quicòm mai que la benaürança de se veire donar un tròç del drech d'èsser de çò que de tot biais sem, e de çò que de tot biais demorarem. Lo cat fa pas de can e raca raçèja

???E que son pas las libertats formelas ( universalisme françés) , o realas ( coma dins Espanha , Anglatèrra , Itàlia , Alemanha, ) en rapòrt de las lengas, qualques còps donadas d'un paternalisme en cerca de bona consciéncia, que càmbian l'evolucion etèrna de las minoritats es a dire lo sens de l'istòria . ???

E l'istòria ditz pas qu'una causa : que los pòbles cercan e cercaràn totjorn un mejan per se trobar sa libertat. ???


Alara l'occitan soluble?


Me pareis que non....