mercredi 25 novembre 2009

desir mascle



Desir mascle. Una istòria per de rire


John se metèt de desodorant , pel quatren còp de la serada. Una mena de perfum que costava la pèl de los òsses, per pas dire la del cuol, mas que te las enfadava fòrça plan, coma fan pels parpalhòls , los engenhaires de l'INRA, per recaptar lo femelum e qu'arriban d' amassa, per pollinisar las flors . Que s' aparelhan ambe de semble mascles que las enganan , ambe sos feròmonas coma las canhas gorrinèlas.

Aquel produch de perfum, o fasiái venir d'America. Un tipe sus internet qu' escriviá consí tombava las femnas coma las moscas dins lo mèl. Un tipe borrut mas ponchut .

Tres paurièras i èran passadas, merces del perfum : Roselina , Miquela, e Joana .

Mas quicòm me tafurava , subretot la darrièra serada , ambe la Joana , que risiá de longa coma una cavèca , sens comprendre qu'èra prèsa coma dins la tela de l'aranha , somesa , e que deviá udolar son plaser amb' ieu, de compas ...

John èra pas qu'un levandièr del plaser . Lo desconéisser lo metiá dins una ràbia caborda.

Levat qu' aicí s'agissiá pas de flors mas de son vièch . Al cap de la ferralha , de l'esca se vòls, i avia pas que son vièch poderós , que menaçava d' espetar tot sol , als mòbles e als pondes .

Me fasiái sonar John . Que lo meu nom pichon de naissença èra Desirat. Amagina Desirat . Que lo podiái pas mai endurar aquel nom de nèci benesit , que me remembrava tot còp, l'imaja d'una fotografia de cuol nud sus los coissins de belors rojas, fotografia sagrada que la grand gaitava l'uèlh beluguejant tre que passava lo sulhet.

N'aviai un sadol de manièras .

Teniái un pitre de gigant , de cuèissas coma de barricas, podiái levar de la fonda, mai cinquanta quilò d'un sol braç . Èra pas mai un cagarèl. Lo John novèl èra arribat , l'òme de la sorna figura que ten son vièch drech.

A mai me gaitèri al miralh. Me remirèri son cos escalprat quitament sus un modèle grèc . Un vièch d'ase coma la bana del simbèu. Que las rendiá malautas totas. Un cuol coma Apolon. E lo nas , totjorn proporcionat al sèxe, recòrda te . Lo nas lo sinhe de la poténcia sexuala.

Correguèri dusca la cosina . Niflèri l'odor meravilhosa del conilh salvatge que cofissiá dapasset dins sa chuca divenca.

Que la bèstia deu èstre copada en pichòts tròçes . E òc. Se te vòls trapar las femnas escota plan.

Te faras copar la bèstia en parts menudas , que faras retornar dins la padena per lor donar aquela color meravilhosa, iranja, que sola trapa, lo conilh de la mame, e lo de la garriga .

Un còp daurat aniràs veire la tata de Sant Jòrdi , que te farà un salsa, tre que sonque de l'alenar , te la tartinaràs sola sus las lescas de pan. Puèi doçament . Cal estudiar l'ora de l'arribada de la Silviana .

Vist que ton conilh es ja mitat cuèch, te demòra pas que de lo far marinar ambe la salsa de la tata. Atencion pas tròp fòrt, truca boissons .

Aquò te farà coma un segond perfum.

Aquí la segonda idèa . Coma fas caufar lo forn, normal que fasca calor. Alara passas un faudal pichon que daissa los braces liures, e que descubra tanben ton pitre , vesètz coma los jogaires de rudbi del stade Tolosan, quand se passan la servieta al ras del pubís dins las vestiaris ... e veiretz que se la filha se leca pas las potas, alara solide qu'es pas normala.

O vos dirai pas tot .

Me teniái l' ereccion . Ara lo perfum mostrava son eficacitat . Me butavi entre los mòbles coma s'èri bandat.

Benlèu qu' aviái forçat sus lo viagra. Doas pilulas d'un còp. Benlèu èran de tròp , vist que bandava de longa coma la muòla del grand dins las vinhas. Lo còr me polsava a los timps .

Sul còp m'acordèri un pastaga de mai. E una oliva . E un toast ambe de tapenada. Coma s' aviai besonh de bandòl !... L'ereccion m'èra venguda, subte, feruna e dobla.

Me prenguèri lo vièch, per lo téner drech, correcte, e l'amagar, qu'èra tant redde que podiái pas mai lo plegar. Que sabiái pas ont lo metre ...

Me caliá leu cambiar de vestit. Causiguèri un jean. Mas o voliá pas s' amagar, lo vièch.

Ausiguèri de bruch davant çò meu. La Silviana qu' arrivaba.

Sul trepador avia pargat la veitura, una BM de color argentada , pòrta dubèrta per la lum e la musica en sordina, un sol libre sul sèti passatgièr : « francés per de que far ?» quicòm de prigond e de sexual, puslèu sensual, se me remembre plan, qu'o legiguèri pas , levadas las paginas, que parlavan d'un riton sabi pas ont, a Cholon benlèu...

A la parèt del sejorn s' esclairava, per liaçes, la fotò de Marilin, sabètz, quand lo vent del metrò, te li lèva la rauba blanca. Quna polida fotò macarel! .

La meuna taula granda èra prèsta . La taula pichona tanben . Lo lièch encara mai, a pron pena desplegat , coma una question dubèrta .

Òc que t' anavi la sabrar , li manjar la fofona, e de tot lo demai. Aquela Silviana que me mostrava las popas en me demandant l'ora. Que mostrava las popas en fasent las fotocopias , que se mostrava, son cuòl polid e blanc coma las doas alas de las colombas , que las mostrava quand tombava son gredon, que me mostrava de longa tot çò que non se podiá pas mai trapar. Al burèu , a la banca , dins los meus sòmis, e las meunas cachavièlhas, quand ela me rosigava lo vièch coma un sorbet.

E que te l' anavi palaficar sus las parets de mas ombras .

Uèi qu'anavi tocar : Ò Sole Miò.... qu'anavi... pastar dusca a çò que monta dusca a la Luna un crit salvatja, un crit de felicitat, que diga als Dius, qu' ieu, John Desirat, podiái far rire la Tèrra e festejar lo cèl , e que lo cèl el meteis, aqueste ser, me lo poiriá encuòlar, que li agrade , per li donar un pauc de gauch .

A que me demoravi pas que de me passejar mitat nud per falorditge. Sonèt aquela salòpa lubrica qu'asoravi . Sonèt a la pòrta . La Silviana . Quitament èra nusa. Portava pas qu'una mena de rauba , una sembla rauba, una pelha de rauba , unas trialhas de raubas , que tombèt sus las espatlas tre passat lo lindal . Una vena me petèt al vièch.

  • de que i a al menut aqueste ser mossur lo quequejaire....

I diguèri:


  • de conilh

  • e per l 'amor de que fas ?

  • ambe la salça de la tata ...

Alara Silviana legiguèt mon libre de Cama Sutra qu'èra dubèrt a la pagina de la lebreta .

Anèt a la cosina. Trempèt un dèt dins la salça .

E se metèt de genolhons....

E ieu cridèri merces tata ...Que lo meu vièch revertava 2012.


lundi 23 novembre 2009

Catalonha , Catalogne , Catalunya .


Milanta còps mercés a Catalonha.
Mercés a Catalonha de se dire solidari de nosautres los esclafats de la lenga amudida .
Mercés a Catalonha de mostrar qu'un pais pòt butar son enveja de dignitat e de libertat , dusc' al voler caput, de la reconeissença en çò vòstre, de la lenga occitana . Deman se veiràn las bandièras rojas e jaunas.
Mercés a Catalonha.

Mercés a Catalonha, per l'intelligéncia de comprendre que França cerca pas que d' esclafar lo catalan al nòrd, e lo basc al nòrd , per melhor demorar entre « amics » imperials de totjorn , de tota mena.

Mercés de comprendre Catalonha que França ajuda Espanha per mostrar consí se pòt maselar los parladís « pates », catalans, occitans, basc , breton , còrses, alsacians , creòle, valons e neerlandeses .

Mercés milanta còps Catalonha de la vòstra ajuda .
Mercés milanta còps Catalonha d' ajudar de bastir una Euròpa democratica , una Euròpa dels pòbles , fòra los jòcs de las vièlhas nacions imperialas.

dimanche 22 novembre 2009

desir femenel


istòria per rire....

La pichona mòrt.


La divenca aluquèt las candèlas nolentas . Un desenat de candèlas de totas las colors.

La divenca que s' afanava dempuèi la debuta de la vesprada, per que l'apartament revertèsse un niu d'amor, a l'encòp, misteriós, plond , caud , amistadós e subretot sensual. Sus la taula se quilhava un candelièr gigant de las set brancas d'argent. L'avia decorada la taula, ambe un camin de velors verd , mirgalhat de petals aurencs. Lo vin dubèrt , per que respire. E las copas de cristal, doas, una pichona e una granda, ambe son lisere beluguejant. Gaitèt ambe plaser los liaçes nascuts de las forquetas e dels banèls, qu'ondejavan sos rebats sus las copas , de compas , dins la flamba de las candelas . Avia metudas las assiètas grandas , carradas, las servietas brodadas de la grand , qu'avia plegadas, d'un engenh tal qu'èra pas de creire , tant qu'òm auriá dich las alas blancas d'un aucèl de paradís , levat que foguèsson las d'unes, d'un angèl d'amor, l' Eròs el meteis, ambe son arc a las sagetas , pausat sus un branca espinosa de ròsa roja , de las fuèlhas que semblavan de li far una corona de laurièr .

Defòra la nuèch suava , amudissiá los bruches sords, desconeissables que ressontavan, entre las parets encara tebesas de la calorassa del miègjorn . La terrassa susplombava la ciutat, e los pals d'esclairatge dessenhavan luènh dins la negror, sos punts de blancor lachosa , tubosa e la forma redonda de la tèrra, que las èrsas lengudas de la mar quitavan pas de machugar.

La luna nòva la gaitava quand sortissiá per s' embriagar de las rumors que montavan, ensems, que li disián totas qu'èra en camin. . Una rumor gaujosa . L' amorós èra en camin.

Se revirèt per gaitar la taula bassa , ambe los aperitius e los pastissons. Niflèt suspresa la nolor d'encens.

Portava una rauba transparenta de seda , que desvelava la sia espatla drecha e per una asimetria non volguda, mas plan estudiada , per una esquinçada prigonda , que montava naut sus l'anca, se vesiá, d'unes còps, segond los movements perfèitament contarotlats, e la posicion dins la lusor de las candèlas , se vesiá benlèu l'ombra de la naissença del plec pelvian.

Cò que fa que l'agach de l'òme podriá pas far que de passar de la popa, a l'anca , e al revèrs ,

dusca' l falorditge.

Èra cuèch. Lo paure.

Portava un vel tant teunhe que non poiriá jamai escapar una quita segonda , a l' alisada de las potas, al chuc de la lenga, a la mossegadura de las dents, encara mens al buf fòl de l'òme.

Ren non se podiá pas jurar dins aquela escurina. Ne sentiguèt un plaser aguch per l'esquina.

Una musica dolça jogava dapasset. Parlava de la rescontra d'un ròc e de la mar. Parlava de la vida que fugís tròp lèu. Parlava de la fòrça de vida. Consí se pòt pèrdre un amor , consí nos pòt desvariar las astradas perdudas. Las musica descabestradas disiam los mormolhs dels amorós, entre las parèts de las cambras d'amor ...

Sus la pèira de la chemenèia , òm vesiá sus un repausador pichon, e aquí dessús, un libre de la religadura de cuèr del Cama Sutra . Èra dubèrt a la pagina de la lebreta .

Consí causir ?Avia trantalhada avant de causir l' imaja.

L'òme sus la pintradura, teniá un vièch que la fasiá frenir de paur e .... de curiositat. Lo pal òrre de l 'ase de l' infèrn. Mas la femna l'ajudava de las mans e de l'agach.

Un sinhal clar. Benlèu tròp. Que los òmes son pas prèstes per las evidéncias... Lo desir enfuocat femenèl.

Entre que contunhèt de s' afanar per arrengar melhor lo niu d'amor , parava l' aurelha. Li semblèt d' ausir de passes dins l'escalièr. Qualqu'un veniá . Un pas pesuc que fasiá craïnar lo gras. Lo de l' amorós de segur. Un òme espés , quitament escalprat ambe, e dins la tèrra, que trabalhava , cada jorn per se ganhar lo pan.

Correguèt se gaitar un darrièr còp davant lo miralh grand de la chemenèia . Espeluquèt d' un còp sos pelses negres. Se gaitèt los uèlhs lusents, coma una loba . S' alisèt los pòts ambe la punta de la lenga per las far beluguejar.

Los passes s' arrestèron davant la pòrta. Ausiguèt tussigar, puèi tindar las campanetas metallicas del ridèl freule del pas . Esperava jos lindal.

L'òme calossut dintrèt d'un còp coma un singlar dins una bartassièra. Pudissiá a boc e diguèt en se forçant la votz de mascle :

  • alara de que i a per manjar , qual es lo «menut» aqueste sèr?

La divenca se quilhèt , la popa al vent, ambe son rire trufaire :

- mas l'amor mon bèl , totjorn l'amor....

Mas qu'un vent gelat venguèt atudar las candelas.... E lo demai foguèt pas qu' una lucha feruna.

vendredi 20 novembre 2009

poder del ponent


L' esclafiment volgut e lo poder de la grandor ponentesa. chaplas e lo demai...

Ensaj e totas las desencusas a las familhas....


Los cans corron aprèp las veituras, subretot per las carrièras dels vilatges perduts. Amai dins las carrièras dels païses endarrieirats , que sián poscosas o quitranadas de fresc , polidament merdosas o, plegadas d' empudesinas olors , cubèrtas de quitran caud. Per ne far coma de variacions de colors ambe de quitran roja , verd o blau, multi colors, per astre d'un biais, lo biais qu'agrada tant e mai als elegits, quitament coma l' arcangèl que raja del dentifrica, o del tuba de chuca tomata, e degota de la puncha de sa forqueta, a l'abroa de la sieta , o qu'escampa sa nívol jauna de mostarda industriala sus la tèsta de las patanas . Entre que se sarran per copar los ribans , los responsables de l' inauguracion d'un cagador pagant, gigant, que revertariá un centre comercial titanic, sus l' unenca placa del vilatge justament , que far dire als vièlhs: imagina Josèf? pagar per anar cagar.

Solesa Occitana.

Corron per agantar los pneumatics, los cans . Subretot quand s' agis de veituras estrangièras , al pais. D'unes canhassas se tuan d' ensajar de machugar lo caotchoc espés , qu'i daissan las dents e qualques cops las maissas , la del bas, esclafada coma lo dentièr de la grand, tombat dins lo quicha purèa, e las còstas quand los rodals passan, sul ventre, poòf....te far pensar a las Dents de la Mar, quand la jova se banha mitat nusa e que vesèm nasejar lo perilhós sens poder artelhar , las onglas plantadas dins lo simili-cuèr , la coa de la bèstia que tira drech . Cap al seu pubís a pron pena amagat. .

Alara japan que japaràn lo ventre dubèrt e los budèls espandits a la luna de miègjorn. Per atalentar las agaças , los lusèrps, los corbatasses .

L'òme es grand . Pus grand mòrt que vivent. Pus vivent bandant que mòrt.

Los cans corron qualques còps a costat de las portièras de la veitura. De cada costat . E que la quita veitura sap pas d'ont venon aqueles cans que galòpan l'escruma als pòts , coma s' avian trapat la ràbia . Coma se la te volián donar la ràbia. Los cans t'escorsan e grafinhan la pintradura metalisada de la mercedes camioneta .

Per astre la ràbia l'an tuada, pastorisada, levat , los que bevon , a la nòstra santat , cada matin, un brave veirat de sang roge , un sang linde e clar de trabalhadors nècis , pasta de la creacion , sindicat o pas , aquò's pas la question sens malvolença , qu'esclafa dins la mach, lor volontat divenca, per la simple rason capitalistica que cal ben crear un «diferencial» de pression , per qu'espeliguèsse la civilisacion ponentesa , cal d'unas volontats sens flaquesa , sens rabia per que las causas arriban. Tota la civilisacion ponentesa es basida aquí sus , lo «diferencial» de pression , entre los qu'an ren e los qu'an tot, e qu'escampan tot a las montanhas de las escobilhas , a los que furgan dins las montanhas d'escobilhas, lo diferencial de pression , lo motor del progrès, l'escalpraire de las catedralas, l'arquitècte de las ciutats formiguièrs , los qu'an tot e qu'escampan tot a las escobilhas , sens asirança , sens jòia , òmes e maquinas , totjorn per que vivon aital mèstres e esclaus , dins aquela comunion contra natura de la carpa e del conilh, ont la molonada de patiràs, lo non res de las crucifixions comptan per ren , entre que lo poderós justifica totes los los crims, totas los chaples , coma una pròva de son astra poderós, fisada per Dius, e que volontarià de pas se trachar del non ren , dels crits e de las grèmas de l'autre , gleva , fems, sang de la Tèrra , ciment gloriós de las piramidas , de totas los monuments , qu'ondrem dins los libres d'istòria, las istòrias bèlas per breçar los nèns al nom de la ròsa, mas al nom de la beutat, de las sofrenças , de las necessitats, reis de la destinada comuna , espaurugats unes còps, mas autò-perdonats, de mudar lo monde cada jorn, en una mostruositat de fièra, en tèrratremol , blassadura plonda entre los qu'an ren , quitament pas un eurò cada jorn, que sómian pas que d'una vida normala, manjar , dormir , se sonhar, assegurar l'avenir pels enfants e los qu'an tot e que se sabon qu'aquela diferéncias de nivèl , de pression , d' enauçada o de cabussada, d' astre, artesan de l'astre , d'un dessenh major de Dius benlèu , sus la Tèrra que se plega cada jorn mai dins d' olors de mèrda e de sang ; aquò's lo secret de sa riquesa , lo secret de son astre ...fraires bessons, caraunhas sòrres umanas cargadas per elses de nos mantenir la pression sagrada, caraunhas cargadas de servar al niu, al còr, la ràbia, la pesta, e las malautiás per la grandor de l'engenh uman, per que nos demòra totjorn qu'aquela pesta umana.
E tot aquò per servar son poder , coma se servava entre sos dets l'aiga gelada , coma se sarrava sus sa quèca un ponhal d'espinas per se castigar de la siá flaquesa , tre que pareis que l'umanitat dins Africa , dins America , dins França o endacòm mai i alenarián melhor...

Qualques còps los cans son verds . E òc arriban que los cans sián verds coma lo jolverd , e degun o creson pas los cans . Que son pas de creire de cans que se mascanhan aital. Sens se poder dintrar las dents.

Verds o blanc o roja o blau . Quina idèa!

Qualques còps los cans son jaunes subretot las canhassas , sabètz la mena de gròssas canhassas , que te niflas sonque las solas en agachant alentorn en frenissent del cuol.

Corron tanben al costat del retrovisor. Mas en se mesfisant de las ròdas. O d'un còp de volant malfasent.

Quand t'arrestaràs , mesfisa-te , te pòdon agantar en frenissent del cuol.

Sus una paraula del diferencial de pression ponentensa e de la grandor ponentèsa dicha per Strauss



mardi 17 novembre 2009

apartheid et identite nationale


argin-bottom: 0.21cm } -->

L'identitat francesa ven d' uflar d'un gras . Benlèu èra la tòca. La question nos arriba de galís.

Que deu pas nos espantar. Que la demanda es tròp simplista per èstre onèsta : « consí s'amerita l'identitat francesa? »

Doncas , cal plan comprendre que la question es torçuda tre la debuta . Supausa un grand jurada que nòta lo candidat? E que li permés de dintrar dins la granda comunautat dels dreches de l'òme e d'unes còps de la femna .

La question vòl d' agradar als electors del FN . Unes paucsvals , sai que estrangièrs, que te lor fariái plan passar un examèn de nacionalitat ... ( exemple primièra question: sètz nacional socialistas? cal plan rire un pauc...)

Pels totas de las minoritats que coneissèm ara, la question se pausa quitament pas.

Per de qué ? Per qué totas aquelas minoritats an pagat car lo drech d' estatjar aicí , a mai per las minoritats « classicas » de l'exagòne, e de segur los occitans que se tròban enganats de longa dins la cerca francesa de grandor e de la glòria , que n' avèm un brave sadol...

Que i a un besonh de libertat de paraula, de descentralizacion vertadièra que son pas de creire.

Alara qual pòt èstre la responsa a la question de l'identitat francesa e nacionala?

La responsa es que, per astre, i a pas cap d'identitat francesa (veire la còla de França de fotbal).

Senon per la libertat umana , e lo respet uman .

Qu' aicí sèm dempuèi paratge, sèm contra l' aparteid de l'identitat ...

dimanche 15 novembre 2009

Carcassona et Paris 100 000


Aprèp Carcassona o l'escaufament terrèstre, fin finala l' esclarzida occitana...

Aqueste còp, la legidura de la Setmana , me donèt un brave plaser.

Qu'i se tròban , que totes los legidors son d'acòrdi, sul bilanç( bèl e magronèl ) de la protèsta, e totes gaireben per dire que ne'n cal acabar, ambe las protèstas regionalas un pauc timidas per pas dire vergonhosas . Vertat que totes los acampats crentàvem pas que d'èstre qu'un ponhat.

Imagenatz un pauc la seguida uèi.

Uèi lo bilanç es clar : que Paris farà pas ren .

E que doncas la tòca es de se mostrar ambe totes los autres parlaires de lengas minorizadas que subrevivián sus aquel territòri estrech al nivèl de la pensada , oalon , flamand, breton , alsacian, arpitane, occitan, creòle , còrs, basc ; catalan , roms, gitanos, argerians e autres ...Sens oblidar totes los franceses que son respectuós de la diversitat, e que causiràn amassa de nos ajudar .

Cal pas n'aver de paur.

Fin finala totes los amorós de la diversitat e de la democracia .

Cal amassar totes los democratas de la patria dels dreches de l'òme e qualques còps de la femna,

Mas tanben per dire totes los que son liures dins lo cap, te per exemple los nudistes , a mai qu'es de mòde de protestar lo cuol nud e que me desrengui pas , levat que me gardarai las bragas . Mas per dire cal soscar a totes los que son atalentats de libertat.

Los ecologistas , e que seriá polit qu'i aguèsson de delegacions estrangièras dels pòbles oprimats (berbèrs, tibetans, indians, ...

Que cal èstre a Paris ambe totes los autres oblidats de la diversitat francesa ....


Los luòcs parisencs simbolics son fòrça nombroses . UNESCO, Senat , Cambra del Deputats, Arc del Triomfle, Pantheon , Academia Francesa, radiós , Premsas , Televisions, e las personalitats que vesèm de longa , los Hulot , Bertrand, que luchan per l'aparament de las riquesas umanas.

Un brave trabalh per s' endevenir totes , que pòt començar lèu per una demanda d'acòrdi als autres ...

En seguida cal dubrir lèu , l'inscripcion nacionala per la protèsta . ...

La tòca es de demandar una television e de mejans per l'escòla , mas deu èstre la signatura de la carta europenca.

Cò que supausa tanben de far una accion cap a Brussèlas e cap a las embaissadas dels autres païses d' Euròpa .

Me pensèri l' eslogan : m'as volgut............................ m'as .


Coma diguèt la mieuna femnòta d'unes jorns..

Que ja me fa coma un prusit .... esperital de segur . Tot ben tot onor de segur




vendredi 13 novembre 2009

Mort del socialisme , mort del capitalisme


Lo nos dison totes los jornalistas del monde liure , dempuèi bèl briu, que lo socialisme èra mòrt. Qu'es mòrt al levant coma a l'oèst . Lo socialisme de Lenine es mòrt, mas tanben lo de Blum, de Mendès, lo de Deferre, o dels eiretièrs , Mitterand , de Rocard, Strauss Khan, Attali , Lamic, Kotchener , lo de Besson , de Lang, e autres « avatars » del socialisme e amai los de totes las ensajas d'adaptacions de la « cara umana » del liberalisme mondialisat per pas dire jos dialisa. Lo socialisme èra mòrt òc ben. Lo socialisme tombèt redde mòrt davant la casuda de la parèt de Berlin.
Entre que i aura fòrça de dire , sus la libertat a l'oèst coma al levant , per lo simple ciutadan de basa. Mas solide qu'èra pas la libertat.
Bela capitada pels servicis secrets israelians, e americans de trapar un ivronhas coma Eltsine e tot far trescolar.
L'aligança sacrada de las fòrças de la libertat , es a dire sus lo dabant de l'empont , de J P Dos e de Tatcher e de Reagan....
Un jorn sauprem . Mas aquò's pas ora .
Mas que d'unes atardivats , an totjorn pas compres que lo nòstre nivèl de vida , veniá tot juste de l'existéncia d'una concurréncia sociala , ambe l'autra sistèma de l'autra man de la cortina de ferre...
Mas que la cortina tomba tanben del nòstre costat. Se nos trapàvem un polit nivèl de vida , èra pas degut al nòstre engenh , mas sonque per pas nos afortir dins l'idèa de causir lo socialisme dels sovièts. Nos cal remembrar que lo PC de França e d'Italia fasian mai de 25% dels votacions.
Benlèu s' enganavan , mas coma los capitalistas avian las petas , nos pagavan coma cal, per nos téner suaus . Aquò foguèt las trentas gloriosas que ieu que las visquèri i vegèri ren de mai. lotjament de 1 membra dins la banlèga de Sant Ouen que me costava un tèrç de la paga .
Per envejar d'argent vos dirai ont.
Mas çò que sabiam pas aquò's que lo quite capitalisme èra mòrt tanben. Lo capitalisme de la cara umana.
Ara que los aparaires de la lei del mercat sabon pas pus de que nos dire. Lo sistèma borsicòt mondial foguèt sauvat per las finanças publicas e las simples colhas. E los estats endeutats dusca a la mitat del sègle que ven.
Avèm plan compres que lo sistèma actual es un sistèma de rustina d' urgéncia.
Ara lo govèrn de basa es vengut que lo SAMU del Capitalisme.
Uèi doncas, coma o diguèt Coluche , nos cresèm autorisats de dire que, dins los mitans autorisats, ne sem a la naissença d'un poder novèl: lo de la mafia. (1)
1- Remembrem nos que la Mafia ten lo mercat (« liure » de la cocaïna (Colombia) de l'eroïna (Afganistan) que mai de 2 milliards de chineses e d'indous trabalhan per un eurò per jorn, que lo mercat de la prostitucion trespassa lo de l'autò ...
Podètz contunhar solet...

mercredi 11 novembre 2009

occitana


Miravi lo cèl e l' estelada ,

De liaçes de lums, que rajavan,

Dins l'escurina, de nuèch clavada.

Traucada, de crids amudits ,

Desiranças d'òmes , de femnas ,

per de paraulas desliuradas.

Per ne poder cridar son crid .


Enfants melhors venguèsson,

Que parlan, que s'ofegesson

De l'ausir d'avenir inausit ;

Per donar sa lenga al cèl.

Al cridal, se jutja la vida

Al resson, se vei l' espelida .

De nòstre lenga sebelida.

Que la nos tornen renadiva.


Ja la relòtge pica l'ora .

Per cadun , tre sortit del brèç

Consí se jaire al plond

Qu'un dieu poderós nos alise.

Un brava camin bartassièr ,

Ont caminan los davancièrs .

Unes que parlarián que mondin,

Amb son rire trufaire.



Qu'un orgasme bèl nos bolega

Un frenís de rebrossa pèl

Una aurassa desconeguda

Nos venga reversinar la pèl,

Per que la rosal se plorèsse .

Lagremas de sang e de mèl.

E que tindan los sons novèls.


AF





lundi 9 novembre 2009

la paret que contunha de tombar


Aleluià .

La parèt es tombada. E tombarà lo temps que caldrà . E òc. 
La parèt de la Palestina ? Non. La parèt del Mexic e dels Estats Unencs ? Non. La parèt de la China ambe lo grand Mongòl? Que non. Bogres d'ases qual es la parèt la mai bèla? 
Aquò's sonque una parèt que desbordelèt tota sola . La del Grand Cosin German dels parisencs germanics , lo PSG lo Partit dels Sants Germanics , o cuols benesits . Totes s'i metèron los estacats de la libertat de pertot , El Kabach , Okhrent , PPDA , Pernòd Ricard, TF1, Lo Monde Paris qué e mai que mai encara, lo grand partit de l'UM-PS dusca Tolosa .
Que las galinas pondavan darrièra la parèt del vesin. E que me doliá de pas los chucar quitament al cuol. Sabètz en traucant dos còps, ambe l'agulha . 
Vertat qu'es pas aicí que lo monde es pas encartats , ficats, espigats sul telefòna, per la STASI non es pas aicí al pais de la democracia plonda , que los dreches del trabalh son de longa melhorats dins lo vejaire de far de nòstre pais un pais , ciutadan, «perene», durable. Non los dreches se demesisson merces als ministres de l'UMP que cercan , pas que la patz sociala , e la venguda de grèvas subtas que prenon las praticas en ostatge. L'UMP es per de donar d'argent als rics , una politica coratjosa e pas totjorn compresa pels atardivats. 
De saupre: que lo trabalhador es jamai ostatge del patron , sonque la pratica.
Paures cosins germanics , aicí es lo plaser del trabalh vengut «estetica» e rar (France Tepacon) es pas aicí que d'òmes son licenciats per fach de grèva coma a Tolosa EDF GDF SUEZ PANAMA . Es aicí dins nòstra patria liura que se declarèt los dreches de l'òme , de l'enfant , de l'animal , de l'èrba. 
Aicí los pòbles pòdon parlar sa lenga ( dètz minutas per semenada per la television), trapar una santat de fèrre a gratis, e pagar totjorn mai (encara mai de tres cents potingas de mai, pas remborsadas per la securitat sociala) aicí las pòstas clavan , consí descriure la libertat del trabalh dins la granda distribucion de la venda. Remirable diriá Al Capone que tornèsse . 
Mas soi pas segur que siá pas tornat ....
E la nòstra libertat de la premsa. E la de la justícia? Que fan de gelós dusca dins Tanzania e Còngo (1 milion e mièg de mòrts melhor que lo Rwanda, l'òme totjorn l'òme .... ) .
Los Russes son nècis . Cal pas tuar los jornalistas , sufís que dintran a La Despacha o Oest Franca o al resson d' Estrasborg. . La man de fèr dins lo gant de belors. Diguèt Napoleon de Taleyran. 
Totjorn dins lo respècte de la diversitat de segur. Un tipe gula. Comença de far de bruch . T 'i dona d'emendas; mas que contunhe , una placa per l' enfant o alara a lo pòdon tuar ....
Sètz al poder? Furgatz dins las caissas. Emplenatz las pòchas. Seretz jutjats pus tard . Una pròva de mai de democracia... Novèl ven de sortir aicí...
Parlem lèu e plan ; ambe l' America tenem los mercats de l'arroïna dins Afganistan de la cocaïna dins Colómbia. Lo mercat de las drògas trespassan per astre los mercats de totas las autras fotralhadas del trabalh uman . Per astre avèm tanben la prostitucion que las femnas seràn totjorn contentas de far plaser a son òme que trespass el tanben lo mercat de l'autò. La China s'es enfin metuda al trabalh e l'India tanben ,que sòmia pas que de la trapar sul podiòm .
Aicí tornem los emigrants en çò seu; en avion sioplèt .
Aicí ambe discrecion trapem los vièlhs «vietcongs» quand venon cercar lo nebots a la sortida de l'escòla. Cantem « Dolça França lo pais de la meu enfança ...»
E l'Euròpa dubrís las seunas cuèissas blavas . Las caissas son voidas ....
Moralitat: 
Que l'occitan vertadièr li demòra pas que de luchar ambe los luchan....
A l'est coma a l'oest . 


 

samedi 7 novembre 2009

Lucha

Quna vergonha!!!! Pels cadres de l'entreprèsa .
Un salut plus que respectueux aux quatre licenciés d'EDF GDF, aux hommes et aux femmes qui dans le silence mediatique assourdissant défendent la notion de service public.
Pas baisser les bras....Pas baisser les bras

video

vendredi 6 novembre 2009

educacion sentimentala


Un jorn que trabalhavi dins la vinha ambe el , me parlèt de sèxe, lo papé. Tant subte que sul pic ne pausèri lo bigòs. Lo me tombèri de las mans . Ne demorèri de bada. Entre que l'image del bigòs pausat contra l'ametlièr me tafurava . Lo papé me parlava de sèxe tot en afustant una mèna de banèl gròs que li servava pas que per desborrar . Me donava a pron pena cinq sòus per l'ajuda. Que volguèt de la meuna ajuda. E que volguèsse trapar un pauc d'argent . Mas se mesfisava, l' aluserpit. Crentava mai que li afrabèsse un cep. Me donava un bigòs pichon, un bigòs de la dent cansada. Uèi me disi encara, que lo bigòs deu se trobar a perfil de la poténcia sexuala de l'òme...Un joine, pensa te , ambe un bigòs dins una vinha, que donava de vin, de sèt e mièg . E òc . Una tèrra bona, la de la Punta d'Agach. Que subte l'idèa me reversinèt lo pèl. De parlar de sèxe amb' el?
Sia que repapiava , sia que lo solelh nos amadurava cap al falorditge. Còp sèc me revirèri.
De que' n sàvia, el, del sèxe, del sègle vint e un ? .
Sèm de l'ora del rap, del reggae, l'ora de cadun de chimar , de se masturbar al mitan de la pista, sens que degun se pensa pas mai que de li demandar, s' aquò li agradèt coma cal , e se pensa d'i tornar lèu... ...
Que fasiá bèl temps que se dançava pas cap la masurka, lo one-step , lo tangò, la valsa, lo passò dòble, lo toist, lo jèrq ....
Me calèri per qué l'aimavi lo papé.
Ofegava de me seguir entre que tornavan al mas .
La vinha lo tuava . Me gaitava en risent d'aurelha , lo front rufa .
Me diguèt:
as pensat al SIDA?
Lo sentiái venir de luènh ambe los esclòps. Comprenguèri tot. Aquò's èra un còp de la mamé. Podiá pas venir mai, que de longa se carcanhava pels enfants. Que gaitava totas las emissions per causa de la santat de la joventut .
Mas qu'èra pas son ròtle ; al pepin , de se parlar de sèxe a son reire . Me parèt la gordeta , un pauc d'aiga ambe d' anis . D'unes còps i avia de cafè tebes coma de pissa ..
M'en galatèri, longament que sabiái pas que dire.
Sonque que i avia pas ren d'esperar d'aquel costat . Solide que deviá li paréisser atardivat al papé. Mentre qu' el me pareissiá bufèc... Que ne sabiá ren del meu problèma .

mardi 3 novembre 2009

Jericon


L'identitat francesa es menaçada .

Per qué? Per qué se tròba en perilh , per que l'anglés quita pas de l'anujar de longa. E de se trufar ambe lo dèt guinhaire.

Un còp èra, a Paris , e òc qu'i trabalhèri una brava quinzenada d'annadas e que per astre ne'n poguèri partir, e que mercegi encara los astres per aquò. (E que i a ren de melhor per venir occitan).

Davant de montar a Paris fasiái Cocoricò, e après d'i èstre vengut estajant , après paure, non fasiái pas que coac coac coac.

Un còp èra, doncas fasiai d'espòrt , ambe d'amics , occitans ,catalans, bascas ,còrses, jogavi de rudbi , sabètz un espòrt dels òmes que se tapan pas del margue , d'òmes vertadièrs que fan pas que de jogar o de se mostrar la sia rega del cuol al monde entièr.

Après un mach de mascles , sèm anar far los mangonièrs al bòsc de « Boulogne » . Un bòsc ont se'n passan de bèlas cada nuèch al nom de l'amor , de la testosterona , de l'argent. Un airal ont los òmes e las femnas s'acoblan en pagant lo prètz. Car, fòrça car d'unes còps.

Qualques còps un ministre , o un pauc val , unvalent tanben, ne morís, tal un conilh , dins los boissons en artelhant de las patas esquèrras , per cause d'un còr malaut o de la pression tròp fòrta dins las venas, al moment de l'orgasme, mas aquò trebolava pas gaire las populacions de caçaires e de caçats que s'amolonan sens fin, dins aquel ròdol . E que contunha totjorn d'o far...

Qualques còps lo prètz de pagar es fòrt , mai que fòrt. E un bogre i daissa la vida.

Que i a de grands malauts dins lo bartas qu'espigan los autres grands malauts, sens se voler mesclar als jòcs..

Un jorn un grand malaut tuèt un òme-femna , diguèron qu'èra del Brasil.

Lo tipe representava l'adaptacion maximala a la lei del mercat del trepador . Podiá èstre un òme ambe las femnas e una femna per los òmes.

Nosautres, la polícia nos cacèt mas vegèri lo còs denudat dins la lusor dels faras que clucavan .

L'escaisonava Jericon . Jogava de la trompeta e del tambor .

Un brasilian que jogava de son còs. E de la trompeta . Comprenguèri pas tot. Que sèm pas acostumats de metre sul pic de nom sus las causas.....

Una setmana passèt. I sosquèt pas mai.

Dusca'l jorn o lo companh , ne me tornèt parlar.

-o l'òme , te'n sovenes del tipe tuat , del bòsc de Boulogne , la setmana passada? Sabes lo , que lo cresiam brasilian...

Ò que me'n soveni, que l'idèa m'esglaisava encara . Venir de tan luènh per crebar coma una bèstia , sanhat coma una galina, sens que degun sachèsse per de qué, ni mai sens que la seuna quitia familha lo sachèsse...

  • e ben figura te qu'es un païs de tu

  • qué?

  • vertat , se sonava Bosquet e veniá de Sant Africa . Èra Roergàs coma tu....

  • non?

  • E òc. Espantant non ?

Uèi que se demandan totes ont es passada l'identitat francesa. Ieu me demanda encara qual èra l'identitat de Jericon.....

dimanche 1 novembre 2009

L'identitat occitana e l'identitat francesa


aqui sus   una pintura que figura Innocent III quand donèt  la tèsta de Clemença Isaura,  al rei de França |

 L'identitat francesa e l'identitat occitana.


 -...Qué? Lo sénher ditz que i a pas d'identitat occitana . Que contunhe aital , e qu'anarà mal...
Bon mas que cal pas se saber mal... Òc que voliái pas mal contentar.... Diaussis...
- .....

-....E non que voliái dire l'identitat occitana dins l'encastre francés .
-....

-....Non que disètz que i pas cap d'identitat occitana sonque a pron pena una dificultat de parlar la subrebèla lenga de Molièr
-....

-... Mas per qué lo legidor comprene ? Siuple quala es aquela Molhèr . Ne'n coneissi pas cap . Mas mossur aquò's un mot que se ditz pus gaire per aici , uèi... Nosautres disèm maire tot simplament . A disètz Molièr, un mena de molinièr qué? Non Moquèra , trabajar la mok.... Mas quala mosca vos fissa? A Molière disètz mas cal parlar clar, lo que venguèt un còp èra , per veire çò que fasiam al teatre del costat de Carpentràs.... Non que venguèt nos aprendre lo teatre. Oc excusatz ...

-...Donc èrem de parlar d'identitat...
-...
-...Francesa  
-...
que i a pas cap d'identitat occitana , levat benlèu qualques particularitats a mand de desaparéisser..
...

NDLR ...que França es un pais major de l'evolucion mondiala , acarnassida de libertat e d'aparar la diversitat linguistica, e qu'a pas de temps de pèrdre ambe de fotraladas,

un e qu'encara uèi un frances arribèt 150 unenc al concors d'escupissals de nogals de prunas a Shangaï... Aia aia aia.........La gula dels chinèses....

-...excusatz 

-...volètz cantar quicòm ara?
...
-E volètz que cantèsse ambe vos?
...
...Mas de que ? La marselhesa ... e ben va plòure....
;;;;
........anem enfants de la patria , qu'anem lor manjar los budèls , aprèp manjarem los uèls, ambe de vinagrada , los pès dins las regas emplenadas de sang ....Entre que violentaràn las femnas dins las nòstras vinhas aimadas...
-...

-...otratge . Mas que sabi pas las paraulas ièu . 

-...

Doncas cal parlar de l'identitat occ... francesa dins los païses franceses . Mas ont i avia un parlar de lenga d'òc ....... Non pas cap de parlar d'òc , sonque de mormolhs de vièlhs , oblidats , sebelits , pudents , que nos fan cagar , e que vos fan cagar los separaires e òc ... Ièu tanben .
mas alara que dire? Sus l'identitat.... Que tot es bèl e florit 
...
França etèrna ? Mas o caliá dire sul pic... Miladius , se vos agrada a ièu tanben . Mas trobatz pas que fa un pauc colhandre a l'ora de l'Euròpa? Non ?  
Bon ben vos desiri un polid nadal mèstre?... , patron?... , rei?... consí vos sona amont ? Emperor . Òc va plan aqui l'avètz.... E Adiu.  
-... 
E que lo cuol vos pela e que la pèl vos sauta als uèlhs ...
....
-que?Non .... que parlavi per ièu.....