occitanissima

Una victòria occitana de mai , un eurò per estajant e per an (titol, de la Despacha lo jornal de Lacomba Lucian).... Sem sul camin de la diversitat francofonica. Franca apara las seunas lengas  .... E saluda los òmes que son mòrts per la sia libertat .  Gaita lo Conselh Constitucional e vai ten rassegurat .... Gaita lo conselh regional , departemental , los conses de las comunas o  de la CAM, e vai t'en rassegurat  . Gaita pas la conaria de la tia gleisa , mas la dels conses elegits pel pòbles liures. Una còla de colhas mòlas mai que dura ambe los occitans vertadièrs ............ Son pas que de Lacombe Lucian..... Lo Teuton pòt tornar ... Aqui i aurà pas mai de resisténcia .....

Aucèls de paradis. A l'origina de la creacion, i avia l'aucelum, maites aucèls de tot costat, dins los bòsses , las pradas , las montanhas . Erem a la debuta del monde , davant que l'òme davala de son aubre per marchar sus las patas de darrèr . E tre davalat l'òme s'espandiguèt sus la Tèrra , e espeliguèt dusca dins los ròdols los pus oblidats. Tant e mai , captitèron, que d'unas parlèron d'una quitia raça pichona d'òmes sus una isla , benlèu l'Indonesia . L'adaptacion que ! Puèi l'òme i anèt per copar los aubres , de tot son vam, e que ne'n copèt tant e mai que ne'n demorèt pas gaire. E los aucèls paures moriguèron de lassitge qu'avian pas cap de brancas per se pausar, que i avia pas pus d'aubres. Alara los aucèls desapareiguèron , d'en primièr los de totas las colors. E lo monde venguèt gris . E lo solèlh s'atudèt . E alaras los savis e los subreviudants sabèron lèu que lo monde anava de morir. E que demandèron ...