occitanissima

Un còp i avià un vièlh que parava la man, al caireforc a la sortida del metrò , totjorn al meteis canton. Que lo planhiai cada còp qu'anavi a Tolosa crompar un libre, dins la carrièra del Taur. Que d'una compreniai pas qu'aquel òme demòra lo ventre nus al mes de novembre , sietut sus trepador, alara que la cisampa comença d'alenar. Un jorn que li donèt un pauc de moneda, l'òme diguèt: - ai pas besonh de moneda... Puta me diguèri , aquel òme vòl de bilhets. E be non me diguèri , cal pas quichar, non pòdi pas te donar de bilhètons... alara li respondèri: - mas per qué parar la man? - per dire bonjorn . - mas de que volètz alara...? - parlar.... - de que parlar....? - de tot e de ren .... - a... -de la vida per exemple ... Queme tornèt las paraulas de la maire de quant èri nen, de pas parlar als estrangièrs..... Levat que sarravi la cinquantena . Demorèri d'un pè sus l'autre sens saupre, tal un flamand ròsa.... -'setaz vos , ajètz pas paur.... Me sie...

Un còp èra nasquèt un rei pichon, un rei, consi dire, " elegit" d'un biais curios, per una còla d'avesques, fach rei per " acclamations ". E pas qu'un còp. A n'aquèla epòca un rei devià mantuns còps o remembrar, als subjects qu'èra lo rei. Passam . Aquel rei que tenia un territòri vingt còps mendre que lo del comte de Toulouse , a mai lo del rei d'Aragon , d'Anglatèrra , lo del duc Guilhem de Peiteus, sens parlar dels espandis sens raras de l'Emperador germanica. Aquel rei pichon , tant pichon, que los autres o vesian a pron pena, prenguèt la costuma de se mesclar de tot. Venguèt lo pòrta paraula del bon sens " crestian ". Es aital que los autres reis que se mesfisavan pas gaire d'aquel reironèl , tant èra enfangat dins un realme estrech , grand coma tres departaments d'auèi , per dire... Doncas los autres , li fisavan qualques còps un enfant de servar dins l'espera d'un maridatge princièr , qu...