poèsia falorda del sègle XII
Tolosa seria venguda rebella Per un joine que se fara bela, A metre de ròsa de pertot Tolosa se pintrara las brègas. E se tancara boca dubèrta Nuda a totes los caireforcs Tal una puta se passèja Sens voler dubrir son còr Un pauc de roja, un pauc de blu E lo cèl que s'escartaira Entre quatre chaminèas. Talas quatre espinas aparadas. Qu'aparan lor poison. Quatre vies plegats per amor. De la bestia pudentissima. Ieu me'n torni al mèu ostal. Son còr me volguèt pas donar Per doas figas cansadas . L'òme prepausa , de son caval A la femna una balada. D'una riquèsa que trobara. Entre un ivronha aroïnat E un notari que trantalha. L'escuch es perdut al pè d'un lièch que rend l'ama . Estavanida sens plaser Deman se diu vòl a l'alba; Lo solhèl nos escupira Son gaug e las lagremas. E totis cocuts cantarem Dins nòstra prada lo repic de las paraulas franchimandas. Entre un pibol que tinda E un cloquièr que floris Es aital qu'aqui virarem Sens rimas e sen...