occitanissima

Pregaria de clicar aqui dejos, per escotar, se vos agrada. Que mon ligam apareis pas coma un ligam Paraulas de J Bodon e musica de ieu

Severac lo Castèl. Lo meu païs... 1954 Nostalgia , me pren, la cachavièlha, la masca adormida, al lièch Escampada als vents leugièrs, lo rebat d'un braç que se brandís Per semenar suls ròcs sas granas , sos còdols , ambe son àrpia sortida de la tèrra Las granas al gost de lima, de cima, drudas coma las granas de tranuga. Es la Tèrra òrra! Qu'endura l'auratge , lo patiràs , la granissada De nòstras travèrses magres, que lo pastre artelha pas mai. Qu'alisan sa susor . Qu'asaigan la sang , las plors? Que clavan las paurs , Parlatz de que al just? Sénher . Vegèri plan que parlejatz naut. Ne'n coneissètz fòrça de causas sus la mòrt de las lengas.. Tomba plan , la meuna es a mand de crebar . Sénher lo director de la diversitat francesa. Oblidetz pas que l'occitan es benlèu un òme. Quequejatz pas , dins vòstre parladís , quequejatz pas . La nòstra lenga nos escapa. La font se cala, s' estorrís, alena coma un peis sul pont. Quand lo pesca...