Passatge
La Tèrra , posca d'estèlas e de solelhs mòrts.... Lo remembre del òmes, e sa paraula atudada . Deman la Tèrra seca e palla coma sa Luna. Deman l' oblid, dins la tebesa lusor de la mòrt. E la sentida de la vida gelada per l' eternitat L'espandi , posca d'estèlas e de traucs negres.... Lo sovenir del òmes, e sa lenga arroïnada . Deman la Tèrra blanca o grisa coma d'argent . Deman lo vial estrech, de la Tèrra a l'infèrn. La crida espaventabla que raja druda e crudèla . Tèrra, coma una batèu bastit d'un solelh mòrt.... Lo remembre del òmes, e sa paraula muda . Deman la Tèrra seca e palla coma una Luna. Deman l' oblid, dins la tebesa lusor de la mòrt. Mentre que dançan los òmes, las femnas ... Totjorn, deman... Dançam la ronda , la Tèrra es redonda