occitanissima

Pòsca e Pussicat Jogava ame la cata la dròlla. L'alisava de contunh. Putaranha de joventut. La sonava Pòsca , que l'aviái ausit e trach drechament de Possicat la cançon de Barry ....Wight.... White ... Hellò Pussicat eò èò èò Pussicat . Aval , tot , que jogava , coma totes aicí jogavan , sens quitar jamai son jòc crusèl. Lo coneissiá plan lo jòc , ara . Que a la debuta degun venguèt pas li dire las règlas del jòc.Cal dire que lo jòc es melhor quand l'un dels convidats sap pas las règlas. Revèrta lo dinar dels cons. Sabètz l'istòria qu'agradava tota al los cons de Paris e del monde liure. Sabètz l'istòria del tipe que serà lo con de la serada. Un jòc crusèl que totes los òmes i passan un jorn o l'autre , las femnas tanben, las cambas escambarladas sus una barrica de quitran e de plumas dessús Quand s'i meton los òmes, òc , que sabon rire levat que risolejèt pas mai quand l'empalèron lo» «françès» que coinava leugièrament tal una mirga ...