occitanissima

Aquò's l'instant prigond de la nuèch , onte la relòtge pica pesucament, dins sa gabia de castanhèr. Las segondas amolonadas , que se cochan a la sortida , al moment que lo batalh, cabuça d'un costat per las desliurar, una a una , de son eternitat, ambe lo bruch rebombissant que faria ma carrieròta quand ressontis jol pas d'una mecanica . Sonarà pas las oras , ni las mièjas, ni los quarts, per revelhar pas , las autres milliards de segondas adormidas , amagadas qu'esperan pas qu'aquò: èstre sortidas de lor mòrt virtuala, de son nonren, per rajar d'un còp sus la tèsta d'un òme, e li viudar d'un còp lo sablièr del temps. Sai que coma s'un issam de sautabocs s'enauçavan sus un païs per lo tuar còp sèc. A çò que sembla fa bèl temps que lo monde calan lo batalh de las relòtges, coma lo de las campanas , qu'avem pas cap enveja de festejar la fugida de las oras, o de far mina de desbrembar que s'escapan quora ne'n parlem pas. E q...

F elip G ardy escriguèt pas de poèmas "politics". C ò que legiguèri sens comprendre sai que.... P areis que l'idèa de dintrar "dins la politica" lo fugiguèt entre las annadas"sixties". P lan domatge. Praquò es dels poètas mai grand de nòstra epòca e de nòstra lenga que sabem pas se va subreviure. Q ue m'auria agradat de legir son idèa del monde , de las guèrras , de la destinada umana, la dels mai paures , los mai malautes, atalentats de paraulas , entre lo monde, alara qu'aquel monde afica de longa las capitadas insolentas dels mai rics , dels pus bèls , de los que volon engolar una mena de buf d'eternitat, tot en coneissent la celeritat de l'oblid , la celeritat del temps que degun trapa pas, levat qualquas secondas d'éternitat al sens que li dona l''Andy Warol, temps que mascanha , e saquèja dusc'al fins fons la pus pichona pagina lausengièra de lor vida, e estrifa tot ram qu'esparan totis de portar entre las...