occitanissima

L'uèlh vei pas que las ombras lèugièras, sus las parets de la caforna, rebats torçuts per son esperit acossomit, que se tròba plan de sa vida estrècha, incapabla de veire las fòrmas cambiadissas o de'n imaginar. Lo païsatge costumier, cambia de fòrma , quand òm lo gaita lo nas al ras de l'èrba, sarrat de las amigas formigas e sautabocs, pichòts pòbles de l'èrba, qu'òm ausis pas que lo resson de las peires, que davalan de las montanhas , puèi qu'alisan sens fin dusca'l rivatge , per venir s'i mudar en sable . Lo grand disia que, benlèu, èstre joine es pas qu'aquèl biais de pausar cada matin un uèlh nòu sul monde e trovar polid lo rebomb de las peiras. E qu'estre vièlh serà puslèu de regardar al travers de la peira que rotla , per devinar l'endrèch ont finirà de rotlar, per se capitar sa plaça cauda al solèlh, e gaitar los astres virar de contunh e las estelas s'atudar una aprèp l'autra, en se disent que de tot biais, la pos...

Dins Lauragais inquisicion faguèt un polid trabalh. Sus tres, quatre, cinq generacions dins la meteissa familha. Se dis que la bibliòtèca serva la traça de mai de 5000 questionaments , e que Fornier, Caux e Pierre, faguèron tant d'estrambòrd, que lo Papa el meteis los preguèt de donar la metòda als inquisitaires espanhòls que començavan a pron pena disn lo mestièr . Aqui çò que diguèt un cèrt Peyre Garcia, prigondament catare, a perpaus del maridatge e de la sexualitat en general: Aquò's una vertadièra putaranha. Degun pòd èstre sauvat s'a de rapòrts ambe una femna, amb sa quitia femna dins lo maridatge. I a pas de maridatge qu'entre l'arma e Diu. La gleisa romana es una macarèla que voja lo veirin a los que creson en ela. Lo catare Peire Garcia dis que sens penitencia i aura reincarnacion: Degun sera sauvat s'a pas fach d'a fons penitençia avant la mòrt. Un esperit que fa pas de penintencia dins un còrs passarà per èstre sauvat , dins un autre còrs dus...

Anètz lo Stade Tolosan Se vei aqui clarament :. - lo cat ..... que vòl dire la rusa.. - lo brau .... que vòl dire la mesclada... la fòrça. - lo sen e lo cuòl a l'ecran de tele que vòl dire la glòria sens qu'òm posca dire se s'agis d'una offerta o d'una demanda. . -lo cagaròl que representa mantun còp lo mecène del ST, lo mec que saliva per pas gaire. -la medusa que s'amusa de son monde (l'arbitre. ). -enfin un gigant plegat pels rumatirmes , que minja l'erba e las formigas , en se remembrant son jove temps, e que de segur es l'entrenaire.. -enfin la bestiòta montada sus patas es l'anglès de servici.

En 2051 Clemença serà a la mòda . Que sia per anar al trabalh o en viatge...: Viatge d'afar: trench, cenchat naut sus la talha, doble botonatge, poliester e poliamide . Camisa , carvata amovible,  grandas ponhadas de coton. . Pantalon drèch sarrat sus pompils,  jos lo velatge,  talha bassa, , passsants , coton mesclat . Pòrta un sac Bowling .  Per anar al burèu:    mantel a "cabirons", plècs dabant, pòchas, dos quicha-botons,  en lana mesclada.  Rauba , còl bola, , margas tres quarts,  en drap de lana.  Basses "collants" Dim per fòrça. Tanben vesta , còl redond , margas longas, , plis curvelats, dabant edins l'esquina , en simili cuèr. Blosa o faudal, , margas del tres quarts bofantas e elasticas , encòlura  redonda e botonada , en coton.  Per las que gausan. Se vei clarament que l'ensem del velatges daissa veire, subretot dins l'escurina d'un burèu,  la poncha redonda  d'una popa , o la naissença del plèc  pelvian , mas caduna podrà causir l...

A esquera , se vei la cara de Clemença Isaure quand aprenguèt la mòrt del mèstre. Vida estrecha., amar camin,. bòsc desencantat,. me Campeja. lo fremin. de l'eternitat. Las carrièras. fosc camin. de caras son plenas. es d'estelas. sens fenir? ò freja cadena; cara amara. del camin. qu'en Roma nos mena. aurem bèu a caminar. serem sols. amb nòstra pena. De Oc87 88 89 de M Roqueta per JF BRUN Aquela poesia me fa pensar tanben a la de J Bodon que dis alara, que d'amics, amai de fraires li reviron l'esquina, e que vei clar que la lenga mespresada es a mand de morir ... Estelas sens luna. ne'n veirem la fin. lo cèl tot s'engruna. del ser al matin, . fraires contre fraires . tiram lo cotèl. enfants de ta maire. que val la tia pèl,. la mia va pas gaire,. un espet de fèl ,. quin aucèl becaire . nos traucara l'uèlh..... Que dins l'article de JF Brun se troba dos o très còps que las paraulas de Roqueta me revertèron las de J Bodon. Mas benlèu que m...

Ela que mira sens parpelhèjar. La longa caminada Subrebèla Clemença . Que fa bel briu Que marcha ambe la tribù, Cap al Nòrd, cap al desert En seguissent , lo flum poderos . Que raja entre las ribas jaunas. Clemença es la filha salvatge De la pluèja e del fuòc . Espèra de trobar una oasis, Per se descansar del lassitge. Rescontran pas que des barbars D'òmes que sabon mème pas pintrar los còrs per dansar . O escalprar la peire transparente , Qu'òm tròba dins aquelses rodols, Per mercejar los Dius de donar lo fuòc per se calfar, e la pluèja per l'atudar. Clemença a daissat la maire en re, Podia pas pus marchar. Se jaguèt per morir à l'ombra d'un cacièr, Sens pus escotar lo japal de las iènas; Mas dabant de fermar los uèlhs , que li faguèt prometre , de totjorn sarrar sus lo còr , l'estatueta d'or, e lo miralh magic que mostron la beltat del mond. Li parèt las mans e moriguèt en la sonant ninèta , d'un buf que se perlongava. E s'amudèt per totjorn. Cle...

Lo temps es vengut ambe  los saberuts  d'analisar lo sicut;  mondial , europeenc ,  françès , regional, local ,  mental e .... anal  e banal voliai dire : - Mondialalament, los bac +20 nos an cabuçats dins lo bren e contunhan de parlar a la tele. Coma o diguèt lo paure Sorros , d'unes malinasses an prestat d'argent a d'unes SDF per se lotjar.  Un còp que los  paurets aguèron sinhat la reconeissença de deuta , los meteisses "innocents"de banquièrs que son de gentas personas, son anats vendre aquelses papèlses a la borsa, çò que fa, qu'avian pas mai de se trachar, laguiar ,  soscitar  que  los diches pauròts poguèssen pas pagar . Coma tot çò que ven dels anglò saxon es sagrat , totes nòstres banquièrs d'apraici,  e del monde liure an crompat aquelses papièròts,  que valian pas res.  Sorros diguèt aièr sus França 3 que sabia pas çò qu'anem devenir e que ne'n sem qu'a la debuta. Un consèl despachatz vos de crompar d'òli, de sucre , de farin...